Aktualności



                                     
26.06.2020

Temat dnia: Tęczowy świat

1. Zestaw ćwiczeń porannych nr 20.

1. „W góry lub nad morze” – dziecko swobodnie maszeruje. Na hasło: W góry! dziecko naśladuje marsz po górach lub wspinaczkę – wysoko unosząc kolana i wyciągając ręce w górę. Na hasło: Nad morze! dziecko naśladuje ruchy pływaka.

2.„Żółty parzy” – zabawa ruchowa z elementem rzutu. R. rzuca piłkę do dziecka, wypowiadając nazwy kolorów. Dziecko, słysząc nazwy wszystkich kolorów oprócz żółtego, musi złapać piłkę. Jeżeli dziecko nie złapie piłki, słysząc nazwę innego koloru niż żółty, lub złapie ją, słysząc nazwę koloru żółtego – oddaje fant. Na koniec zabawy dziecko musi wykupić fanty, np. śpiewając piosenkę.

2. Tęcza – słuchanie wiersza W. Słobodnika czytanego przez R.

Tęcza
Włodzimierz Słobodnik

Czy to łuk promienny
jarzy się nad laskiem?
Czy świetlista brama
lśni czarownym blaskiem?
Czy to wstążka jasna,
w powietrzu wisząca,
siedmioma barwami
na dzieci patrząca?
Nie, to w kroplach deszczu
cała wykąpana
tam nad laskiem wzeszła
tęcza malowana.
Deszczyku, deszczyku,
jesteś jak czarodziej,
bo po tobie tęcza
siedmiobarwna wschodzi.
Ile dni w tygodniu,
tyle barw lśni w tęczy.
Będzie dobry tydzień,
tęcza za to ręczy!

R. zadaje dziecku pytania: Kiedy powstaje tęcza?; Jakie kolory w niej występują?; W jakiej porze roku możemy najczęściej zaobserwować tęczę na niebie?; Z czym kojarzą się Tobie kolory występujące w tęczy?.

3."Tęczowa kraina" praca plastyczna. Malowanie tęczy za pomocą farb plakatowych.


                                       

25.06.2020

Temat dnia: "Różowy bądź czerwony" 

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 20.

2.„Ile czereśni mamy w koszyku?” – zabawa dydaktyczna. R. przygotowuje dla siebie dziesięć piłeczek pingpongowych (czereśni) oraz pudełko lub koszyk. Dziecko ma dziesięć fasolek i dwa paski z otworami oraz kartoniki z kropkami 1–9. R. najpierw wkłada piłeczki do koszyka (po jednej), informując dziecko, ile czereśni wkłada. Za każdym razem zadaje pytanie: Ile czereśni jest w koszyku?. Dziecko odpowiada od razu lub pomaga sobie w liczeniu, wkładając fasolki do otworów i przeliczając je. Następnie kładzie kartonik z właściwą liczbą kropek. Gdy wszystkie piłki są już w koszyku, R. wyjmuje je, pokazuje, ile zabrał i zadaje pytanie: Ile czereśni zostało w koszyku?. Dziecko przelicza w pamięci lub za pomocą fasolek. Podpisują odpowiednim kartonikiem.

3. Praca z K4., 27 – wycinanie obrazka wzdłuż przerywanych linii, układanie go zgodnie ze wzorem.

4.„Owocowy koktajl” – wykonanie koktajlu mleczno-owocowego.
R. przygotowuje potrzebne produkty i narzędzia: różne sezonowe świeże owoce, jogurt naturalny lub mleko, mikser, jednorazowe kubki. Następnie pokazuje dziecku zgromadzone produkty i prosi o zgadnięcie, co będą robić. Wspólnie z dzieckiem ustala kolejność czynności: umycie owoców, włożenie do miksera, wlanie mleka lub jogurtu, włączenie miksera pod nadzorem osoby dorosłej, wyłączenie miksera, rozlanie napoju do szklanek, degustacja. Wspólnie z dzieckiem ustala zasady higieny i bezpieczeństwa podczas pracy. Następnie R. i dziecko zabezpieczają ubrania i włosy, wykonują kolejne etapy pod nadzorem R., wspólnie degustują koktajl, porządkują miejsce pracy.

                                   

24.06.2020

Temat dnia: "Niebieski"

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 20.

1. „W góry lub nad morze” – dziecko swobodnie maszeruje.
Na hasło: W góry! dziecko naśladuje marsz po górach lub wspinaczkę – wysoko unosząc kolana i wyciągając ręce w górę. Na hasło: Nad morze! dziecko naśladuje ruchy pływaka.

2.„Żółty parzy” – zabawa ruchowa z elementem rzutu.
R. rzuca piłkę do  dziecka, wypowiadając nazwy kolorów. Dziecko, słysząc nazwy wszystkich kolorów oprócz żółtego, musi złapać piłkę. Jeżeli dziecko nie złapie piłki, słysząc nazwę innego koloru niż żółty, lub złapie ją, słysząc nazwę koloru żółtego – oddaje fant. Na koniec zabawy dziecko musi wykupić fanty, np. śpiewając piosenkę.

2.„Szukamy koloru niebieskiego” – rozmowa z dzieckiem. 
R. zadaje dziecku pytanie: Co kojarzy się z kolorem niebieskim?. Dziecko odpowiada, wszystkie odpowiedzi są dobre. Następnie dziecko oglądają swoje ubrania i inne przedmioty, które są w kolorze niebieskim. Porównuje ich odcienie, posługując się pojęciami: jasnoniebieski, ciemnoniebieski, błękitny, granatowy, turkusowy itp.

3. „Co pływa, a co tonie” – zabawa badawcza. 
R. pokazuje dziecku różne przedmioty: metalowy klucz, piłkę gumową, korek, drewnianą deseczkę. Do wielkiej miski nalewa wodę. Dziecko siedzi przy misce. Następnie R. zadaje dziecku pytania: Co stanie się z przedmiotami w wodzie?; Które z nich zatoną?; Które z nich będą pływały?; Dlaczego jedne toną, a inne pływają?. Następnie dziecko wkład przedmioty do miski z wodą i obserwuje ich zachowanie.

4. Możecie z rodzicami zrobić latawce i puszczać je podczas dużego wiatru.


                                  
23.06.2020

Temat dnia: "Zielony"

Pamiętajcie dzisiaj Dzień Taty- narysujcie dla Taty laurkę i możecie powiedzieć wierszyk:

Tatusiowi Drogiemu
Zawsze uśmiechniętemu
Dużo życzymy radości
I dni pełnych miłości
Szczęściem wypełnionych chwil
A do pracy… …dużo sił!

1. Zestaw ćwiczeń porannych nr 20

1. „W góry lub nad morze” – dziecko swobodnie maszeruje.
Na hasło: W góry! dziecko naśladuje marsz po górach lub wspinaczkę – wysoko unosząc kolana i wyciągając ręce w górę. Na hasło: Nad morze! dziecko naśladuje ruchy pływaka.

2.„Żółty parzy” – zabawa ruchowa z elementem rzutu.
R. rzuca piłkę do dziecka, wypowiadając nazwy kolorów. Dziecko, słysząc nazwy wszystkich kolorów oprócz żółtego, musi złapać piłkę. Jeżeli dziecko nie złapie piłki, słysząc nazwę innego koloru niż żółty, lub złapie ją, słysząc nazwę koloru żółtego – oddaje fant. Na koniec zabawy dziecko musi wykupić fanty, np. śpiewając piosenkę.

2. Gramy w zielone – słuchanie wiersza W. Broniewskiego, czytanego przez R.

Gramy w zielone
Władysław Broniewski

„Proszę o zielone!”
zaklekotał bociek
do zielonej żabki,
co siedziała w błocie.
Ale mądra żabka
prędko myk! pod wodę:
„Miłe mi, bocianie,
moje życie młode”.
Rosły w błocie modre
niezapominajki
i boćkowi rzekły:
„Znamy takie bajki!
Chciałbyś żabkę połknąć,
lecz się obejdź smakiem:
żabka gra w zielone
z młodym tatarakiem”.

3. „Wyścig żab” – zabawa ruchowa z elementem skoku. R. wyznacza linie startu i mety za pomocą skakanek. Dziecko, ustawione na linii startu, na sygnał R. skacze obunóż do mety, naśladując żaby.

4.„Zielone okulary” – zabawa wzrokowa z wykorzystaniem K4., 26. R. daje dzieciom kartę i nożyczki. Dzieci wycinają obrazki, następnie dobierają się w pary. Jedno z dzieci układa obrazki w szeregu. Drugie zapamiętuje ich kolejność i po zasłonięciu obrazków stara się ułożyć swoje dokładnie w takiej samej kolejności.

5. Zabawy z językiem niemiecki - piosenka.


                                   

22.06.2020

Temat dnia: "Żółty"

Zestaw ćwiczeń porannych nr 20.

1. „W góry lub nad morze” – dziecko swobodnie maszeruje. Na hasło: W góry! dziecko naśladuje marsz po górach lub wspinaczkę – wysoko unosząc kolana i wyciągając ręce w górę. Na hasło: Nad morze! dziecko naśladuje ruchy pływaka.

2.„Żółty parzy” – zabawa ruchowa z elementem rzutu. R. rzuca piłkę do  dziecka, wypowiadając nazwy kolorów. Dziecko, słysząc nazwy wszystkich kolorów oprócz żółtego, musi złapać piłkę. Jeżeli dziecko nie złapie piłki, słysząc nazwę innego koloru niż żółty, lub złapie ją, słysząc nazwę koloru żółtego – oddaje fant. Na koniec zabawy dziecko musi wykupić fanty, np. śpiewając piosenkę.

1. „Co ma żółty kolor?” – rozmowa z dziećmi. Dzieci rozwiązują zagadki Tomasza Jabłońskiego:

         Cóż to jest za gwiazda, co na żółto świeci,
         Daje światło, ciepło, radują się dzieci. (Słońce)

         Cóż to za roślinka – jak małe słoneczko,
         Żółte płatki wokół, na łodyżce mieszka,
         Jak jest jeszcze mała, to ją podlewamy,
         A jak już dojrzeje – nasionka zjadamy. (słonecznik)

R. zadaje dzieciom pytanie: Co jeszcze kojarzy się wam z kolorem żółtym? Następnie R. zadaje pytania: Czy Słońce rzeczywiście jest żółte?; Jaki kolor ma Słońce, gdy pojawia się na horyzoncie?; Jaki kolor ma Słońce, gdy jest wysoko na niebie?; Jaki kolor ma Słońce, gdy chowa się za horyzont?; Jaką rolę pełni Słońce?.

2. Praca z K4., 25 – uzupełnianie brakujących elementów zgodnie z podanym rytmem. Zadanie dodatkowe – wybieranie drogi ptaszka do gniazda tak, by zebrał jak najwięcej gałązek. Przeliczanie gałązek.

3. „Żółte stworki-potworki” – lepienie z żółtej plasteliny. Praca według pomysłu dzieci. Wymyślanie nazw stworków. Przygotowanie wystawy.

                               
19.06.2020

Temat dnia: Przy ognisku

1. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych - ćwiczenia.

2. Rozmowa na temat spędzania czasu przy ognisku. R. pyta dziecka, gdzie można rozpalać ognisko, przypomina o zasadach bezpieczeństwa. Pyta również, co można robić, siedząc przy ogniu (piec kiełbaski, ziemniaki, opowiadać historie, grać na gitarze, śpiewać).

3. Praca z K4., 24 – wyszukiwanie na obrazku elementów niepasujących i otaczanie ich pętlami. Zadanie dodatkowe – kolorowanie na zielono właściwej kostki domina.

4. „Żeby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała” – zabawy rytmiczne z przysłowiem. 
R. recytuje przysłowie, podając dziecku wymyślony przez siebie rytm.Dziecko powtarza za R., następnie kolejno wymyślają swoje własne rytmy do tego przysłowia. Dziecko wyklaskuje rytm dłońmi.

5. Zabawy z językiem niemieckim -  Das ist geradePrzeciwieństwa


                                 

18.06.2020

Temat dnia: Nad rzeką

1. „Wyścig kajakarzy” – zabawa ruchowa.
R. wyznacza linie startu i mety za pomocą skakanek. Dziecko siedzi w siadzie prostym. Na hasło: Start! zaczynają przesuwać się po dywanie bez odrywania pośladków od podłoża, jedynie zginając nogi i przyciągając się za ich pomocą.

2.Rzeczka – słuchanie wiersza J. Tuwima czytanego przez R.

                Rzeczka
                Julian Tuwim

                Płynie, wije się rzeczka
                Jak błyszcząca wstążeczka.
                Tu się srebrzy, tam ginie,
                A tam znowu wypłynie.
                Woda w rzeczce przejrzysta,
                Zimna, bystra i czysta,
                Biegnąc, mruczy i szumi,
                Ale kto ją zrozumie?
                Tylko kamień i ryba
                Znają mowę tę chyba,
                Ale one, jak wiecie,
                Znane milczki na świecie.

Rozmowa na temat wiersza. R. zadaje dziecku pytania: Co to jest rzeka?; Do czego podobna jest rzeka?; Jaka jest woda w rzece?; Co robi woda w rzece?; Kto mieszka w rzece?. Dziecko przeprowadza analizę i syntezę słuchową słów: rzeka, woda, ryba.

3. „Po kamieniach” –R. rozkłada koła z narysowanymi kropkami (od 0 do 9). Dziecko ma zadanie przejść przez rzekę po kamieniach tak, by na każdym kolejnym kamieniu było o jedną kropkę więcej (lub – w drugiej wersji – mniej) niż na poprzednim.

4. Piosenka do walizek i plecaków –  osłuchanie z piosenką. 

5. Zabawy z językiem angielskim - piosenka.

                                   

17.06.2020

Temat dnia: Nad morzem

1. „Tunel” –R. stoi w rozkroku, dziecko jest w odległości ok. 3 m od niego, trzyma piłkę. Dziecko turla piłkę tak, by przetoczyła się między nogami osoby stojącej w rozkroku.

2.„Jakie jest morze?” – słuchanie wiersza D. Wawiłow czytanego przez R.

Morze
Danuta Wawiłow

Siedziały dzieciaki
na dworze
i kłóciły się,
jakie jest morze.
Kuba powiedział,
że słone,
a Jędrek, że nie,
bo zielone.
A Baśka,
że są w nim meduzy
i okręt,
o, taki duży,
i jeszcze raki w skorupie.
A Bartek,
że dziewczyny są głupie.
I jeszcze Filip powiedział,
że jak się położyć nad morzem
i machać rękami,
i machać nogami,
to na piasku się zrobi
orzeł.
Poproszę tatę –
może
pojedzie ze mną
nad morze.

Rozmowa na temat wiersza. R. zadaje pytania: Jakie jest morze według dzieci z wiersza?; Jakie jest morze według Ciebie?; Co najchętniej robiłbyś/ robiła, gdybyś teraz znalazł/a się nad morzem?; Jak myślisz, co można robić nad morzem?; Co robią dzieci?; Co robią dorośli?; Wyobraź sobie, że siedzisz na plaży i patrzysz na morze. Co widzisz?.   

3.Praca z ZG, 51 – dorysowywanie brakujących elementów statków oraz kolorowanie obrazków. 

4. Praca z K4., 23 – odczytywanie cyfr, kolorowanie odpowiedniej liczby elementów. Zadanie dodatkowe – dorysowywanie brakujących części obrazków. 

5. „Zachód słońca” – zabawa plastyczna. Dziecko otrzymuje kartkę papieru w formacie A4 i kolorowe kredki. Dziecko składa kartkę na pół wzdłuż dłuższych boków i w układzie poziomym przyklejają kartki do stolików za pomocą taśmy klejącej. Wzdłuż linii zagięcia rysują kreskę (horyzont), a nad nią na środku – półkole (słońce). Rysuje wokół półkola promieniste linie (w odcieniach żółci, czerwieni). następnie zmienia kolor kredki (na odcienie niebieskiego, zieleni). W dolnej części kartki rysuje fale. Na koniec z papieru makulaturowego (kolorowego) wycina rybki, muszelki, wodorosty oraz żaglówkę i naklejają w odpowiednich miejscach na kartce.                              

6. Zabawy z językiem niemieckipiosenka


                                

16.06.2020

Temat dnia: Nad jeziorem

1. „Raki” – zabawa na czworakach.
Dziecko stoi w przysiadzie podpartym. Na hasło: Raki idą na spacer! dziecko idzie do tyłu na czworakach. Na hasło: Raki na plaży! dziecko zatrzymują się.

2. „Mieszkańcy jeziora” – rozwiązywanie zagadek. R. recytuje zagadki Tomasza Jabłońskiego (ryba, żaba, ślimak) i Beaty Gawrońskiej (rak), a dziecko rysuje rozwiązania.

Któż to mieszka w jeziorze: mała albo duża,
Ma ogonek, płetwy, nie chce się wynurzać. (ryba)

Cztery płaskie łapki, zielony mundurek,
Mówi „Re, re, kum, kum…”, na muchy poluje. (żaba)

Nosi dom na plecach, chociaż jest malutki,
Ma rogi na głowie, chociaż są króciutkie,
Jak się w muszli schowa, będzie miał sen błogi,
Jak chcesz go zawołać – daj sera w pierogi. (ślimak)

Ma pancerz, choć to nie rycerz.
Ma szczypce, choć to nie kowal.
Zawsze chodzi wiecie jak? Wspak! (rak)

Dziecko po narysowaniu zwierząt przeprowadza analizę głoskową ich nazw. Pod każdym obrazkiem rysują tyle kółek, ile jest głosek w nazwie.

3.Praca z K4., 22 – naklejanie nalepek w określonych miejscach, rozwijanie wiedzy przyrodniczej, poszerzanie słownika czynnego dzieci (słowo perkoz), doskonalenie umiejętności rozróżniania kierunków i posługiwania się pojęciami: obok, nad, na, w. Zadanie dodatkowe – wyszukiwanie i kolorowanie figur, z których Pak zbudował łódkę. 

4. Wesoły rak- praca plastyczna. (dziecko maluje raka farbami). Praca.



                                

15.06.2020

Temat dnia: W górach

1. „Skoki kozicy” – zabawa z elementem skoku.
R. układa szesnaście kółek ( np. papierowych)w czterech rzędach i szeregach. Dziecko wskakuje obunóż do wybranego pola, a następnie porusza się skokami obunóż w kierunku podanym przez rodzica, np. jedno pole w lewo, dwa pola w prawo, jedno pole do tyłu itd.

2. „Góry” – wysłuchanie wiersza J. Porazińskiej. Rozmowa z dziećmi.

Góry nasze, góry
Janina Porazińska

Góry nasze, góry!
Hale nasze, hale!
Kto was zna tak dobrze,
jako my, górale!
Góry nasze, góry!
Wy, wysokie szczyty!
Kto was przewędrował?
Góral rodowity.

R. zadaje dziecku pytania: Po czym poznamy, że na pewno jesteśmy w górach?; Jak nazywamy potocznie mieszkańców gór?; Jak nazywa się łąka w górach?; Jak nazywa się wędzony ser owczy?; W jaki sposób można w górach spędzać wakacje, co można robić?; Jakie zwierzęta można niekiedy zobaczyć podczas górskich wędrówek?. 

3. „Tropimy głoskę h” –Dziecko wyszukuje w pokoju lub wymyślają przedmioty / zwierzęta / owoce / warzywa, których nazwy zaczynają się głoską h. 
Praca z K4., 20 – czytanie globalne, wyraz podstawowy: hamak. Dzielenie na sylaby nazw obrazków oraz kolorowanie ramek wokół tych przedmiotów, których nazwy zaczynają się głoską h. Zadanie dodatkowe – słuchanie i nauka rymowanki Hela hamak zawiesiła…, recytacja z jednoczesnym wodzeniem po śladzie, rysowanie kształtu w tunelu oraz samodzielnie.

Hela hamak zawiesiła
i się na nim położyła.
Hopsa, hopsa, dana, dana,
ta zabawa jest udana.        

4. Praca z K4., 21 – wycinanie elementów historyjki obrazkowej. Opowiadanie o zdarzeniach. Układanie obrazków w prawidłowej kolejności: wyjazd w góry, powrót z gór. 

5. „Idź za przewodnikiem” –R. rozkłada na dywanie szlak ze skakanek lub szarf i zaznacza początek oraz koniec. Dziecko jest w parze z R. (lub rodzeństwem) Dziecko ma zawiązane oczy, stoi za R, kładzie mu ręce na biodrach. Rodzic z przodu idzie tak, by dojść do końca toru, uprzedza dziecko z tyłu, co będą robić, np.: Idziemy do przodu!; Skręcamy w lewo!; Skręcamy w prawo!. Następuje zamiana ról.                        

6. Zabawy z językiem angielskim - Peppa goes to London - piosenka.

                                

12.06.2020

Temat dnia: W ZOO

1. „Przejdź obok lwa” – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko idzie w tempie marszowym. Gdy R. pokaże sylwetę lwa, dziecko ma iść dalej jak najciszej, np. na palcach, czołgając się, w kucki. Jeśli dziecko się zagapi i nie zauważy sylwety lwa oddaje R. fanta.

2. Zoo – wysłuchanie wiersza D. Wawiłow.

Zoo
Danuta Wawiłow

W zoo jest wesoło,
ludzie chodzą wkoło,
byk ma duże rogi,
bocian nie ma nogi,
foka siedzi w stawie, 
nie widać jej prawie.
Słonie wodę piją,
niedźwiedzie się biją,
sowa w domku siedzi,
boi się niedźwiedzi.
Ale najładniejsze
są zielone rybki,
patrzą sobie na mnie
zza zielonej szybki
i zębów nie mają,
i rogów nie mają,
i tylko tak sobie
pływają, pływają,
pływają, pływają,
i się uśmiechają…

Rozmowa na temat wiersza. Dziecko odpowiada na pytania R.: Jakie zwierzęta są wymienione w wierszu?; Co robią poszczególne zwierzęta?; Dlaczego zamyka się zwierzęta w ogrodach zoologicznych?; W jaki sposób możemy pomóc zwierzętom  w ogrodach zoologicznych?

3. „Kto mieszka w zoo” – rozwiązywanie zagadek. R. recytuje wiersz M. Terlikowskiej. Dziecko dopowiada rozwiązania.

Basia w zoo
Maria Terlikowska 

Płowa grzywa
z karku spływa,
dumna mina,
groźna brew!
Jak to zwierzę się nazywa? LEW!

Pysznie kroczy,
myśląc o czymś,
jakby miał sto ważnych spraw!
Kto ma ogon w pawie oczy? PAW!

Igła w igłę,
szpilka w szpilkę –
co to za kolczasty zwierz?
No, Basieńko, pomyśl chwilkę. JEŻ!

Chociaż wielki jest
jak góra –
śmiało możesz podejść doń.
Zgadnij, co to za figura?
SŁOŃ!

4. Praca z K4., 16 – wyróżnianie zbioru pustego (w którym jest zero elementów). Otaczanie pętlami zwierząt, które nie mają nic do jedzenia, oraz psiej miski, która jest pusta. Zadanie dodatkowe – ozdabianie cyfry 0, łączenie z zerem tych pętli, w których nie ma żadnych elementów. 

5. Domowa piosenka – nucenie, śpiewanie. Piosenka.

6. Praca z ZG, 50 – rysowanie lwa po śladzie oraz po linii przerywanej. Ozdabianie obrazka. 

7. Zabawy z językiem angielskim - piosenka.


                                             

10.06.2020

Temat dnia: U weterynarza

1. "Papugi” – zabawa naśladowcza.
Rodzic wykonuje dowolne ruchy– dziecko je naśladują. „Tyle, ile” –Dziecko porusza się po sali w dowolny sposób przy melodii utworu Domowa piosenka Gdy muzyka milknie, R. pokazuje kartonik z wybraną liczbą kropek i mówi: Zaklaszcz tyle. Gdy melodia powraca, dziecko ponownie wykonują dowolne ruchy. Gdy R. pokaże pusty kartonik, dziecko nie rusza się, pomimo polecenia. Domowa piosenka. 


2. Czworonożni pacjenci – wysłuchanie tekstu Z. Gorczyckiej
 Dziadek Franka ma przyjaciela lekarza. Pewnego wieczoru przyjaciel odwiedził go. – Jak dobrze, że jesteś – mówi dziadek. – Nasz Kusy zwichnął nogę. Poradź mi, co mam robić. Lekarz ogląda chorą łapkę, nastawia, bandażuje. I Kusy wkrótce jest zdrów. Po tygodniu doktor znów odwiedza przyjaciela. Kusy wita się z nim, a potem wybiega z pokoju. Po chwili wraca, ale nie sam. Obok niego skacze na trzech nogach kulejący buldog. – Ach! – woła lekarz – przyprowadziłeś mi pacjenta! Nie ma rady, muszę mu pomóc. Dobry z ciebie, piesku, kolega! Kusy liże rękę lekarza. Dziękuje mu. Rozmowa na temat wysłuchanego tekstu. R. zadaje dziecko pytania: Kim był przyjaciel dziadka?; Kogo ten lekarz leczył?; Komu najpierw pomógł lekarz?; Co zrobił pies przy następnej wizycie lekarza?; Jak nazywa się lekarz, który leczy zwierzęta?

3. „U weterynarza” – film.

4. W lecznicy” – praca plastyczna.
Dziecko rysują to, co najlepiej zapamiętały po obejrzeniu filmu ("U weterynarza") 

5. „Śniadanie Łatka” – zabawa matematyczna.
Dziecko ma przygotowane fasolki i prostokąty z okienkami. R. przygotowuje jeszcze sylwetę psa, miski oraz kości. Następnie mówi: Ile fasolek masz teraz w okienku?; Włóż fasolki tak, by w każdym okienku była jedna fasolka. To jest Łatek (R. pokazuje sylwetę psa). Łatek jest głodny. W misce ma kości (R. pokazuje sylwetę miski i kości). Ma ich tyle samo, ile ty fasolek w okienkach. Czyli ile?; Łatek zjadł 3 kostki. Ile mu zostało?; Łatek zjadł 2 kostki. Ile mu zostało?; Łatek zjadł 2 kostki. Ile mu zostało?; Łatek zjadł 3 kostki. Ile mu zostało?; Następnego dnia pani włożyła mu do miski 8 kostek. Włóż do okienek tyle samo fasolek. Łatek zjadł 3 kostki. Ile mu zostało?; Łatek zjadł 1 kostkę. Ile mu zostało?; Łatek zjadł 2 kostki. Ile mu zostało?; Łatek zjadł 2 kostki. Ile mu zostało? R. powtarza zabawę jeszcze 2-3 razy.

6. Praca z K4., 15 – rozcinanie obrazka i układanie go z pamięci.

7. Zabawy z językiem niemieckim - piosenka.

                                          

09.06.2020

Temat dnia:To co pływa, gryzie, piszczy

1. „Pies” – zabawa z elementem czworakowania.
Dziecko przy muzyce naśladuje chód psa z wykorzystaniem ruchów naprzemiennych (prawa ręka, lewa noga). Gdy muzyka milknie, stoi i próbują merdać ogonkiem z radości – rysują miednicą znaki nieskończoności (leniwa ósemka).

2. Zwierzątko Olga Masiuk
– Zgodzili się! – Jacek wpadł do sali.
– Kto i na co? – Marysia spojrzała zza okularów.
– Rodzice na psa!
Dzieci otoczyły Jacka kołem. Od dawna wiadomo było, jak marzył o psie.
Wciąż o nim mówił.
– Tata szuka przez internet, bo chce, żeby był rasowy.
– A ty?
– Nie musi być rasowy w ogóle. Chcę tylko, żeby był Puckiem.
– Kim?
– Puckiem. Żeby miał tak na imię.
– Jak znajdziesz psa, który ma na imię Pucek? – zdziwiłem się.
– Oj, Paku, Paku. Od razu będę wiedział, że to Pucek – wyjaśnił Jacek, choć i tak nie bardzo rozumiałem. – Tata przeglądał wczoraj różne strony w internecie, bo chce, żeby pies miał rodowód i nie był podrabiany. Tak mówi.
Jacek cały dzień był bardzo zadowolony. Następnego dnia okazało się, że jego tata już znalazł zwierzaka przez internet i w sobotę jadą z Jackiem do Kołobrzegu, bo tam znajduje się hodowla psów.
– Tata mówi, że ten pies będzie bardzo drogi, ale prawdziwy – powiedział Jacek.
– A jaki miałby być? – zdziwił się Staś. – Zmyślony?
Jacek jednak nie zwracał uwagi na żadne komentarze.
– Obiecał mi tylko, że będzie Puckiem.
W poniedziałek wszyscy czekaliśmy zniecierpliwieni na Jacka. Tata odprowadził go do przedszkola. Nie wyglądał na szczęśliwego, za to Jacek promieniał.
Za nimi zaś dreptał mały śmieszny kundelek z wesoło zawiniętym ogonkiem. Obiegł całą salę i obwąchał buty naszej pani. Merdanie ogonem wyrażało chyba najwyższą aprobatę. Zdziwił się nieco na mój widok, ale szczeknął w końcu dość przyjaźnie. Wpadł też do kuchni i po sekundzie wypadł z niej, ruszając pyskiem.
Za nim wypadła rozzłoszczona pani Asia.
– Ukradł parówkę – krzyczała. – Co to za potwór?!
Potwór tymczasem odnalazł Jacka i ukrył się za nim, przytulając się do jego łydek.
– Nie bój się, Pucku – powiedział Jacek.
Wszyscy zamarliśmy, bo być może Pucek mógł się nie bać, ale my wszyscy trzęśliśmy się ze strachu przed panią Asią. Na szczęście tata Jacka przybył z pomocą.
– Najmocniej przepraszam za niego. Jutro przywiozę parówki, a teraz już go zabieram. Chodź! – krzyknął do psa, ale ten się nie ruszał. W końcu tata Jacka wziął głęboki oddech:
– Chodź… Pucek.
Na dźwięk tego imienia piesek rzucił pani Asi wyzywające spojrzenie i pobiegł za tatą Jacka. Kiedy oniemiała pani Asia schowała się do kuchni, otoczyliśmy naszego kolegę.
– To był pies z rodowodem? – wykrzyknął Tomek. – Przecież to jakiś…
– Pucek – szybko wszedłem Tomkowi w słowo, czując, że Jacek może się pogniewać.
Mój przyjaciel spojrzał na mnie z wdzięcznością.
– Wiedziałem, Paku, że ty od razu rozpoznasz w nim Pucka! Nie, nie ma żadnego rodowodu. Jechaliśmy z tatą do tego Kołobrzegu. I zatrzymaliśmy się na stacji benzynowej. I Pucek wskoczył nam do samochodu. Na stacji pan powiedział, że ten pies się błąkał od dwóch tygodni i że oni nie mogą go już dłużej dokarmiać. A ja od razu poznałem, że to Pucek.
– A co twój tata na to?
– Powiedział, że w życiu nie widział tak brzydkiego psa i zadzwonił do Kołobrzegu, że nie przyjedziemy – odparł z dumą Jacek.

Rozmowa na temat treści opowiadania: O jakim psie marzył Jacek?; Jaki był pies Jacka?;Skąd Jacek wziął swojego psa?.

3. Praca z K4., 14 – prowadzenie zwierząt do ich domów. Zadanie dodatkowe – łączenie zwierząt z ich cieniami.

4. Domowa piosenka – osłuchanie z piosenką.

5. Praca z ZG, 49 – kolorowanie papugi według wzoru. Rysowanie szlaczka po śladzie oraz po kropkach.



                          

08.06.2020 

Temat dnia: Mój przyjaciel kot i pies

1. „Kotki piją mleczko” – zabawa ruchowa. Dziecko-kociątko klęczy obok swojej miski (plastikowa miska), nachyla się i naśladuje językiem picie mleka z miski. Na hasło: Kotki na spacer! chodzi na czworakach pomiędzy rozłożonymi miskami. Na hasło: Kotki piją mleko! wracają do swojej miski i dalej naśladują picie.

2. Szczeniątka – słuchanie wiersza E. Szelburg-Zarembiny. Nauka wiersza na pamięć.

Szczeniątka
Ewa Szelburg-Zarembina 

Bez liku
jest szczeniątek w koszyku.
Jedno – podobne do matki.
Drugie – w białe łatki.
Trzecie – czarne jak wronka.
Czwarte – bez ogonka.
Podpalanych dwoje.
A ostatnie, to najmniejsze,
ono… będzie moje!

Dzieci odpowiadają na pytania R.: Gdzie leżały szczeniątka?; Jak wyglądało pierwsze (drugie, trzecie, czwarte)?; Jak wyglądały dwa pieski?; Co znaczy słowo podpalane”?; Jakie było najmniejsze?; Ile było wszystkich szczeniątek?

3. „Tropimy głoskę z” – zabawy słuchowe. 
Dziecko wyszukuje w sali lub wymyśla przedmioty / zwierzęta / owoce / warzywa, których nazwy zaczynają się głoską z. Praca z K4., 13 – czytanie globalne, wyraz podstawowy: zebra. Opowiadanie o obrazkach przedstawiających zebrę – zwierzę oraz zebrę – przejście dla pieszych. Umieszczanie nalepek z napisami w odpowiednich miejscach. Kolorowanie ramek wokół obrazków, w których nazwach słychać głoskę z na początku lub w środku. Zadanie dodatkowe rysowanie kształtu w tunelu oraz samodzielnie.

4. „Ile łap w koszyku” – zabawa dydaktyczna.
R. ma przygotowanych pięć sylwet psów (powinny być widoczne wszystkie cztery łapy) oraz kontur kosza dla psa. Dziecko ma przed sobą ok. 20 fasolek. R. wkłada pierwszego psa do koszyka i zadaje dziecku pytanie: Ile łap jest w koszyku?. Dokłada drugiego psa i pyta: Ile teraz jest łap w koszyku?. W analogiczny sposób postępuje do momentu, aż wszystkie psy będą w koszyku. Następnie wyjmuje po jednym psie z koszyka i zadaje to samo pytanie. Gdy wyjmie ostatniego psa, także zadaje to pytanie – na podstawie odpowiedzi prezentuje dzieciom zbiór pusty. Dzieci manipulują fasolkami, obliczają na palcach lub w pamięci.

5. „Mam zwierzątko” – praca plastyczna.
Dziecko maluje farbami portret swojego ulubionego zwierzątka domowego – takiego, jakie ma lub jakie chciałoby mieć.


                          
05.06.2020

Temat dnia: Gdy jest nam nudno

1. „Co robimy, gdy jest nam nudno?” – rozmowa. R. zadaje dzieciom pytania: Czy kiedyś było wam nudno?; W jakich sytuacjach jest wam nudno?; Co można zrobić, żeby się nie nudzić?. Podczas rozmowy można wspólnie dojść do wniosku, że aby nie było nudno, należy wymyślać i organizować wiele zabaw.

2. Wycieczka – zabawa ilustracyjna do piosenki. (R. śpiewa na melodię popularną lub recytuje słowa piosenki). Wycieczka sł. i muz. R.H. Żuchowski

Przygotował zuch dwie nogi do dalekiej, ciężkiej drogi. Noga lewa, noga prawa, dla nas, zuchów, to zabawa. Ref.: Idzie zuch, wicher dmucha i do tyłu ciągnie zucha.
Ale zuch się nie przejmuje i do przodu maszeruje. Przygotował zuch dwie ręce, tylko dwie, bo nie miał więcej. Ręka lewa, ręka prawa, dla nas praca to zabawa. Ref.: Idzie zuch…


3. „Po mojej prawej stronie jest…” – zabawa dydaktyczna.
R. poleca dzieciom oznaczenie miejsca swojego serca. Każde dziecko rękami bada, gdzie ma serce, i wsłuchuje się w jego bicie. Następnie przykleja w tym miejscu serduszko z folii samoprzylepnej. R. mówi: Podnieście do góry rękę, która jest po tej stronie co serce. Dzieci podnoszą ręce. Następnie każde dziecko bierze do ręki opaskę i nakłada ją na lewą rękę. Dzieci siadają w kole. R. mówi: Po mojej prawej stronie siedzi…, a po mojej lewej stronie siedzi… Następnie to samo mówią kolejno dzieci, wymieniając imiona osób siedzących z prawej strony i lewej strony.
4 „Dziupla mądrej sowy” – zabawa słownikowa.
R. przygotowuje obrazki przedstawiające różne rodzaje piłek sportowych. Inicjuje rozmowę z dziećmi: Jakie znacie piłki?; Czym się różnią?; Do czego służą?; Jak się nazywają sporty, w których wykorzystuje się takie piłki?. Dzieci klasyfikują piłki pod względem wielkości i ciężaru.

5. „Umiem liczyć” – zabawa utrwalająca umiejętność przeliczania i posługiwania się liczebnikami porządkowymi. Każde dziecko ma do dyspozycji kółko do sersa i dziesięć piłeczek do ping-ponga. R. wydaje polecenia: Włóż do kółka 3 piłki. Policz piłki. Dołóż jeszcze 2 piłki. Policz piłki. Dołóż jeszcze 5 piłek. Policz piłki. R. może tę zabawę powtórzyć kilka razy, uwzględniając czynności dokładania i odkładania w zakresie dziesięciu. Następnie R. prosi o przyniesienie dziecięciu dowolnych przedmiotów. Dzieci układają przyniesione przedmioty jeden obok drugiego, podają ich nazwy i mówią, który z kolei jest dany przedmiot.
6. Praca z K4., 19 – kolorowanie drogi według kodu. Zadanie dodatkowe – kolorowanie domków takich samych jak domek Paka.


7. Woogie-boogie – zabawa ilustracyjna do piosenki.

8. Zabawy z językiem angielskim - piosenka

                           

04.06.2020

Temat dnia: Gdy jest nam nudno

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 19( opis 01.06)

2. „Co robimy, gdy jest nam nudno?” – rozmowa. R. zadaje dzieciom pytania: Czy kiedyś było wam nudno?; W jakich sytuacjach jest wam nudno?; Co można zrobić, żeby się nie nudzić?. Podczas rozmowy można wspólnie dojść do wniosku, że aby nie było nudno, należy wymyślać i organizować wiele zabaw.

3. Wycieczka – zabawa ilustracyjna do piosenki. (R. śpiewa na melodię popularną lub recytuje słowa piosenki).

Wycieczka
sł. i muz. R.H. Żuchowski.

Przygotował zuch dwie nogi
do dalekiej, ciężkiej drogi.
Noga lewa, noga prawa,
dla nas, zuchów, to zabawa.
Ref.: Idzie zuch, wicher dmucha
i do tyłu ciągnie zucha.
Ale zuch się nie przejmuje
i do przodu maszeruje.
Przygotował zuch dwie ręce,
tylko dwie, bo nie miał więcej.
Ręka lewa, ręka prawa,
dla nas praca to zabawa.
Ref.: Idzie zuch…

4. „Po mojej prawej stronie jest…” – zabawa dydaktyczna.
R. poleca dzieciom oznaczenie miejsca swojego serca. Każde dziecko rękami bada, gdzie ma serce, i wsłuchuje się w jego bicie. Następnie przykleja w tym miejscu serduszko z folii samoprzylepnej. R. mówi: Podnieście do góry rękę, która jest po tej stronie co serce. Dzieci podnoszą ręce. Następnie każde dziecko bierze do ręki opaskę i nakłada ją na lewą rękę. Dzieci siadają w kole. R. mówi: Po mojej prawej stronie siedzi…, a po mojej lewej stronie siedzi… Następnie to samo mówią kolejno dzieci, wymieniając imiona osób siedzących z prawej strony i lewej strony.

5. „Dziupla mądrej sowy” – zabawa słownikowa.
R. przygotowuje obrazki przedstawiające różne rodzaje piłek sportowych. Inicjuje rozmowę z dziećmi: Jakie znacie piłki?; Czym się różnią?; Do czego służą?; Jak się nazywają sporty, w których wykorzystuje się takie piłki?. Dzieci klasyfikują piłki pod względem wielkości i ciężaru.

6. „Piłka i piłka” – zabawa słownikowa.
R. zadaje pytanie: Jakie znacie inne piłki?. Zadaniem dzieci jest samodzielnie dojść do wniosku, że różne przedmioty mogą mieć taką samą nazwę.

7. „Umiem liczyć” – zabawa utrwalająca umiejętność przeliczania i posługiwania się liczebnikami porządkowymi. Każde dziecko ma do dyspozycji kółko do sersa i dziesięć piłeczek do ping-ponga. R. wydaje polecenia: Włóż do kółka 3 piłki. Policz piłki. Dołóż jeszcze 2 piłki. Policz piłki. Dołóż jeszcze 5 piłek. Policz piłki. R. może tę zabawę powtórzyć kilka razy, uwzględniając czynności dokładania i odkładania w zakresie dziesięciu. Następnie R. prosi o przyniesienie dziecięciu dowolnych przedmiotów. Dzieci układają przyniesione przedmioty jeden obok drugiego, podają ich nazwy i mówią, który z kolei jest dany przedmiot. 

8. Praca z K4., 19 – kolorowanie drogi według kodu. Zadanie dodatkowe – kolorowanie domków takich samych jak domek Paka. 

                      

03.06.2020

Temat dnia: Prawa dzieci

1. Zestaw ćwiczeń porannych nr 19

2. Prawa dzieci – słuchanie opowiadania O. Masiuk czytanego przez R.

Marysia usiadła zrezygnowana.
– Nie wiem, jak to jest być Pakiem – powiedziała do mnie. – Ale być dzieckiem jest bardzo, bardzo trudno.
– Naprawdę? Myślałem, że to przyjemność. Marysia pokręciła głową.
– Niczego ci nie wolno. Nie masz do niczego prawa. Nie jesteś normalnym człowiekiem.
– Ja nie jestem. Ale wydawało mi się, że ludzie-dzieci mają całkiem nieźle – rzekłem.
– To nieprawda – westchnęła Marysia i pobiegła bawić się z Martą.
Dużo o tym myślałem. Poszedłem do Jacka, bo on jest bardzo mądry.
– Jacku, jak to jest być dzieckiem, dobrze czy źle? – zapytałem.
– Słabo – odpowiedział Jacek. – Niczego ci nie wolno. Tylko zakazy: nie rób tego, nie rób tamtego.
– A co wolno? – chciałem się dowiedzieć.
Jacek pomyślał chwilę:
– Czy ja wiem... chyba nic.
Nie wyglądało to wszystko za dobrze. Popatrzyłem, jak dzieci się bawią. Były bardzo dzielne, zachowywały pogodę, mimo iż niczego nie mogły i nie miały żadnych praw.
Następnego dnia pani powiedziała, że zaczniemy czytać nową książkę, o Januszu Korczaku. Powiedziała, że to był taki człowiek, który rozumiał, że dziecko jest tak samo ważne jak dorosły, i uważał, że dzieci powinny mieć swoje prawa.
Nie wiem, jak pani to robi, ale zawsze czytamy takie książki, które pasują do naszych rozmów.
I czytała nam, jak Korczak prowadził dom dla sierot i jak podpisywał z dziećmi umowy, i płacił im, jeśli dotrzymywały umów. Na przykład ktoś oświadczał, że nie będzie się złościł przez tydzień, i Korczak zapisywał to w zeszycie. To była umowa. Mówił, że dzieci trzeba traktować poważnie, tak samo jak dorosłych.
– Tamte dzieci miały dobrze – powiedziała Marysia. – Nam nic nie wolno.
– Naprawdę tak myślisz? – zapytała pani.
– Oczywiście. Moja mama zawsze mówi, że się mylę – powiedziała z goryczą Marysia.
– Mój tata też – dodał Staś.
– Najbardziej moja babcia tak mówi! – krzyknął Witek.
– A w jakich sprawach się mylicie tak bardzo? – zapytała pani.
– Ja mówiłam, że powinniśmy jeść lody codziennie – odpowiedziała Marysia.
– Ja, że lepiej byłoby jechać na wakacje w góry niż nad morze – wyjaśnił Staś.
– Rodzice o tym z wami dyskutują? – zapytała pani.
– Pewnie, że tak. Spróbowaliby nie – zakrzyknął Staś. – W końcu mamy coś do powiedzenia.
– I słuchają waszego zdania? – chciała dalej wiedzieć pani.
– Wiadomo – powiedziała Marysia. – Przecież mamy prawo powiedzieć, co myślimy.
Pani o nic już nie zapytała, za to zrobił to Witek:
– Czy to koniec czytania? Bo chciałbym się pobawić w pociąg. Mogę?
– Tak, koniec. Możecie iść się bawić, jeśli chcecie – powiedziała pani.
I wszyscy pobiegli. Tylko ja zostałem, bo nie mogłem zrozumieć, jak to jest z tymi prawami dzieci.

3. Rozmowa na temat opowiadania:
Jaki problem miała Marysia?; Dlaczego dzieci uważały, że nie mają żadnych praw?; Co to znaczy „mieć do czegoś prawo”?; Jakie prawa mają dzieci?; Jakie prawa mają dorośli?.

4. „Balony” – zabawa ruchowa przy muzyce.
Dzieci samodzielnie nadmuchują balony. Spontaniczna zabawa z balonami przy dowolnej muzyce. Rysowanie na balonie twarzy wyrażających wybrane emocje. Uwrażliwianie na nastrój słuchanego utworu. Dzieci dowolnie poruszają się przy melodii i przytulają do siebie balony z narysowanymi twarzami.

5. „Pantomima” – zabawa dramowa. R. wymienia cechy i upodobania, które różnią ludzi, np. wysoki, niski, chudy, gruby, z bujnymi włosami, z brodą, lubi jeść lody, lubi jeść zupy, lubi jeździć na hulajnodze, lubi jeździć konno, a dzieci pokazują te cechy za pomocą gestów i mimiki. Rozmowa dotyczą praw dziecka. Zapoznanie dzieci z instytucja Rzecznika Praw Dziecka (Internet).

6. Praca z K4., 18 – kolorowanie Indianina według kodu. Zadanie dodatkowe – plątaninka dróg, które mają pokonać dzieci (Indianin, Azjata i Europejczyk) do swoich domów.

7. „Wesoły świat dzieci” – praca plastyczna rysowana kredkami. R. wprowadza odpowiedni nastrój opowiadaniem o tym, jak dzieci poleciały zaczarowaną rakietą do świata, w którym wszystko jest wesołe, kolorowe, dzieci są roześmiane i szczęśliwe. Zadaniem przedszkolaków jest narysowanie tego, co zobaczyły, gdy wysiadły z rakiety.

8. Zabawy z językiem niemieckim -Wir Kindergartenkider- My przedszkolaki piosenka

                        

01.06.2020 

Temat dnia: Święto dzieci

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 19 .
- „Basen” – dzieci ustawiają się w kole. Na polecenie R. zaczynają maszerować w prawą stronę. R. wydaje komendy, wymieniając różne style pływania. Dzieci naśladują wymieniony styl, odpowiednio poruszając rękami, np. na hasło: Płyniemy kraulem do przodu! dzieci wykonują krążenia wyprostowanymi rękami w przód, na hasło: Płyniemy kraulem do tyłu! dzieci wykonują krążenia wyprostowanymi rękami w tył, na hasło: Płyniemy żabką! dzieci wykonują rękami ruch naśladujący pływanie żaby.
- „Skok przez rzeczkę” – dzieci z szarf lub skakanek układają dwie równoległe linie w odległości 0,5 metra od siebie. Linie te mają imitować dwa brzegi rzeki. Dzieci ustawiają się w szeregu na jednym brzegu rzeki. Każda osoba po kolei przeskakuje przez rzekę, starając się nie nadepnąć na szarfę.
- „Marsz po górach” – dzieci stają w luźnej gromadzie. Na sygnał R. maszerują powoli w miejscu, udając, że wchodzą na stromą górę. Na hasło R.: Szczyt zdobyty! dzieci szybko biegną w miejscu, udając, że zbiegają z górki.

2. „Emocje” – zabawa dydaktyczna.
R. prezentuje dzieciom rysunki postaci wyrażających gestami i mimiką: radość, złość, smutek, zdziwienie. Następnie zadaje pytanie: Jak myślicie, w jakim nastroju są te osoby?. Dzieci podają swoje propozycje odpowiedzi. R. pod każdą postacią wiesza wyraz odpowiedni do prezentowanych emocji: zły, wesoły, smutny, zdziwiony. Na koniec dzieci opowiadają o sytuacjach, w których są zdziwione, smutne, złe, radosne. R. uświadamia dzieciom, że emocje odczuwamy wszyscy, niezależnie od miejsca pochodzenia.

3. „Globus” – zabawa dydaktyczna.R. prezentuje dzieciom globus. Tłumaczy, że to jest kula ziemska, tyle że bardzo pomniejszona. Pokazuje dzieciom miejsce, w którym znajduje się Polska. Pokazuje poszczególne kontynenty i podaje ich nazwy. Opowiada o zwyczajach dzieci mieszkających w różnych stronach świata.

4. Praca z K4., 17 – wyszukiwanie wyróżnionych elementów. Zadanie dodatkowe – skreślanie obrazków, które nie pasują do pozostałych.

5. Podajmy sobie ręce – osłuchanie z piosenką D. Gellner.

Chociaż świat dokoła
dziwny jest i wielki,
a my tacy mali,
mali jak kropelki -
podajmy sobie ręce
w zabawie i w piosence,
w ogródku przed domem,
na łące znajomej.
Podajmy sobie ręce
przez burze i przez tęcze,
pod gwiazdą daleką,
nad rzeczką i rzeką.
Kiedy nagle z bajki
zniknie dobra wróżka,
kiedy szary smutek
wpadnie do fartuszka –
podajmy sobie ręce...
Choć nas czasem dzielą
nieprzebyte góry,
nieskończone drogi,
zachmurzone chmury –
podajmy sobie ręce...

6. Zabawa muzyczno-ruchowa przy piosence Podajmy sobie ręce- „Zatańczmy” – zabawa taneczna przy piosence.
Dzieci chodzą w różne strony sali, próbując śpiewać kolejne zwrotki piosenki. Podczas refrenu szybko robią w parach kółka, podając ręce najbliżej stojącym kolegom. Obracają się podskokami przez osiem taktów. Przy powtórzeniu melodii refrenu stoją przodem do partnerów i klaszczą w rytmie piosenki.

7. Zabawy z językiem angielskim
Hello to all the children of the world - piosenka
Utrwalenie liczebników 1- 10 .

  
                                                             
                  

                            CZERWIEC
1.Dzień dziecka
2.Zwierzęta
3.Wakacje tuż-tuż…
4.Kolory lata

Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Kształtowanie percepcji wzrokowej – odszukiwanie elementów na obrazku, układanie symboli według wzoru i z pamięci – przygotowanie do czytania i pisania.
Rozwijanie umiejętności różnicowania i podawania nazw kierunków w przestrzeni i na kartce.
Wdrażanie do rozwiązywania zadań z treścią.
Utrwalenie umiejętności dokonywania analizy i syntezy słuchowej wyrazów.
Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazu hamak.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głoski h w wyrazach.
Poszerzanie czynnego słownika dziecka.
Zachęcanie do prowadzenia obserwacji i eksperymentów i wyciągania wniosków na ich podstawie.
Rozbudzanie zainteresowania zjawiskami atmosferycznymi.
Kształcenie świadomości posiadania równych praw.
Zwracanie uwagi na nierówności ekonomiczne panujące pomiędzy ludźmi oraz podkreślanie, że nie należy się chwalić tym, co się posiada.
Uświadamianie, że dzielenie się może sprawiać radość wszystkim.
Umożliwienie wspólnej zabawy dzieciom i ich rodzicom; czerpanie radości ze wspólnej zabawy.
Rozbudzanie zainteresowania pięknem krajobrazów Polski.
Rozwijanie umiejętności obserwowania, porównywania, wyodrębniania cech charakterystycznych dla danego krajobrazu.
Uświadomienie niebezpieczeństwa wynikającego z nieprzestrzegania zakazów podczas zabaw wakacyjnych.
Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej podczas zabaw ruchowych.
 

             
   

29.05.2020

Temat dnia: Plener malarski

1. „Biedroneczki” – zabawa matematyczna.Przeliczanie i odwzorowywanie liczby. R. ma przygotowane cztery szablony biedronek, wycięte kropki, zadania tekstowe do rozwiązania. Na pancerzykach biedronek nie ma kropek. Dziecko rozwiązuje zadanie tekstowe podane przez R. i umieszczają tyle kropek na pancerzyku biedronki, ile wskaże wynik zadania. Zadania wymyśla R. – zawsze rozwiązaniem powinna być liczba parzysta. Zadania na dokładanie i odkładanie w zakresie 8.

2. Praca z K4., 6 – opowiadanie o obrazku przedstawiającym łąkę.Wskazywanie zwierząt, które skaczą, latają i pełzają. Podawanie ich nazw. Rysowanie kresek odpowiadających liczbie poszczególnych elementów na obrazku.

3. „Plener malarski” – wycieczka na pobliska łąkę; rysowanie kredkami pastelowymi, świecowymi. ( dla tych co zostają w domu inspiracja z filmu na łące 25.05.2020)

4. „Gimnastyka buzi i języka” – ćwiczenia oddechowe.
1) Mówienie na wydechu – dziecko nabiera powietrza nosem, a następnie wypowiada wyliczankę: Niezapominajki to są kwiaty z bajki! Rosną nad potoczkiem, patrzą żabim oczkiem.
2) Ćwiczenia ortofoniczne: brr, bzy.
3) Ćwiczenia języka: wysuwanie języka do przodu – język wąski i szeroki; liczenie językiem dolnych i górnych zębów; zdmuchiwanie skrawków papieru z czubka języka; ćwiczenia szybkiego wymawiania zgłosek tr i br.

5. „Taniec owadów” – zabawa muzyczno-ruchowa ekspresyjna. 
Dziecko-owad tańczy po całej sali zgodnie z melodią podawaną przez R.. Do tańca można wykorzystać chusty, szarfy bądź gazety (jako skrzydła). Muzyka6. J. niemiecki - Wiosenna wróżka- piosenka

6. J. niemiecki Wiosenna wróżka
piosenka

            

28.05.2020 r. 

Temat dnia:W stawie - rozwój żaby


1. „Żaba” – historyjka obrazkowa z K4., 8.

Zadaniem dzieci jest wycięcie obrazków, ułożenie ich w odpowiedniej kolejności, naklejenie we właściwych miejscach oraz opowiedzenie ich treści – omówienie etapów rozwoju żaby.


2. „Która z kolei?” – zabawa dydaktyczna.
R. przygotowuje dziewięć szablonów kolorowych żab i ustawia je w szeregu. Zadaje dziecku pytania: Która żaba z kolei jest żółta?; Która żaba z kolei jest zielona?; Która żaba z kolei jest czerwona?; Jaki kolor ma dziewiąta żaba?; Jaki kolor ma druga żaba?; Która żaba jest największa?; Która żaba jest najmniejsza? itp.

3. Zabawy słownikowe – układanie zdań z podanymi przez R. wyrazami o tematyce związanej z łąką. Rozwijanie prostych zdań i równoważników zdań. Następnie R. prezentuje ilustrację -W stawie . Zadaniem dziecka jest podanie nazw pokazanych na niej elementów oraz przeprowadzenie analizy i syntezy sylabowej wyrazów: staw, trzcina, ryby, kaczeńce, kaczki.

4. „Pak mówi…” – zabawa dydaktyczna.
Przed dzieckiem leży kartka formatu A4 oraz kolorowe figury geometryczne jednego rodzaju, np. same kwadraty. Rodzic wyjaśnia dziecku zasady zabawy: Pak chciałby się z tobą pobawić. On będzie mówił, w którym miejscu kartki masz położyć figurę. Jeśli położysz dobrze, to dostajesz punkt. Punktami mogą być np. klocki, fasolki. Rodzic wciela się w rolę Paka, wydaje dziecku polecenia: Połóż kwadrat na górze kartki. Połóż kwadrat z lewej strony kartki. Połóż kwadrat w lewym górnym rogu kartki. R. także układa (w imieniu Paka), powinien kilka razy się pomylić. Po każdym poleceniu R. sprawdza, czy dziecko i Pak dobrze wykonali zadanie. Każdą pomyłkę na bieżąco koryguje. Punkty zdobywa dziecko za poprawnie wykonane zadanie.

5. „Wiosenne kwiaty – lilie” – zabawa plastyczno-techniczna.
Dziecko dostaje podstawowe figury geometryczne do odrysowania, wycięcia, złożenia i przyklejenia według wzoru, przygotowanego wcześniej przez R. 

6. J. angielski Piosenka na Dzień Mamypiosenka. 
  


             

27.05.2020

Temat dnia: Owady

Ćwiczenia poranne

1. „Bocian na łące” – zabawa ożywiająca.
Dziecko biega swobodnie po dywanie. Na sygnał gwizdka ( klaśnięcia w dłonie)  dziecko przyjmują pozycję bociana – staje na jednej nodze, druga noga jest zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki. Dziecko stoi w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczyna biegać.

2. „Skaczące żabki” – zabawa z elementem skoku.
Dziecko naśladuje skoki żab. Na sygnał gwizdka siada w siadzie skrzyżnym i naśladuje rechot żab. Na kolejny sygnał ponownie skacze po sali.

3. „Pająk i muchy” – zabawa ruchowa.
R. rozkłada na dywanie obręcz (można użyć paska, tasiemki) Dziecko wchodzi do środka i udaję muchę. Rodzic-pająk stoi po przeciwnej stronach sali. Dziecko-mucha swobodnie biega. Na sygnał gwizdka R.-pająk wybiega z kryjówki i goni dziecko-muchę. Dziecko-mucha, któremu uda się wrócić do swojej obręczy, jest bezpieczne. Zabawę powtarzamy kilka razy. ( można zamienić się rolami R- mucha , dziecko-pająk)

1. Nikt mnie więcej nie zobaczy – słuchanie opowiadania W. Kozłowskiego czytanego przez R.

Nikt mnie więcej nie zobaczy

Władysław Kozłowski 

Gąsienica uważała się za bardzo piękną i nie ominęła ani jednej kropli rosy, żeby 
się w niej nie przejrzeć.
– Ach, co to za uroda! – szeptała, oglądając ze wszystkich stron swój pospolity pyszczek i wyginając grzbiet, żeby popatrzeć na dwa złociste prążki.
– Szkoda, że nikt nie zwraca na mnie uwagi!
Aż raz zdarzyło się, że po łące chodziła dziewczynka i zbierała kwiaty. Gąsienica czym prędzej wypełzła na największy kwiatek.
Dziewczynka spostrzegła ją i powiedziała:
– Co to za brzydactwo!
– Ach tak! – syknęła obrażona gąsienica. – Wobec tego nikt, nigdy, nigdzie, za nic na świecie, w żadnym wypadku i w żadnych okolicznościach więcej mnie nie zobaczy! Daję na to słowo honoru uczciwej gąsienicy! Skoro się dało słowo honoru – należy go dotrzymać, zwłaszcza kiedy się jest gąsienicą.
I gąsienica wpełzła na drzewo. Z pnia na sęczek, z sęka na gałąź, z gałęzi na gałązkę. Wyciągnęła z pyszczka jedwabną niteczkę i zaczęła się nią owijać. Snuje się niteczka, owija gąsienicę raz, drugi, trzeci, dziesiąty, setny… i wreszcie gąsienica zniknęła w miękkim jedwabnym kokonie.
– Och, jaka jestem zmęczona! – westchnęła – ale owinęłam się znakomicie.
W kokonie było ciepło… i nudno. Gąsienica ziewnęła raz, potem drugi i zasnęła.
Mijał dzień za dniem. Letni wietrzyk kołysał gałązką, szeleściły cicho liście, a obrażona gąsienica spała i spała.
Obudziła się wreszcie – widocznie słońce musiało mocno dogrzewać, bo w końcu upał był nieznośny.
– Muszę przewietrzyć trochę mój domek! – postanowiła i wyskrobała małe okienko w kokonie.
– Ach, jak pięknie pachną kwiaty. – Gąsienica wychyliła się nieco. – Nikt mnie tu, wśród listków, nie zauważy, co mam sobie żałować powietrza – pomyślała.
Wychyliła się jeszcze troszeczkę, znowu troszeczkę i… wypadła ze swojej kryjówki! Ale zamiast spaść z drzewa na ziemię, uniosła się do góry.
I nagle na tej samej łące zobaczyła tę samą dziewczynkę. Co za wstyd – pomyślała – że jestem brzydka, to nie moja wina, gorzej że teraz wszyscy będą mnie nazywać kłamczuchą. Dałam słowo honoru, że nikt mnie więcej nie zobaczy, i słowa nie dotrzymałam.
– Hańba! – Zrozpaczona upadła na trawę. A wtedy nadbiegła dziewczynka i zawołała:
– Ach, jaki piękny!
– Czyżby to o mnie mowa? – szepnęła zdziwiona gąsienica. – Zdaje się, że o mnie. I wierz tu ludziom! Dziś mówią tak, a jutro zupełnie inaczej. Na wszelki wypadek przejrzała się jednak w kropli rosy.
– Cóż to takiego? – W lusterku był ktoś nieznajomy z długimi, bardzo długimi wąsami.
Wygięła grzbiet. Na grzbiecie znajdowały się dwa piękne, kolorowe skrzydła!
– Patrzcie, patrzcie, stał się cud – jestem motylem!
I kolorowy motylek poszybował wysoko nad łąką, bo przecież on nie dawał motylkowego słowa honoru, że nikt go nie ujrzy.

Rozmowa dotycząca treści opowiadania: Kto jest głównym bohaterem opowiadania?; Kogo spotkała gąsienica?; Dlaczego gąsienica obraziła się na dziewczynkę?; W co przeobraziła się gąsienica? Rodzic zadaje pytanie „Gdzie mieszkają owady?” – dziecko zaś opowiada o tym, gdzie mogą mieszkać owady i jakie są ich domki.

2. „Taniec motyli” – zabawa muzyczno-ruchowa ekspresyjna.
Dziecko -motyl tańczy po całej sali zgodnie z podaną melodią (propozycja:  Cztery pory roku. Wiosna Antonia Vivaldiego.

3. „Wesoła gąsienica” – zabawa dydaktyczna.
Na dużej kartce narysowany jest kontur gąsienicy (biało-czarny) z zaznaczonymi częściami ciała, na których są umieszczone karteczki samoprzylepne z cyframi od 1 do 9. Takie same części ciała (kolorowe) z zadaniem tekstowym ma R. Odczytuje zadanie, dziecko zaś rozwiązuje  je. Wynik wskazuje miejsce, na które należy przyczepić część ciała gąsienicy. Zadania wymyśla R. – dokładanie i odkładanie w zakresie 9.

4. Praca z Zeszyt Grafomotoryczny , 48 – rysowanie owadów z użyciem lusterek. Kolorowanie obrazków.

5. „Tropimy zwierzęta” – zabawa dydaktyczna.
Dziecko ustawia  się przed linią startu. Rodzic umieszcza obrazek przedstawiający: kopiec kreta. Obrazek jest tak zakryty, aby dziecko nie wiedziało, czego szuka. Rodzic na podłodze umieszcza różne przedmioty (strzałki, drogowskazy) - tworzy z nich labirynt. Zadaniem dziecka jest przejść po labiryncie  i odszukać swój obrazek. Gdy zadanie zostanie już wykonane, dziecko podaje nazwę miejsca, do którego doszło, i mówi, kto tam mieszka. Następnie chodzi po sali i naśladuje zwierzę mieszkające w miejscu przedstawionym na obrazku.

6. „Motyl” – praca plastyczno-techniczna.
Dzieci odrysowują szablon motyla, wycinają go, następnie składają pionowo na pół. Na jedną połówkę nakładają farbę w różnych kolorach. Następnie składają i odciskają wzór na drugiej połowie.

7. J. niemiecki  - Wiosenna wróżka - piosenka

            

26.05.2020

Temat dnia: Zwierzęta na łące

Ćwiczenia poranne

1. „Bocian na łące” – zabawa ożywiająca.
Dziecko biega swobodnie po dywanie. Na sygnał gwizdka ( klaśnięcia w dłonie)  dziecko przyjmują pozycję bociana – staje na jednej nodze, druga noga jest zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki. Dziecko stoi w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczyna biegać.

2. „Skaczące żabki” – zabawa z elementem skoku.
Dziecko naśladuje skoki żab. Na sygnał gwizdka siada w siadzie skrzyżnym i naśladuje rechot żab. Na kolejny sygnał ponownie skacze po sali.

3. „Pająk i muchy” – zabawa ruchowa.
R. rozkłada na dywanie obręcz (można użyć paska, tasiemki) Dziecko wchodzi do środka i udaję muchę. Rodzic-pająk stoi po przeciwnej stronach sali. Dziecko-mucha swobodnie biega. Na sygnał gwizdka R.-pająk wybiega z kryjówki i goni dziecko-muchę. Dziecko-mucha, któremu uda się wrócić do swojej obręczy, jest bezpieczne. Zabawę powtarzamy kilka razy. ( można zamienić się rolami R- mucha , dziecko-pająk)

1. Krecik – słuchanie wiersza B. Formy.

Krecik

Bożena Forma
Jestem sobie mały krecik,
chcę, by dzieci mnie poznały.
Bardzo miękkie mam futerko,
nim pokryty jestem cały.
Najśmieszniejsze moje łapki,
ciągle ziemię wypychają.
Silne, płaskie jak łopatki,
zawsze w pracy pomagają.
Swoim ryjkiem bardzo lubię
korytarzy drążyć wiele.
Spulchniać zbite bryły ziemi,
wiercić przejścia i tunele.
Gdy na dworze silne mrozy,
w miłej norce, wśród zapasów
siedząc, marzę o przetrwaniu
do wiosennych lepszych czasów.

Rozmowa dotycząca treści wiersza: Jakie zwierzę jest bohaterem wiersza?; Gdzie ono mieszka?; Jak wygląda kret?; Co on robi?; Czym się żywi?

2. „Taniec motyli” – zabawa muzyczno-ruchowa ekspresyjna.
Dziecko -motyl tańczy po całej sali zgodnie z podaną melodią (propozycja:  Cztery pory roku. Wiosna Antonia Vivaldiego.

3.Rozwiązywanie zagadek Beaty Gawrońskiej dotyczących mieszkańców łąki: 

Na brzegu stawu żyją, z wieczora czy też z rana
do wody dają nura, gdy słyszą krok bociana. (żaby)

Zbiera miód z kwiatów wśród łąk i pól.
Kiedy użądli, sprawi ci ból. (pszczoła)

Tu cytrynek, tam paź królowej, wszędzie piękne, kolorowe.
Lekko unoszą się nad łąką, gdy tylko zaświeci słonko. (motyle)

O nocleg nie prosi, wędrując po świecie,
bo swój domek nosi na własnym grzbiecie. (ślimak)

Choć są bardzo małe, pracują wytrwale.
Zbierają nasionka, nie męczą się wcale. (mrówki)

Powrócił do nas z dalekiej strony.
Ma długie nogi i dziób czerwony. (bocian)

Lata nad łąką w czerwonej kapotce,
a na tej kapotce jest kropka przy kropce. (biedronka)

Zapewne znacie takiego konika,
choć nie jest zegarkiem, jednak w trawie cyka. (konik polny)

4. „Tropimy głoskę ł” – zabawy słuchowa.
Dziecko wymyśla  przedmioty / zwierzęta / owoce / warzywa, których nazwy zaczynają się głoską ł. Praca z K4., 8 – czytanie globalne, wyraz podstawowy: łapa. Wycinanie wyrazów i naklejanie we właściwych miejscach na obrazku przedstawiającym łąkę. Zadanie dodatkowe – słuchanie piosenki Łąka , śpiew z jednoczesnym wodzeniem po śladzie, rysowanie kształtu w tunelu oraz samodzielnie.

5. „Bliżej, dalej” – zabawa dydaktyczna.
a) Dziecko ma przed sobą  paski papieru / sznurki / wstążki (miarkę, centymetr ). Na polecenie R. mierzy odległości między dwoma paskami papieru, dwoma sznurkami itd. Po dokonaniu pomiarów porównuje odległości, wskazują, co jest bliżej, a co dalej.

b) R. rozkłada na podłodze w sali pudełka (duże klocki) i łączy je za pomocą skakanki lub długich sznurków. Zadaniem dziecka  jest zmierzenie stopami odległości między wskazanymi pudełkami. Na koniec dziecko porównują odległości, wskazują, która droga jest dłuższa, która krótsza, które są takie same.

             

25.05.2020 r.

Temat dnia: Rośliny na łące

Ćwiczenia poranne

1. „Bocian na łące” – zabawa ożywiająca.
Dziecko biega swobodnie po dywanie. Na sygnał gwizdka ( klaśnięcia w dłonie)  dziecko przyjmują pozycję bociana – staje na jednej nodze, druga noga jest zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki. Dziecko stoi w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczyna biegać.

2. „Skaczące żabki” – zabawa z elementem skoku.
Dziecko naśladuje skoki żab. Na sygnał gwizdka siada w siadzie skrzyżnym i naśladuje rechot żab. Na kolejny sygnał ponownie skacze po sali.

3. „Pająk i muchy” – zabawa ruchowa.
R. rozkłada na dywanie obręcz (można użyć paska, tasiemki) Dziecko wchodzi do środka i udaję muchę. Rodzic-pająk stoi po przeciwnej stronach sali. Dziecko-mucha swobodnie biega. Na sygnał gwizdka R.-pająk wybiega z kryjówki i goni dziecko-muchę. Dziecko-mucha, któremu uda się wrócić do swojej obręczy, jest bezpieczne. Zabawę powtarzamy kilka razy. ( można zamienić się rolami R- mucha , dziecko-pająk)

1. Łąka – uważne słuchanie wiersza M. Buczkówny.
 

Łąka

Mieczysława Buczkówna

Na łąkę trzeba iść rano
Kiedy jeszcze jest rosa –
Cichutko przystanąć
I słuchać
Jak brzęczy pszczoła jak bąk a jak osa
Patrzeć jak skrzydła motyli
Zamykają się i otwierają
Jak mała biedronka
Na łódce z listka płynie
Po zielonym kołysaniu –
A potem trzeba się pochylić
Nad każdym kwiatem
I zapytać jak mu na imię

Rozmowa dotycząca treści wiersza: O jakim miejscu była mowa w wierszu?; Co można spotkać na łące?; Kto mieszka na łące?; Dlaczego należy się tam zachowywać cichutko?

2. Praca z K4., 5 – kolorowanie tulipana według kodu. Zadanie dodatkowe – przeliczanie kwiatów; kolorowanie tych, których jest więcej.

3. Wycieczka na pobliską łąkę w celu obserwacji życia na łące. Film ( link dla tych którzy zostają w domu). Dziecko dostaje kartę pracy z narysowanymi roślinami i zwierzętami (np. trawa rumianek, mlecz, niezapominajka, bocian, jaskółka, żaba, ślimak, krowa motyl,) oraz ołówek. Zadaniem dziecka w trakcie wycieczki jest obserwacja przyrody i zaznaczenie na karcie pracy tych rzeczy, które widziało.

4. Łąka – osłuchanie z piosenką.

Łąka
sł. Stanisław Karaszewski,
muz. Tadeusz Strąk

Na wiosennej łące
tańczyły zające.
Po trawie skakały,
z łąką się witały.

Witały ślimaka,
motyla i szpaka,
żabę, kreta, muchę,
mrówkę i ropuchę.

Ref.: Hej‑ha,
hej‑ha,
raz, dwa, trzy,
z zajączkami zatańcz ty.

Na wiosennej łące
tańczyły zające.
Po trawie skakały,
kwiatki oglądały.

Oglądały bratki,
fiołki i bławatki,
mlecze i rumianek,
przez calutki ranek. 

Ref.: Hej‑ha,
hej‑ha,
raz, dwa, trzy,
z zajączkami zatańcz ty.

5. „Wiosenna łąka” – wykonanie pracy plastycznej farbami plakatowymi.

             


25.05.2020
 
Witam serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka „ i zapraszam do zabawy.
 
Temat dnia: Rośliny na łące
 
Ćwiczenia poranne
 1.„Bocian na łące” – zabawa ożywiająca. Dziecko biega swobodnie po dywanie.
      Na sygnał gwizdka ( klaśnięcia w dłonie)  dziecko przyjmują pozycję bociana –
      staje na jednej nodze, druga noga jest zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki.
      Dziecko stoi w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczyna biegać.

 2.„Skaczące żabki” – zabawa z elementem skoku. Dziecko naśladuje
      skoki żab. Na sygnał gwizdka siada w siadzie skrzyżnym i naśladuje rechot
      żab.Na kolejny sygnał ponownie skacze po sali.
3.„Pająk i muchy” – zabawa ruchowa. R. rozkłada na dywanie obręcz (można użyć paska,
     tasiemki) Dziecko wchodzi do środka i udaję muchę. Rodzic-pająk stoi po przeciwnej

     stronach sali. Dziecko-mucha swobodnie biega. Na sygnał gwizdka
     R.-pająk wybiega z kryjówki i goni dziecko-muchę. Dziecko-mucha,
     któremu uda się wrócić do swojej obręczy, jest bezpieczne. Zabawę powtarzamy
      kilka razy.
( można zamienić się rolami R- mucha , dziecko-pająk)

1. Łąka – uważne słuchanie wiersza M. Buczkówny.
 
Łąka
 Mieczysława Buczkówna
 
Na łąkę trzeba iść rano
kiedy jeszcze jest rosa –
cichutko przystanąć.
I słuchać
jak brzęczy pszczoła jak bąk
a jak osa.

Patrzeć jak skrzydła motyli
zamykają się i otwierają.
Jak mała biedronka
na łódce z listka płynie
po zielonym kołysaniu.
A potem trzeba się pochylić
nad każdym kwiatem.
I zapytać jak mu na imię...
 
Rozmowa dotycząca treści wiersza: O jakim miejscu była mowa w wierszu?;
 Co można spotkać na łące?; Kto mieszka na łące?; Dlaczego należy się tam zachowywać
cichutko?.
 
2.Praca z K4., 5 – kolorowanie tulipana według kodu.
   Zadanie dodatkowe – przeliczanie 
kwiatów; kolorowanie tych, których jest więcej.
 
3.Wycieczka na pobliską łąkę w celu obserwacji życia na łące.   
    ( link dla tych którzy zostają w domu). Dziecko dostaje kartę pracy z narysowanymi
    roślinami i zwierzętami (np. trawa rumianek, mlecz, niezapominajka, bocian, jaskółka,
    żaba, ślimak, krowa,motyl) oraz ołówek. Zadaniem dziecka w trakcie wycieczki jest
    obserwacja przyrody i zaznaczenie na karcie pracy tych rzeczy, które widziało.

 
4.Łąka – osłuchanie z piosenką.
 
Łąka
 sł. Stanisław Karaszewski,
 muz. Tadeusz Strąk
 
Na wiosennej łące
tańczyły zające.
Po trawie skakały,
z łąką się witały.
 
Witały ślimaka,
motyla i szpaka,
żabę, kreta, muchę,
mrówkę i ropuchę.
 
Ref.: Hej‑ha,
         hej‑ha,
         raz, dwa, trzy,
         z zajączkami zatańcz ty.
 
Na wiosennej łące
tańczyły zające.
Po trawie skakały,
kwiatki oglądały.
 
Oglądały bratki,
fiołki i bławatki,
mlecze i rumianek,
przez calutki ranek.

Ref.:Hej‑ha,
         hej‑ha,
         raz, dwa, trzy,
         z zajączkami zatańcz ty.
 
5.„Wiosenna łąka” – wykonanie pracy plastycznej farbami plakatowymi.
 
                                  Miłej zabawy Ilona Kubacka


           

22.05.2020r. 

Temat: DZIEŃ RODZINY

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 18 (opis z dnia18.05)

2. Dowolne zabawy przy piosence.

3. Słuchanie wierszy o mamie czytanych przez R.

„Kto mnie kocha?”
Kto mnie może kochać więcej?
Zmarznę- grzejesz moje ręce,
Zszywasz spodnie, budzisz rano,
Miód smarujesz mi na chlebie.
Ty mnie kochasz a ja mamo
Bardzo, bardzo kocham ciebie.

„Powiedz mamo”
Powiedz nam mamo,
powiedz dlaczego tak się trudzisz?
Spać idziesz, gdy my już śpimy,
wczesny ranek Cię budzi?
A może lepiej Cię nie pytać?
Tak będzie mądrzej i prościej,
bez słów się uczyć Od Ciebie prostej,
zwyczajnej miłości.

„Dla Ciebie”
Dla Ciebie słońca złote koło, żebyś była zawsze wesoła.
Dla Ciebie kwiat – fiołek pierwszy i bajki- srebrne słowa wierszy.
I kokarda w najpiękniejszym kolorze, błękitna jak nad ranem morze.
I butki- te od Kopciuszka z balu- żeby Cię wszyscy podziwiali.
Dla Ciebie pośród wielu życzeń najsłodsze na świecie słodycze.

„Dla mamy”
Moja kochana mamusiu to dla Ciebie ten wierszyk,
Dla Ciebie słońce i chmury, dla Ciebie tęcza i wietrzyk.
Wiosną i latem- kwiaty, jesienią- liście jesienne.
Bądź szczęśliwa mamusiu dziś, jutro, codziennie.

„Laurka”
Wymaluję na laurce czerwone serduszko,
Ptaka, co ma złote piórko i kwiaty w dzbanuszku.
Żyj mamusiu moja miła sto lat albo dłużej!
Bądź wesoła i szczęśliwa, zdrowie niech Ci służy!

„Małym serduszkiem”
Małym serduszkiem życzę Ci mamo
Zdrowia, uśmiechu najwięcej.
A za twą dobroć i miłość
Przyjmij ten kwiatek w podzięce.

Kochana Mamo - zacznę zwyczajnie,
że z Tobą w domu jest fajnie:
i w deszczu i w słotę, w smutku, w radości,
wspierasz i uczysz życia w miłości.

3. Praca plastyczna- namaluj portret swojej mamy.

4. Praca z K4., 12 – plątaninka od dzieci do kwiatów.

           

21.05.2020

Temat dnia: Przygotowujemy upominki dla mamy i taty.

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 18 (opis z dnia18.05)

2. Na jagody – słuchanie tekstu wiersza M. Konopnickiej. Przed przystąpieniem do opowiadania R. prezentuje dziecku obrazek przedstawiający krzew jagodowy oraz wyraz jagody do czytania globalnego.

Na jagody
Maria Konopnicka
[...]

Posłuchajcie, jak w poranek
Na czernice, na jagody
Szedł do boru mały Janek,
Jakie w boru miał przygody.
Ledwo ranne słonko wstało,
Patrzcie tylko, już jest w lesie!
Między sosny idzie śmiało,
Dwie krobeczki w ręku niesie;
Kapelusik wziął czerwony,
Żeby go się bały wrony,
A choć serce mu kołata,
Nic nie pyta! kawał chwata!
– Na bok, tarnie i wikliny!
Dziś są Mamy imieniny:
Niespodziankę Mamie zrobię,
Jagód zbiorę w krobki obie,
[…]
Ciszkiem, chyłkiem po polanie
Wrócę, zanim Mama wstanie,
No, i będzie niespodzianka:
Dar od boru i od Janka!
[…]
Szuka w prawo, szuka w lewo,
Między brzozy, między sosny,
Wreszcie tam, gdzie ścięte drzewo,
Siadł zmęczony i żałosny.
Na płacz mu się zbiera prawie...
Wtem, gdzie szara ziemi grudka,
Tuż przed sobą ujrzy w trawie
Brodatego Krasnoludka.
[…]
Krasnoludek różny bywa:
Jeden Polny – ode żniwa,
Drugi Pszczelny, rządzi ulem,
Ten był – Jagodowym królem.
Jagodowy król po borze
Jak po własnym chodzi dworze,
[…]
Jagodowy król – pan z pana!
Szata na nim cudnie tkana,
Korony zaś nie używa,
Bo za duża jest i krzywa.
Lecz i bez niej w jednej chwili
Obaj z Jankiem się zmówili.
[…]
Idą, a tu czerń na ziemi:
Wielkie mrówki pełzną w trawie...
Ledwie przeszły, pająk srogi
Kosmatymi stąpa nogi...
Zatrwożył się nasz chłopczyna.
– Nic się nie bój! – król mu powie.
– Włos nie spadnie ci na głowie!
[…]
Idą, aż tu nowe dziwy!
Krzyknął Janek, podniósł głowy:
Jako w sadzie stoją śliwy,
Tak tu gaj był jagodowy.
A jagody wszędzie wiszą,
Na szypułkach się kołyszą,
A tak każda pełna soku,
Że się prawie czerni w oku.
Zapatrzył się nasz chłopczyna,
A król podparł boki oba:
– Tu się państwo me zaczyna;
Jakże waści się podoba?...
[…]
A wtem nagle się ukaże
Dwór królewski. Jak wspaniały!
Dach go kryje srebrnobiały!
Ślimak trzyma przed nim straże,
A żywiczna cienka ściana
Świeci słońcem wyzłacana.
Przede dworem, jak się godzi,
Królewicze stoją młodzi
[…]
Król nie wyrzekł ani słowa,
Tylko w róg zatrąbił złoty
I wnet dziatwa Jagodowa
Porwała się do roboty.
[…]
Na wyścigi, na wyprzody
Najpiękniejsze rwą jagody.
I tak prawie w jednej chwili
Całą krobkę napełnili,
[…]
– Popłyniemy teraz dalej,
Gdzie borówek jest kraina! –
Królewicze rzekną mali. 
W imię Ojca, Ducha, Syna,
Chlust na wodę! Szust po fali!
Tęga łódka – drzewna kora,
Setny żagiel – liść z jawora...
[…]
Szumią trzciny, tataraki,
Modra ważka cicho leci...
Pyta żabka: – Kto tam taki?
– Jagodowe płyną dzieci!
[…]
A wtem – prrrr! – zakrzykną społem
I wstrzymują konie rącze.
Patrzą – siedzą panny kołe
(Powój się nad nimi plącze).
Każda białą sukieneczkę
I czerwoną ma czapeczkę,
Każda warkoczyki złote,
Każda w ręku ma robotę
[…]
Szastną chłopcy ukłon żwawo,
Oczy w lewo, nosy w prawo,
Jak przystoi dla honoru
Młodzi wychowanej w boru.
A najstarszy śmiało powie:
– Prezentuję was, panowie:
To jest gość nasz, mały Janek,
To – pięć panien Borówczanek.
[…]
Jako jednej pannie Basia,
Drugiej Julka, trzeciej Kasia,
Czwartej Zosia, piątej Hania,
Jak je słowik uczy grania...
Wtem kiwnęły wszystkie główki,
Piękny dyg – i frrr... w borówki.
Nie minęła jeszcze chwila
Na zegarku u motyla,
[…]
Kiedy panny już zebrały
Słodkich jagód koszyk cały.
[…]
Przecknął Janek na trzask bata:
– Co to było? Jak to było?
Znikła króla srebrna chata...
Czyżby mu się tylko śniło?
Czyżby przespał tyle czasu
Na sosnowym pniu wśród lasu?
– Gdzież tam! Wszakże jakby żywą
Widzi króla brodę siwą,
Królewicze na bosaka,
Hanię, co ma z róż buziaka,
Cztery konie, wóz w drabiny,
Czepiec pani Borówczyny,
Słyszy śmiechy i okrzyki,
Słyszy nawet turkot bryki!
A tu wkoło nic – ni śladu...
Przypomina Janek sobie...
Dziwy, dziwy mu się roją,
Ani sposób dojść do ładu...
A wtem spojrzy – krobki obie
Pełne jagód przy nim stoją.
Wrócił, cicho stanął w progu.
Mama śpi? – To chwała Bogu!
Złotych jaskrów narwał w dzbanek,
Kwieciem potrząsł obrus biały,
A tuż obok filiżanek
Dwie krobeczki jagód stały.
Zaś napisał na arkuszu:
„Mojej Mamie zdrowia życzę!”
Nad tym, pełen animuszu,
Wymalował królewicze,
A zaś niżej jak róż wianek
Dał pięć panien Borówczanek.
Jak się mama ucieszyła,
Jak wyborna kawa była,
Jak jagody zaraz dano
Z miałkim cukrem i śmietaną,
Jak się wszyscy – starzy, mali,
Królewiczom dziwowali.
Jak dom cały, kręcąc głową,
Stał przed panien tych obrazem,
O tym chyba książkę nową
Napiszę wam innym razem!

Rozmowa na podstawie tekstu. R. zadaje dzieciom pytania:
- Dokąd wybrał się chłopiec?;
- Kogo spotkał Janek?;
- Co wydarzyło się podczas zbierania jagód?;
- Czy to wydarzyło się naprawdę?;
- Jak inaczej mogła skończyć się ta przygoda?

3. „Zbieramy jagody” – zabawa z elementem rzutu i celowania.
R. rozkłada na podłodze piłki. Na hasło: Już! dziecko zbiera piłki – dziecko musi wyzbierać wszystkie piłki (można mierzyć czas stoperem- będzie to bardziej motywujące). Gdy wszystkie piłki są pozbierane, dziecko ustawia się . Na środku R. stawia kosz lub kładzie dużą obręcz. Dziecko kolejno wrzucają piłki do kosza.

4. „Moja wesoła rodzinka” – zabawy muzyczno-ruchowe przy piosence. Swobodne odzwierciedlanie ruchem melodii piosenki z wykorzystaniem szarf bądź apaszek. Nauka na pamięć trzeciej zwrotki piosenki Moja wesoła rodzinka. N. śpiewa kolejne zwrotki piosenki po jednej frazie. Po wysłuchaniu każdej frazy dzieci powtarzają ją na zasadzie echa. Kolejne powtórzenia zwrotek następują ze zmianą dynamiki śpiewu (cicho, głośno), wysokości śpiewu (wysoko i cienko – nisko i grubo).

5. „Na jagody” – zabawa w teatr. Inscenizowanie przez dzieci tekstu wiersza z wykorzystaniem przygotowanych sylwet. Dzieci odrysowują na kartonach kształty dużych figur geometrycznych i tworzą postacie do teatrzyku, wykorzystując kredki, papier kolorowy oraz inne dowolne materiały. Bawią się w teatr, inscenizując wiersz.


6. Język niemiecki - piosenka. 
           

20.05.2020 r.

Temat: Pomagam w domu

1. „Dom” – zabawa słownikowa. Dobieranie wyrazów, które kojarzą się ze słowem dom. R. ma przygotowane obrazki pasujące do słowa dom (np.: mama, tata, pokój, kuchnia, zabawki, kanapa) oraz takie, które nie kojarzą się z domem. Zadaniem dzieci jest wskazanie tych pasujących do wyrazu dom i uzasadnienie swego wyboru.

2. Paulinka dla mamy – rozmowa na podstawie wiersza B. Formy.
Paulinka dla mamy
Bożena Forma
Ja Paulinka się nazywam,
po obiedzie często zmywam.
Ścieram kurze i podłogę,
śmieci także wynieść mogę.
Bardzo w tym pomagam mamie,
bo ją kocham niesłychanie.
Mamo, mamo weź me serce,
bo ja kocham Cię najwięcej.
Przyjmij piękny bukiet kwiatów
i życzenia przedszkolaków.


Po wysłuchaniu wiersza R. zadaje dzieciom pytania: Jak Paulinka pomagała swojej mamie?; W jaki sposób wy pomagacie mamom?; Jak myślicie, co moglibyście zrobić, żeby wasze mamy były radosne i szczęśliwe?. Dzieci odpowiadają na pytania R. Każda odpowiedź jest dobra i zostaje doceniona.

3. „Już nie jestem malutki” – zabawa muzyczno-ruchowa.
Dzieci śpiewają piosenkę, pokazując jednocześnie odpowiednie części ciała.

Już nie jestem malutki
autor nieznany
Ja już nie jestem dzidziuś malutki,
już sam potrafię zawiązać butki.
Wiem, który lewy, a który prawy,
zaraz pokażę, jeśliś ciekawy.
Gdzie lewą rękę,
gdzie prawą mam,
wszystko to wskazać potrafię sam.

4. Rozmowa dotycząca wykorzystywania różnych urządzeń technicznych przez dzieci w pracach domowych. R. przygotowuje obrazki przedstawiające różne urządzenia domowe, np. odkurzacz, mikser, pralkę, zmywarkę, mikrofalówkę. Zadaje dzieciom pytania: Czy znacie te urządzenia?; Do czego one służą?; Z których urządzeń dzieci mogą samodzielnie korzystać?; Jakie prace mogą wykonywać dzieci? (mogą być urządzenia znajdujące się w kuchni).
5. „Układanka” – zabawa dydaktyczna. Jeśli R. ma do dyspozycji geoplany, dzieci pracują z nimi. Jeśli nie, można wykorzystać patyczki matematyczne (kredki). R. ma w woreczku trójkąt, prostokąt i kwadrat. Dziecko losuje z woreczka figurę, kładzie ją i stara się ułożyć tę figurę z patyczków lub za pomocą gumki recepturki na geoplanie.


6. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych nr 6.
1. Dzieci swobodnie biegają po sali. Na hasło R. muszą szybko dobiec do wymienionego przedmiotu, np. ławka, ściana, krzesło.
2. „Skoczny wyścig” – dzieci ustawiają się w dwóch lub trzech szeregach. Na sygnał R. pierwsze osoby z szeregów zaczynają skakać do wyznaczonego miejsca na prawej lub lewej nodze, z drugą nogą ugiętą w kolanie.
3. „Uciekające żabki” – dzieci ustawiają się w dwóch lub trzech szeregach. Na sygnał R. pierwsze osoby skaczą do krzesła, naśladując skoki żab, okrążają krzesło i wracają w ten sam sposób do szeregu.
4. „Wyścigi żołnierzy” – dzieci ustawiają się w dwóch lub trzech szeregach. Pierwsze osoby z szeregów kładą się na podłodze. Na sygnał czołgają się do końca podłogi, wstają i biegiem wracają na koniec rzędu.
5. „Wyścigi w workach” – R. daje każdej grupie jeden worek do skakania. Na sygnał gwizdka uczestnik musi wejść do worka i skakać do wyznaczonego miejsca, a następnie tym samym sposobem wrócić i przekazać worek kolejnej osobie.


           

19.05.2020 r.

Temat: Moja mama wszystko umie

Witamy serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka” i zapraszamy do zabawy.

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 18 (opis z dnia 18.05).

2. Jak mama odczarowała wielkoluda – słuchanie opowiadania J. Papuzińskiej czytanego przez R.
Jak mama odczarowała wielkoluda Joanna Papuzińska
Raz w naszym mieście zjawił się wielkolud. Od razu zajął dla siebie cały park. Na bramie wisiała tablica: „Nikomu nie wolno tu wchodzić, choćby nie wiem co”. Całymi dniami wylegiwał się na trawnikach, a wszystkie dzieci musiały się bawić na ulicy.
Ale któregoś dnia nasz najmłodszy brat rzucił piłkę tak mocno, że przeleciała przez ogrodzenie i wpadła do parku. Wielkolud złapał ją i nie chciał nam oddać. Wróciliśmy do domu z płaczem.
Mama wpadła w złość.
– No nie – powiedziała – ja już dłużej tego znosić nie będę! – I poszła do parku.
Nie bała się wcale, podeszła bliziutko do wielkoluda i zawołała:
– Jak pan może dokuczać dziecku!
A ponieważ zobaczyła, że wielkolud ma koszulę rozerwaną na plecach, powiedziała jeszcze:
– Taki duży, a wygląda jak obdartus! Jak panu nie wstyd! Proszę zaczekać, przyniosę igłę z nitką i zaszyję panu dziurę!
Bo nasza mama nie może patrzeć, jak ktoś jest nieporządnie ubrany. Więc przyniosła igłę i nici, przystawiła drabinę ogrodniczą i zaczęła cerować dziurę. Szyła, szyła, aż nagle drabina zachybotała się i nasza mama niechcący ukłuła wielkoluda igłą. 
– O, przepraszam – powiedziała, bo wielkolud syknął. Ale wielkolud syczał dalej i mama zobaczyła, że przez dziurkę zrobioną igłą powietrze ucieka z niego jak z przedziurawionej opony. Kurczył się, kurczył, a po pięciu minutach stał się zwyczajnym chłopcem.
– Bardzo dziękuję! – powiedział do mamy. – Pani mnie odczarowała! Ja byłem bardzo zarozumiałym chłopcem i ciągle chodziłem nadęty. Zdawało mi się, że jestem najmądrzejszy, najpiękniejszy i najważniejszy na świecie. Od tego nadymania robiłem się coraz większy i większy, aż stałem się wielkoludem. Z początku to mi się nawet podobało, bo byłem największy i najsilniejszy. Ale co z tego?
Nikt mnie nie lubił, nikt nie chciał się ze mną bawić. Teraz wiem, że lepiej być zwyczajnym chłopcem i nie nadymać się. Mogę wrócić do domu. Do widzenia! A tutaj jest piłeczka!
I znów w naszym mieście było bezpiecznie i wesoło jak zawsze. Ale od tej pory nasza mama boi się,żeby któreś z nas nie zmieniło się w wielkoluda. Dlatego zawsze ma naszykowaną miseczkę z mydłem i słomką do puszczania baniek. Gdy tylko któreś zacznie myśleć, że jest „naj…, naj…, naj…” i nadymać się, mama daje mu mydło, słomkę i mówi:
– Masz, popuszczaj sobie trochę baniek mydlanych. To ci dobrze zrobi, wydmuchasz z siebie całą zarozumiałość, bo zdaje mi się, że jesteś za bardzo nadęty! 

3. Rozmowa na temat treści opowiadania:
- Co wydarzyło się pewnego dnia w mieście?;
- Co zrobiła 
mama, by pomóc dzieciom?;
- Kim okazał się wielkolud?;
- Dlaczego stał się wielkoludem?;
- Jaki sposób 
znalazła mama, by jej dzieci nie stały się wielkoludami?;
- Czy to były prawdziwe czary?. Dzieci 
odpowiadają na pytania. Następnie R. pyta dzieci:  - - Jakie czary znają wasze mamy?;
- Co robią, byście 
były grzeczne, dobre?

4. Praca z K4., 10 – określanie, co mogło zasmucić, a co ucieszyć mamę. Rysowanie prezentu, który rozweseliłby mamę. Zadanie dodatkowe – liczenie i rysowanie po śladzie kwiatów.

5. Moja wesoła rodzinka nauka na pamięć pierwszej i drugiej zwrotki oraz refrenu piosenki. R. śpiewa pierwszą zwrotkę piosenki po jednej frazie. Po wysłuchaniu każdej frazy dzieci powtarzają ją na zasadzie echa. Kolejne powtórzenia piosenki następują ze zmianą dynamiki śpiewu (cicho, głośno), wysokości śpiewu (wysoko i cienko – nisko i grubo).

6. „Figury” – zabawa dydaktyczna. Odgadywanie figur. R. prezentuje dzieciom cztery podstawowe figury geometryczne: koło, kwadrat, trójkąt i prostokąt. Następnie czyta zagadki Beaty Gawrońskiej, a dzieci po każdej zagadce wskazują figurę, która jest rozwiązaniem.
Ta piramida mała
trzy boki i trzy rogi miała. (trójkąt)

Cztery rogi, cztery kąty, boki cztery też.
Długie dwa, krótkie dwa, ta figura to właśnie ja. (prostokąt)

Ma kąty – choć to nie jest pokój.
Ma rogi – choć to nie jest krowa.
Złóż patyczki równe cztery i figura już gotowa. (kwadrat)

Ma je rower, ma samochód, we wrotkach jest też.
Jaka to figura? Może już to wiesz? (koło)

7. „Czarodziejskie różdżki” – zabawa plastyczna. R. przygotowuje dla dzieci dużo papieru
gazetowego takiej samej wielkości oraz taśmę klejącą. Dzieci zwijają papier w bardzo ciasne rulony, a na koniec sklejają je taśmą. Rulony-patyki muszą mieć tę samą długość.

8. „Patykowe figury” – zabawa dydaktyczna. R. mówi nazwę figury, a dzieci układają na podłodze figurę z przygotowanych wcześniej różdżek-patyków.

          

18.05.2020 r.

Temat dnia: Moja rodzina

1. Ćwiczenia poranne: 
1)„Odbicie w lustrze” – zabawa ruchowa naśladowcza. R. staje przodem do dziecka. Wykonuje wymyślone przez siebie ruchy, gesty, miny. Dziecko, które jest odbiciem w lustrze, naśladują R. Dziecko musi być skoncentrowane, by nadążyć za zmianami. W dalszej części zabawy rolę R. może przejąć dziecko.
2) „Zwierzątka domowe” – dziecko naśladuje zwierzę, które ma lub chciałoby mieć w domu. R. odgaduje, jakie zwierzę pokazuje dziecko.
3) „Pieski na spacerze” – dziecko zakłada szarfę przez ramiona ( tak jak zakłada się plecak) i przyjmuje pozycję na czworaka. Rodzic chwyta szarfę. Para porusza się po dywanie, naśladując spacer z psem. Po chwili dziecko zamienia się rolą z R.

2."Tajemnicza mama" – słuchanie opowiadania M. Jaworczakowej czytanego przez R.

"Tajemnicza mama" Mira Jaworczakowa

Mama Tereski jest inżynierem, można ją czasem zobaczyć, jak rozmawia z robotnikami przy budowie nowego domu na rogu ulicy. Mama Jureczka pracuje w pralni, mama Zosi leczy chore dzieci, a mama Ani… no, właśnie, nie można wcale dogadać się z Anią, kim jest jej mama. –
W zeszłym tygodniu była stewardessą w samolocie – powiedziała Ania. –
I latała? – krzyknęli chłopcy. – Dokąd latała? Do Chin? Do Ameryki? –
Nie. – pokręciła głową Ania. – Wcale nie latała.
Dziwny jakiś samolot, który nigdzie nie lata. –
To może w tym tygodniu poleci? – zapytali jeszcze. –
W tym tygodniu? Skąd. Teraz mama jest nauczycielką. Zdziwili się, ale nic nie powiedzieli. A po jakimś czasie okazało się, że mama Ani już nie jest nauczycielką, tylko pielęgniarką w szpitalu. – Ojej! – Nie mogli tego pojąć w przedszkolu. – Twoja mama, Aniu, strasznie często zmienia pracę. Ania roześmiała się. – Wcale nie, ale moja mama może być wszystkim.
– Nieprawda – orzekli chłopcy. – Zmyślasz i tyle.
– Tere-fere! – dodały dziewczynki. – Pewnie, że zmyśla. Kiedyś oglądali razem książki z obrazkami. Obrazki były śliczne, na jednym – królowa z bajki w zielonej sukni, w koronie złotej na głowie. – O! – zawołała Ania. – Moja mama też ma taką! Teraz już wszyscy pukali się w czoło, patrząc na Anię. Nawet wyobrazić sobie nie można, żeby mama Ani biegła na przykład rano do tramwaju w takiej długiej, fałdzistej sukni. Zaczęli się kłócić. Całe szczęście, że pani właśnie nadeszła. Powiedziała, że wszyscy pójdą jutro do teatru. Więc zamiast dalszej kłótni wybuchła radość i zapomnieli o Ani. Na przedstawieniu najbardziej podobała się wszystkim królowa. R. przerywa czytanie i pyta dziecko: Jak myślisz, kim była mama Ani, jaki wykonywała zawód?. Dziecko odpowiada na pytanie – burza mózgów. Po zakończeniu burzy mózgów R. czyta dalszą część opowiadania. – Taka śliczna, taka dobra – zachwycały się dziewczynki. Ania uśmiechała się bardzo zadowolona. – Zawsze jest bardzo dobra – powiedziała nagle. – Zawsze? Skąd wiesz? Ta aktorka, która grała królową… – To moja mama – wyjaśniła po prostu Ania.


3. Rozmowa na temat zawodów wykonywanych przez mamy dzieci. R. zadaje dziecku pytania: Jakie zawody wykonywały mamy dzieci z opowiadania?; Jaki zawód wykonuje ja (mama) ?. Dziecko odpowiadają na pytania R. – podają nazwę zawodu i wyjaśniają, co mama robi w pracy.

4. Praca z K4., 9 – klasyfikowanie według dwóch cech (rośliny, zwierzęta, pojazdy, instrumenty – małe i duże). Zadanie dodatkowe – łączenie w pary kostek z taką samą liczbą oczek.

5. „Moja rodzina” – praca plastyczna.
R. przypomina znaczenie słowa portret. Następnie dziecko malują portrety rodziców. Pod każdym portretem przyklejają odpowiedni pasek ze słowem mama lub tata.

6. Moja wesoła rodzinka – osłuchanie z piosenką; zabawa rytmiczna.

Moja wesoła rodzinka
sł. Stanisław Karaszewski
muz. Tomasz Strąk

1. My rodzinę dobrą mamy,
zawsze razem się trzymamy!
I choć czasem czas nas goni,
my – jak palce jednej dłoni!

Ref. Mama, tata, siostra, brat
i ja – to mój mały świat!
Dużo słońca, czasem grad –
to wesoły jest mój świat!

2. Mama zawsze kocha czule,
ja do mamy się przytulę.
Tata kocha, lecz inaczej,
uspokaja, kiedy płaczę.
Ref. Mama, tata, siostra, brat...

3. Gdy napsocę i nabroję,
siedzę w kącie, bo się boję!
Tata skarci, pożałuje,
a mamusia pocałuje!
Ref. Mama, tata, siostra, brat...

4. Kiedy nie ma taty, mamy,
wszyscy sobie pomagamy!
I choć sprzątać nie ma komu,
jest wesoło w naszym domu!
Ref. Mama, tata, siostra, brat...

a) Słuchanie piosenki. Dziecko słucha nagrania piosenki na siedząco. W tej pozycji tworzy do melodii improwizację ruchową (głową, rękami, górną częścią tułowia).

b) Wystukiwanie rytmu piosenki. R. prezentuje dziecku rytm, grając go na bębenku lub wyklaskując. Dziecko słuchają i powtarza na zasadzie echa na bębenku (jeśli jest taka możliwość) lub klaszcząc. Dziecko ponownie słucha piosenki i w jej trakcie wystukują rytm.

7. J. angielski - piosenka 1piosenka 2 

           

 
15.05.2020 r.


Temat dnia: PRZYGODY PAKA

Witam serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka „ i zapraszam do zabawy.

1. „Dobre przykłady” – zabawa dydaktyczna. Rodzic prosi dziecko o podanie przykładów dobrego zachowania w różnych miejscach i sytuacjach. Za każdą dobrą odpowiedź dziecko dostaje punkt.

2. „Gimnastyka buzi i języka” – ćwiczenia oddechowe:

- Mówienie na wydechu – dzieci nabierają powietrza nosem, a następnie na jednym wydechu wypowiadają rymowankę: Każdy aktor o tym wie, że mówić nie można źle.

-  Ćwiczenia ortofoniczne: brr, bzy.

- Ćwiczenia języka: wysuwanie języka do przodu – język wąski i szeroki; liczenie językiem dolnych i górnych zębów; zdmuchiwanie skrawków papieru z czubka języka; ćwiczenia szybkiego wymawiania głoski r.

3. „Czerwony Kapturek – książka, którą lubię” – gra. (zrobiona przez rodzica i dziecko dzień wcześniej)

4. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych:

- Dziecko swobodnie biega po pomieszczeniu. Na hasło rodzica musi szybko dobiec do wymienionego przedmiotu, np. ławka, ściana, krzesło.

- „Skoczny wyścig” – Na sygnał rodzica dziecko zaczyna skakać do wyznaczonego miejsca na prawej nodze, druga noga ugięta w kolanie, a potem skacze na lewej nodze, druga noga ugięta w kolanie.

- „Uciekające żabki” – dziecko ustawia się, na sygnał rodzica skacze do maskotki, naśladując skoki żab, okrąża maskotkę i wraca w ten sam sposób na miejsce.

5. „Przygoda Paka” – wykonanie przez dziecko książeczki. Rodzic dla dziecka przygotowuje trzy kartony, klej, kredki i wycinki z gazet – najlepiej z czasopism dziecięcych. Na pierwszej kartce dziecko przykleja jeden wybrany przez siebie wycinek i dorysowuje przygodę Paka związaną z tym wycinkiem. Następnie dostaje drugą kartkę, przykleja na środku drugi wycinek z gazety i układa ciąg dalszy swego opowiadania o Paku. Na koniec z pomocą rodzica zszywa karty i opowiada treść swojego opowiadania.


6. „Pociąg do książki” – utrwalenie piosenki przy zabawach ruchowych.

7. Zabawy z językiem angielskim Cztery pory roku: link





14.05.2020

Temat dnia : SZANUJMY KSIĄŻKI

Witam serdecznie kochane „Słoneczka” i zapraszam do zabawy.

Zestaw ćwiczeń porannych : link

1. „Skarga książki” – uważne słuchanie wiersza J. Huszczy.

                        „Skarga książki” Jan Huszcza
 
                      Jestem książką z dużej szafy.
                      Wszyscy mówią, żem ciekawa,
                      więc mnie ciągle ktoś pożycza,
                      lecz nie cieszy mnie ta sława.
                      Miałam papier bielusieńki,
                      ślady na nim Florka ręki.
                      Pozginał Jaś mi rogi,
                      Julek na mnie kładł pierogi.
                      Krzyś ze swym zwyczajem zgodnie,
                      trzymał mnie aż trzy tygodnie.
                      Narysował na okładce Staś diabełka,
                      małpkę w klatce. Anka, Władka siostra mała,
                      ta mi kartki dwie wyrwała.
                      Cóż mi z tego, żem ciekawa,
                      dłużej żyć tak nie potrafię.
                      Nie będziecie mnie szanować,
                      to się na klucz zamknę w szafie.

Rozmowa na temat wiersza:
Na co skarżyła się książka?;
Co należy robić, żeby książki się nie niszczyły?;
Dlaczego należy dbać o książki?

2. „Dobrze – źle” – zabawa dydaktyczna. Rodzic przygotowuje obrazki przedstawiające dobre i złe zachowania w różnych sytuacjach. Zadaniem dziecka jest zaklasyfikować je jako właściwe lub niewłaściwe oraz uzasadnić swoje decyzje. (załącznik)

3. „Nasze czasopisma” – Rodzic prezentuje różne czasopisma dla dzieci (np. „Świerszczyk”). Uświadamia dziecku możliwość korzystania z innych form literatury dziecięcej, np. zamieszczanej na stronach internetowych dla dzieci (tylko pod kontrolą dorosłych).

4. Praca z K4., 4 – dokładanie do 9; doklejanie nalepek z brakującymi zabawkami. Zadanie dodatkowe – otaczanie pętlami przedmiotów niepasujących do pozo-stałych.

5. „Czerwony Kapturek – książka, którą lubię” – gra. Rodzic przygotowuje planszę z narysowaną trasą gry, zaznaczonymi polami-pułapkami i polami-premiami (np. pole z wilkiem: „Musisz go przechytrzyć, więc czekasz do momentu, w którym wyrzucisz dziewięć oczek na obu kostkach”; pole z babcią: „Czekasz jedną kolejkę, gdyż babcia jest schorowana i bardzo wolno się porusza”; pole z leśniczym: „Przesuwasz się o dwa pola do przodu”), dwa pionki i dwie kostki do gry. Jeden pionek bierze rodzic, drugi daje dziecku. Oba pionki ustawione są na polu start. Rodzic rozpoczyna grę. Rzuca jednocześnie dwiema kostkami do gry. Następnie przelicza na głos liczbę oczek na obu kostkach. Przesuwa swój pionek do przodu o tyle pól, ile wynosi suma oczek na obu kostkach. To samo robi dziecko. Wygrywa ten pionek, który pierwszy przekroczy linię mety.

6. Praca z ZG, 47 – rysowanie zakładki do książki po śladzie i po kropkach.

7. „Pociąg do książki” – nauka drugiej zwrotki ( tekst wysłany 12.05.2020 r. ).




13.05.2020


Temat: JAK POWSTAJE KSIĄŻKA?


Witam serdecznie kochane „Słoneczka” i zapraszam do zabawy.

1. Zestaw ćwiczeń porannych : film

2. Rozmowa na temat procesu powstawania książki na podstawie ilustracji w Wielkiej Księdze Tropicieli. Zwrócenie uwagi na osoby biorące udział w tym procesie. Poznanie nazw niektórych zawodów związanych z wydawaniem książki: autor, , grafik, drukarz.

3. „Mali graficy” – zabawa ruchowa. Dzieci poruszają się po całej sali zgodnie z rytmem podanym przez R. Gdy dźwięk milknie, R. podaje nazwę dowolnego przedmiotu. Zadaniem dzieci jest narysować ten przedmiot w powietrzu i podać, do czego ten przedmiot może służyć.

4. „Dyktando graficzne”. Każde dziecko dostaje kartkę formatu A4 i komplet kolorowych kredek. Kartka jest przyklejona taśmą klejącą do stolika tak, aby dziecko nie mogło nią manipulować. R. wydaje polecenia: Na środku kartki narysuj stół.; Pod stołem narysuj piłkę.; Nad stołem narysuj żółte słońce.; Obok stołu z prawej strony narysuj brązowe krzesło.; Z lewej strony słońca narysuj niebieską chmurę.; Z prawej strony słońca narysuj różową chmurę.

5. „Książki na półce” – zabawa dydaktyczna. R. przygotowuje książki i kilka półek. ( mogą być paski papieru) Poleca dzieciom: Połóżcie na półce 5 książek. Dołóżcie jeszcze 4 książki. Ile jest książek na półce?; Weźcie z pudełka tyle klocków, ile książek jest na półce. R. powtarza taki schemat tyle razy, ile naszykował półek. Za każdym razem dzieci dokonują przeliczeń w zakresie 9. Dzieci układają pozostałe książki w kąciku po 9 na każdej półce, przeliczają je.

6. Praca z K4., 3 – wprowadzenie liczebnika głównego i porządkowego 9; dolepianie książek na półkach, kolorowanie misiów. Zadanie dodatkowe – ozdabianie cyfry, łączenie kostek domina ze zbiorami – zgodnie z liczbą elementów.

7. . „Pociąg do książki” - nauka pierwszej zwrotki. (tekst wysłany 12.05.2020 r. )

8. Zabawy z językiem niemieckim - Dziękuję , proszę, dzień dobry: piosenka



12.05.2020

Witam serdecznie kochane „ Słoneczka „ i zapraszam do zabawy.

Temat dnia: W BIBLIOTECE

1. Kłopoty w bibliotece – słuchanie wiersza M. Przewoźniaka czytanego przez R.

                         Książkom w pewnej bibliotece nudziło się tak dalece,
                         że ni z tego, ni z owego zaczęły grać w chowanego.
                        Calineczka się schowała za ogromny Atlas ryb.
                        Szukał krasnal Hałabała, gdzie się przed nim Plastuś skrył?
                        Tak się wszystkie wymieszały, że ta pani w bluzce w prążki
                        chodzi tutaj już dzień cały, nie znajdując żadnej książki.

Rozmowa dotycząca treści wiersza:
Co stało się pewnego razu w bibliotece?;
Jakie bajkowe postacie występowały w wierszu?;
Czym różni się biblioteka od księgarni?.

2. „Czym się różnią książki?” – zabawa dydaktyczna. R. urządza kącik książki z dostępnych publikacji własnych. Prezentuje dzieciom książki różnej wielkości, drukowane i mówione, pisane językiem Braille’a.(Internet) Za każdym razem pyta dzieci: Czym różnią się te książki?. Następnie wspólnie ustalają zasady korzystania z kącika książki: – pożyczamy jedną książkę i oglądamy ją lub czytamy przy wyznaczonym stoliku; – po skończeniu oglądania lub czytania odkładamy książkę na miejsce; – szanujemy książki – nie niszczymy, nie zaginamy kartek, nie rysujemy po nich; – nie zabieramy książek innym dzieciom.

3. Rozmowa na temat ulubionych książek. Najpierw R. opowiada o książkach, które najbardziej lubi, i wyjaśnia, dlaczego je lubi. Następnie dzieci opowiadają o swoich ulubionych książkach.

4. Praca z K4., 2 – liczenie głosek w wyrazach. Zadanie dodatkowe – układanie książek od największej do najmniejszej poprzez łączenie ich z kostkami o odpowiedniej liczbie oczek.

5. „Jesteśmy bohaterami z bajek” – zabawa ruchowa. R. wypowiada nazwę postaci z bajki (np. smok wawelski, Kot w Butach, krasnoludek, olbrzym, wilk), a zadaniem dzieci jest zaprezentować tę postać ruchem, mimiką.

6. „Moja okładka” – praca plastyczna. Malowanie farbami zakładki zaprojektowanej przez dziecko.

7. „Pociąg do książki” - osłuchanie z piosenką, omówienie treści piosenki.

Każdego dnia, każdego roku
Składamy słowa z liter potoku
A słowa w zdania się układają
W myśli i serca nasze trafiają
Po rymów torach ze stacji GĄSKI
Co dzień odjeżdża pociąg do książki
Czytamy we dnie, czytamy w nocy
Strona za stroną leci jak z procy
Pędzi pociąg przez ksiąg równiny
Do wyobraźni jasnej krainy
A kiedy lampka zaczyna gasnąć
Lokomotywa nie da nam zasnąć

7.Zabawy z językiem niemieckim - Dziękuję , proszę, dzień dobry.Piosenka

 

11.05.2020 r.

Temat dnia: MOJE KSIĄŻKI

Witam serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka „ i zapraszam do zabawy.

1.Zestaw ćwiczeń porannych nr 17.

• „Bocian na łące” – zabawa ożywiająca. Dzieci biegają swobodnie po sali . Na sygnał gwizdka dzieci przyjmują pozycję bociana – stają na jednej nodze, druga noga jest zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki. Dzieci stoją w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczynają biegać.

• „Skaczące żabki” – zabawa z elementem skoku. Dzieci w gromadce naśladują skoki żab. Na sygnał gwizdka siadają w siadzie skrzyżnym i naśladują rechot żab. Na kolejny sygnał ponownie skaczą po sali.

2. Słuchanie opowiadania O. Masiuk czytanego przez R.” Książka”

Do przedszkola miał przyjść pan pisarz, który wymyśla wiersze dla dzieci, a potem układa z nich książkę i wydaje. Siedzieliśmy na dywanie i zastanawialiśmy się, jakie pytania można zadać panu pisarzowi.
– Trzeba zapytać, czy długo pisze taki wiersz – powiedziała Marta.
– Jak krótki wiersz, to krótko pisze, to każdy chyba wie – prychnął Staś.
– A ty skąd wiesz? – rozzłościła się Marta, ale Staś nie zdążył jej odpowiedzieć.
– Ja bym zapytał, czy lubi czekoladę – zaproponował Witek.
– Ale to nie ma nic wspólnego z pisaniem książek. – Jacek się skrzywił.
– A skąd wiesz? – Witek poczuł się urażony.
– Może przeczytam wam jakiś wiersz, żeby łatwiej przychodziły wam do głowy pytania – powiedziała pani. Wszyscy się zgodziliśmy, bo nasza pani bardzo ładnie czyta. Wiersz nosił tytuł: „Czy słońce ma kolce?” i opowiadał o chłopcu, który nieustannie zadawał pytania, czym strasznie irytował dorosłych.
– Nie podoba mi się ten wiersz – powiedział Tomek.
– Nie mów tak, bo temu pisarzowi będzie przykro – poprosiła Marysia. – Jemu nie powiem, ale w ogóle przecież mogę. Taki wiersz to każdy umiałby napisać. Ja ciągle denerwuję mamę, zadając pytania, więc nawet nie musiałbym nic wymyślać.
– Ale w prawdziwym wierszu muszą być rymy – wtrącił Witek.
– Co to rymy? – zapytałem Jacka.
– Takie słowa, które do siebie pasują, na przykład Pak-tak albo Pak-rak. – E tam, rymy nie są trudne – rzekł Tomek lekko. – Woda, kłoda, moda, roda… – Co to jest roda? – zapytałem Jacka, ale Marta była szybsza w odpowiedzi.
– Nic. Nie ma takiego słowa. Chwalisz się tylko, ale nie umiałbyś ułożyć wiersza ani napisać książki – powiedziała Marta do Tomka.
– Bo nie umiem pisać, ale gdyby ktoś zapisywał, co mówię, to ułożyłbym książkę bez trudu.
– Możesz spróbować ułożyć wiersz – zaproponowała pani.
– I wyrecytujesz go panu pisarzowi, może udzieli ci kilku wskazówek. I może w przyszłości sam będziesz pisał książki. Tomek cały dzień trzymał się z boku. Chyba układał ten wiersz, ale wydawał się coraz smutniejszy. Usiadłem sobie przy stole, aby obejrzeć dokładnie książkę tego pana pisarza, który miał przyjść jutro. Była bardzo ładna, miała kolorowe obrazki. Nagle usłyszałem szept Tomka: – Paku, Paku! – Tomek schowany był za szafą i dawał mi jakieś znaki. Gdy podszedłem, zapytał: – Nie znasz, Paku, jakiegoś wiersza? Bo nic nie mogę ułożyć. Stanąłem na początku. – Ale masz już początek, to świetnie. Powiedz mi – poprosiłem. I usiadłem wygodnie, żeby posłuchać wiersza. Zamknąłem oczy, jak robię często, gdy pani czyta nam wiersze.
– Kapie woda z kranu, kap, kap, kap… – powiedział Tomek i zamilkł. Otworzyłem oczy.
– I co? Co dalej?
– Właśnie nic. – Tomek rozłożył ręce. Nie wyglądało to dobrze. Wytężyłem cały swój pakowy rozum, ale nawet pół rymu nie udało mi się wymyślić. Rano wszyscy szykowaliśmy się na spotkanie z panem pisarzem. Tomek był nieswój i widziałem, że dręczy go ten wiersz. Pokręcił przecząco głową, gdy napotkał mój wzrok, wiedziałem, że nic nie zdołał ułożyć. Pan pisarz wyglądał sympatycznie. Usiadł z nami na dywanie i zapytał, czy chcielibyśmy się czegoś od niego dowiedzieć. Przez moment trwała cisza, aż w końcu Tomek podniósł rękę:
– Jak się pisze wiersz? – zapytał. – Albo książkę. Pisarz przyjrzał mu się uważnie, a potem milczał chwilę. W końcu wzruszył ramionami i powiedział: – Nie wiem. To jakoś samo wychodzi.

3. Rozmowa na temat opowiadania ukierunkowana pytaniami:
Czym zajmuje się pisarz?;
Jaki problem miały dzieci?;
Jak nazwane były słowa, które do siebie pasują?;
O co pani poprosiła Tomka?; Jak Tomek poradził sobie z zadaniem?;
O co zapytał Tomek pana pisarza?; Co odpowiedział pan pisarz?;
Jak myślicie, co trzeba zrobić, żeby napisać książkę?

4. „W księgarni” – zabawa dydaktyczna. R. przygotowuje dużo różnych książek, nie tylko dziecięcych. Mogą to być podręczniki, albumy, encyklopedie itp. Dzieci przeglądają je, a później opowiadają o tym, co widziały, wskazują te, które najbardziej im się podobały, i opowiadają o nich. R. wyjaśnia pojęcia: literatura dziecięca, literatura młodzieżowa, literatura dla dorosłych; encyklopedie, podręczniki, albumy. Przygotowuje również piktogramy, które będzie można wykorzystać do oznaczenia półek z książkami. R. prosi dzieci, aby poukładały wszystkie książki na odpowiednich półkach i tak je uporządkowały, aby można było je łatwo odszukać. Dzieci układają książki. Na koniec R. zadaje pytanie: Jak nazywają się miejsca, w których można kupić książki?. Dzieci mogą podać różne odpowiedzi, np. księgarnia, kiosk, sklep, antykwariat itp.

5. Praca z K4., 1 – rozwijanie logicznego myślenia, odczytywanie kodu i umieszczanie nalepek we właściwych miejscach. Zadanie dodatkowe – łączenie w pary takich samych książek i kolorowanie większych.

6. „ Zakładka do książki’- praca plastyczna według pomysłu dziecka.

7. Zabawy z językiem angielskim. Deszczowa piosenka.


 

08.05.2020 r.

Temat dnia : Ekologiczne teatrzyki

Zestaw ćwiczeń porannych

1. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych:
- Dziecko swobodnie biegają po pomieszczeniu. Na hasło rodzica musi szybko dobiec do wymienionego przedmiotu, np. krzesełka, półki, ściany.
- „Skoczny wyścig” –  Na sygnał rodzica dziecko zaczyna skakać do wyznaczonego miejsca na prawej nodze, druga noga ugięta w kolanie, a potem skacze na lewej nodze, druga noga ugięta w kolanie.
- „Uciekające żabki” – dziecko ustawia się,  na sygnał rodzica skacze do maskotki, naśladując skoki żab, okrąża maskotkę i wraca w ten sam sposób na miejsce.
- „Taniec-wygibaniec” – rodzic z dzieckiem  mają kawałek gazety o wymiarach np. 50 x 50 cm. W rytm muzyki tańczą na tym polu. Co jakiś czas muszą zmniejszyć  gazetę. Muszą jak najdłużej utrzymać się na gazecie, aby nie dotknąć podłogi.
- „Wesoły mim” – dziecko ustawione twarzą do rodzica. Rodzic podaje kolejno komendy: Przeciąganie liny!; Jazda na rowerze!; Wchodzenie po drabinie!; Bieg w miejscu!. Dziecko naśladuje w miejscu wykonywanie czynności.

2. Ziemia to wyspa zielona zabawy muzyczno-ruchowe przy piosence.

3. „Moja Ziemia” – zabawa dramowa.
Odgrywanie scenek rodzajowych o tematyce ekologicznej; zwrócenie uwagi na działania proekologiczne. N. dzieli dzieci na cztery zespoły, każdemu przydziela jedno hasło. Dzieci do tego hasła układają krótką scenkę na temat właściwego postępowania w zgodzie z przyrodą: Nasze najbliższe otoczenie; Szanuj przyrodę!; Bez wody nie byłoby życia!; Oszczędzaj! Wyłączaj! Odzyskuj!; Świeć przykładem!. Ułożenie listy ważnych spraw, o których należy pamiętać przed wystawieniem scenek: przygotowanie przebrań dla aktorów, rekwizytów, dekoracji sali; rozdzielenie ról; nauka wypowiadanych kwestii. N. gromadzi różne rekwizyty. Dzieci wybierają te, które odpowiadają ich roli. Odegranie scenek.

4. „Coś na w” –  rysowanie przedmiotów, których nazwy zaczynają się daną głoską.

5. J niemiecki
Dzień dobry, jak Ci idzie?

           

07.05.2020


Temat dnia: Skąd bierze się prąd?

Zestaw ćwiczeń porannych

1. Film edukacyjny – „Nie taki prąd straszny”

2. „Tropimy głoskę w” – zabawy słuchowe.
Dziecko wyszukuje w pomieszczeniu lub wymyśla przedmioty / zwierzęta / owoce / warzywa, których nazwy zaczynają się głoską w. Praca z K3., 29 – czytanie globalne, wyraz podstawowy: worek. Łączenie z workiem obrazków, których nazwy zaczynają się głoską w.

3. Ziemia to wyspa zielona – nauka trzeciej zwrotki piosenki; zabawy muzyczno-ruchowe przy piosence.

4. „Oszczędzamy energię elektryczną” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic  prezentuje w książkach i podręcznikach różne sposoby wytwarzania energii elektrycznej. Szczególną uwagę zwraca na źródła odnawialne. Przygotowuje również ilustracje z różnymi rodzajami elektrowni napędzanych wodą i wiatrem. Następnie zadaje dzieciom pytanie: Jak my możemy oszczędzać energię elektryczną? Wszystkie odpowiedzi są zapisywane – dywanik pomysłów. (załączniki)

5. „Ziemia to nie śmietnik!” – wykonanie plakatu z hasłem ekologicznym poprzedzone rozmową z wykorzystaniem doświadczeń dzieci. Rodzic przygotowuje materiał, mazaki, farby. Zadaniem dziecka jest wymyślenie haseł zachęcających ludzi do dbania o swoją planetę, do sprzątania jej. 

6. J.angielski 
How is the weather ? Jaka jest pogoda?
 

             


06.05.2020

Temat dnia : „ Wielkie sprzątanie”
 

Zestaw ćwiczeń porannych. 

1. „Wielkie dziś sprzątanie świata” – słuchanie wiersza T. Fiutowskiej.
Rozmowa dotycząca jego treści; poznanie możliwości podejmowania różnych działań na rzecz ochrony środowiska.

Wielkie dziś sprzątanie świata Teresa Fiutowska

Wielkie dziś sprzątanie świata,
czarownica z miotłą lata,
z nią czarownic innych chmara
Łysą Górę sprzątnie zaraz.
Baby-Jagi nie próżnują
i łopaty już szykują,
zamiast straszyć małe dzieci,
na łopaty wezmą śmieci.
W piekle diabły też pracują,
wszystkie kotły w nim szorują,
ogonami wycierają
i już czysto w piekle mają.
Dzielne skrzaty to krasnale,
także się nie lenią wcale,
a że długie brody mają,
to świat nimi zamiatają.

Rozmowa dotycząca treści wiersza:
Kto sprzątał świat?;
Co robiły Baby-Jagi?;
Co robiły diabły?;
Co robiły krasnale?;
Jak wy możecie pomóc w sprzątaniu świata?

2. „Segregujemy śmieci” – zabawa dydaktyczna.
Rozwijanie logicznego myślenia; klasyfikowanie według podanej cechy. Rodzic przygotowuje trzy pudełka w trzech kolorach: niebieskie z napisem papier, żółte – plastik, metal i zielone – szkło. Na dywanie rozkłada różne przedmioty (śmieci), np. butelki szklane, pudełka po jogurtach, papierki. Dziecko ma je posegregować. Po zabawie rodzic zadaje dziecku pytania: Dlaczego kosze mają różne kolory?; Co to znaczy segregacja?; Dlaczego należy segregować śmieci?; Co można zrobić np. z zebranej makulatury?. Rodzic  na podstawie dostępnych źródeł informuje dziecko, jak długo rozkładają się niektóre produkty oraz jak szkodliwe jest palenie ich np. w piecach centralnego ogrzewania. (załącznik).

3. „Ziemia to wyspa zielona” – nauka drugiej zwrotki piosenki; zabawy muzyczno-ruchowe przy piosence. 

4. Praca z K3., 28 – rozwijanie logicznego myślenia.
Segregowanie śmieci zgodnie z podaną zasadą: plastik, szkło, papier. Zadanie dodatkowe – szeregowanie puszek od najmniejszej do największej.

5. „Gra w zielone” – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko maszeruje, podskakuje bądź biega po pokoju w zależności od rytmu podawanego przez rodzica. Podczas przerwy w akompaniamencie rodzic podaje nazwę ustalonego z dzieckiem koloru, np. zielony, wówczas dziecko muszą odszukać podany kolor w pokoju i go dotknąć. Gdy rodzic poda inny kolor niż umówiony, dziecko staje w bezruchu. Zabawa jest powtarzana kilka razy.

6. „Ekoludek” – wykonanie pracy przestrzennej z materiałów wtórnych, np. butelek plastikowych, gazet, pojemników po jogurtach.

7. J. niemiecki - Dzień dobry, jak Ci idzie?

           

05.05.2020

Temat dnia: Jak długo będzie żyć zielone serce?

Zestaw ćwiczeń porannych

1. „Zielone serce” – wysłuchanie wiersza R. Pisarskiego.

„Zielone serce” Roman Pisarski

Na skwerku rosło drzewo szeroko,
rozłożyście, srebrzystą miało korę,
zielonosrebrne liście.
Słuchali chętnie ludzie,
przechodząc koło drzewa,
jak wietrzyk wśród gałązek
wesoło piosenki śpiewa.
Lecz przyszedł mały urwis,
ukradkiem wyjął nożyk,
bo napis chciał wyskrobać w srebrzystej,
cienkiej korze.
Wycinał powolutku literkę po literce,
nie wiedział, że pod korą
zielone płacze serce.

Rozmowa dotycząca treści wiersza:
O kim lub o czym był wiersz?;
Jak wyglądało drzewo?;
Dlaczego ludzie, przechodząc obok drzewa, byli radośni?;
Co takiego zrobił urwis?;
Dlaczego on to zrobił?;
Jak myślicie, co stało się później z drzewem?

2. „Mandala ekologiczna” – praca z ZG, 45.
Kolorowanie rysunku według własnych pomysłów dzieci, rysowanie szlaczka po śladzie bez odrywania ręki.

3. „Świat przyrody” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic gromadzi różne obrazki przedstawiające zarówno rośliny, jak i zwierzęta. Karton dzieli na dwie części. Na jednej przyczepia napis flora, a na drugiej fauna. Zadaniem dziecka jest sklasyfikować obrazki i przyczepić je na właściwej części. Dziecko podaje nazwy obrazków. Można również wspólnie odnaleźć podobny obrazek w atlasie roślin lub zwierząt.

4. „Gra w zielone” – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko maszeruje, podskakuje bądź biega po pokoju w zależności od rytmu podawanego przez rodzica. Podczas przerwy w akompaniamencie rodzic podaje nazwę ustalonego z dzieckiem koloru, np. zielony, wówczas dziecko muszą odszukać podany kolor w pokoju i go dotknąć. Gdy rodzic poda inny kolor niż umówiony, dziecko staje w bezruchu. Zabawa jest powtarzana kilka razy.

5. „Zwierzęta dookoła” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic przygotowuje sylwety potrzebne do zabawy. Dzieci manipulują nimi, dokładają, odkładają i rozwiązują zadania. (do zabawy można wykorzystać klocki).
1. Na okładce „Atlasu zwierząt” są 2 lwy, 2 hipopotamy i 3 krokodyle. Ile zwierząt jest na okładce?
2. W parku mieszkają 3 wiewiórki, 2 jeże i 4 myszy polne. Ile zwierząt mieszka w parku?
3. Na łące obok przedszkola mieszkają 2 biedronki, 4 motyle i 2 chrząszcze. Ile owadów mieszka na łące?

6. „Czy gazety służą tylko do czytania?” – zabawy gazetami przy muzyce.


            

04.05.2020

Temat dnia : Co to jest ekologia?

1. „Czy gazety służą tylko do czytania?” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic gromadzi dużo czarno-białych i kolorowych gazet. Dziecko maja do nich swobodny dostęp. Na zasadzie burzy mózgów dziecko odpowiadają na pytanie: Czy znasz inne niż czytanie możliwości wykorzystania gazet? Rodzic zapisuje podawane propozycje. Podpowiada dziecku, co można zrobić, mając do dyspozycji gazety: rytmiczne darcie lub zgniatanie gazet przy słuchaniu muzyki; wykonanie kulek z gazet i rzucanie gazety, nimi do celu; wykonanie wachlarzy z gazet; wykonanie różnorodnych przedmiotów techniką origami; wykorzystanie liter do podpisywania; do różnych kompozycji. Zabawy z gazetami przy muzyce

2. Co to jest ekologia? –słuchanie opowiadania czytanego przez rodzica.

Co to jest ekologia? Olga Masiuk
Staś przyszedł do przedszkola z nosem na kwintę.
– Przyjechała wczoraj – oznajmił zrezygnowany.
– Kto? – spytała Marysia. – Ekociocia.
Wszyscy westchnęli ze zrozumieniem, tylko ja oczywiście nic nie rozumiałem. Jacek pochylił się więc nad moim uchem.
– Ekociocia Stasia dba o całą planetę i kiedy do nich przyjeżdża, Staś też musi o planetę dbać, a to nie jest łatwe – wyszeptał.
– Ale to chyba dobrze dbać o planetę? – powiedziałem. – Nasza planeta jest taka miła.
Staś wzruszył ramionami.
– Musimy segregować śmieci, kupować specjalne jedzenie i nie wolno nam używać dezodorantów. I ciotka wciąż mówi o nas „mordercy”, bo kiedyś znalazła w szafie futro po babci.
Na tę rozmowę weszła pani.
– Ekologia to bardzo ważna nauka – powiedziała. – O tym, jak funkcjonuje środowisko, zwierzęta, ludzie, rośliny. Człowiek potrafi bardzo szkodzić środowisku, twoja ciocia chce na to zwrócić uwagę.
– Tata wczoraj wyszedł, trzaskając drzwiami, gdy zwróciła mu uwagę, że jajko, które je, jest nieszczęśliwe.
Wszyscy zaczęliśmy się śmiać, ale mnie ta ekologia nie dawała spokoju.
Poszedłem więc do pani.
– Nie jestem duży, prawda? A planeta jest ogromna. Tak? – zapytałem.
– Tak – odpowiedziała pani.
– Więc jak mogę się nią opiekować? Nawet nie mogę jej pogłaskać po policzku, gdy jest chora. Bo gdzie ona ma policzek?
– Możemy inaczej opiekować się planetą. Coś ci pokażę.
I pani zwołała wszystkie dzieci.
– Słuchajcie, pójdziemy teraz do naszego ogródka i zbierzemy śmieci – powiedziała.
– Nie dość, że przez ekociocię muszę sprzątać w swoim pokoju dwa razy dziennie, to jeszcze w przedszkolu – narzekał Staś. Ale wszyscy wyszliśmy do ogrodu.
– Przecież jest czysto – powiedziała Marta.
– Więc dobrze się rozejrzyj.– Pani wykonała w powietrzu ruch ręką.
– Puszka po napoju! – Jacek wygrzebywał z ziemi na wpół zardzewiałą puszkę.
– O, i tuż przy płocie reklamówka. Ktoś nam wrzucił z ulicy – zauważyła Marysia.
Po kilku minutach z tego czystego ogródka dała się uzbierać niezła kupka śmieci.
 – Widzisz, Paku, nie musisz głaskać planety po policzku, ale możesz jej pomóc nie mieszkać w bałaganie. Taka puszka rozkładałaby się w ziemi bardzo długo, i ta reklamówka, a my wrzucimy je do specjalnego kosza.
Było mi bardzo miło, że mogłem zająć się planetą.
– Staś, możesz powiedzieć ekocioci, że dbałeś o planetę w przedszkolu, to w domu możesz mieć trochę wolnego! – krzyknął Tomek.

Rozmowa nawiązująca do treści utworu:
Co to jest ekologia?;
Co to jest środowisko?;
Co zrobiły dzieci w przedszkolu, by zadbać o planetę?;
Co to znaczy segregować śmieci?.
Rodzic  uzupełnia wiedzę dzieci na temat ekologii. Zachęca do podejmowania działań proekologicznych.


3. „Moje środowisko” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic przygotowuje kartoniki z napisanymi hasłami: Nasze najbliższe otoczenie; Szanuj przyrodę!; Bez wody nie byłoby życia!; Oszczędzaj! Wyłączaj! Odzyskuj!; Świeć przykładem!. Rodzic odczytuje dziecku hasła. Dziecko wymienia wszystko to, co kojarzy się mu z danym hasłem. W ten sposób powstaje „dywanik pomysłów”.

4. Ziemia to wyspa zielona osłuchanie z piosenką; omówienie treści piosenki; nauka pierwszej zwrotki i refrenu; zabawa rytmiczna.

Nie warto mieszkać na Marsie, 
nie warto mieszkać na Wenus. 
Na Ziemi jest życie ciekawsze, 
powtarzam to każdemu . 

Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, 
wśród innych dalekich planet. 
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt, 
więc musi być bardzo zadbany. 

Chcę poznać życie delfinów 
i wiedzieć co piszczy w trawie.
Zachwycać się lotem motyla 
i z kotem móc się bawić. 

Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, 
wśród innych dalekich planet. 
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt, 
więc musi być bardzo zadbany. 

Posadźmy kwiatów tysiące. 
Posadźmy krzewy i drzewa, 
niech z nieba uśmiecha się słońce, 
pozwólmy ptakom śpiewać. 

Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, 
wśród innych dalekich planet. 
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt, 
więc musi być bardzo zadbany.

5. „Bez wody nie byłoby życia” – wykonanie pracy plastycznej metodą kolażu. Wycinanie fragmentów gazet; komponowanie pracy według własnego pomysłu.

6. J. angielski
How is the weather ? Jaka jest pogoda?

           

                                                              MAJ

1. Chronimy środowisko 
2. Jak powstaje książka?
3. Mama i tata
4. Na łące

Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:

Propagowanie postawy proekologicznej.
Poznawanie pojęć związanych z ekologią: recykling, segregacja śmieci, środowisko przyrodnicze, fauna, flora.
Kształtowanie umiejętności porównywania długości; operowania pojęciami: najkrótszy, najdłuższy.
Kształtowanie umiejętności globalnego czytania wyrazów: worek,ekologia, fauna, flora, godło, flaga.
Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej podczas zabaw ruchowych, plastycznych.
Zachęcanie do prowadzenia obserwacji i wyciągania wniosków na ich podstawie.
Kształcenie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Uświadamianie, że dzielenie się może sprawiać radość wszystkim.
Aktywne włączanie dzieci w przygotowania do rodzinnego święta.
Umożliwienie wspólnej zabawy dzieciom i ich rodzicom; czerpanie radości ze wspólnej zabawy.
Rozwijanie umiejętności różnicowania i nazywania kierunków w przestrzeni i na kartce.
Poszerzanie czynnego słownika dziecka.
Utrwalenie umiejętności dokonywania analizy i syntezy słuchowej wyrazów.
Odbieranie otaczającego nas świat poprzez różne zmysły.
Kształtowanie umiejętności sprawnego przeliczania w granicach możliwości dzieci.
Posługiwanie się liczbami dla zaznaczania liczby elementów w zbiorze.
Wprowadzenie wzoru graficznego liczb 9, 0.
Posługiwanie się w zabawach literami i cyframi.
Kształcenie percepcji wzrokowej – odszukiwanie elementów na obrazku,  układanie symboli (liter, cyfr) według wzoru i z pamięci – przygotowanie do czytania i pisania.
Nauka piosenek i pląsów.
Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.

           

30.04.2020 r.

Temat dnia: Warszawa 

Na poranne rozruszanie proponuję zabawy gimnastyczne z Myszką i Pipi - zabawy

Zabawy logopedyczne (zestaw z dnia wczorajszego)

• bocian – kle, kle, kle 
• kos – gwizdanie (im więcej prób tym lepszy efekt) 
• gołąb – gruchu, gruchu
• wrona – kra, kra, kra 
• wróbel – ćwir, ćwir, ćwir 
• jaskółka – kiri, kiri, kiri
• gęś – gę, gę, gę 
• kaczka – kwa, kwa, kwa 
• kura – ko, ko, ko
• kukułka – kuku, kuku, kuku 
• indyk – gul, gul, gul 
• dzięcioł – stuku-puku, stuku-puku 
• sowa … uhu, uhu, uhu 
• skowronek – tirli, tirli, tirli

1. Warszawska syrenka oprac. Edyta Wygonik.

W dawnych czasach, nad Wisłą, w miejscu gdzie obecnie leży Warszawa, znajdowała się niewielka rybacka osada, otoczona gęstymi puszczami. Jeden z mieszkających tam rybaków, Szymon, opowiedział kiedyś swojemu towarzyszowi, Mateuszowi, że widział nad źródłem syrenę i słyszał jej niezwykły śpiew. – I naprawdeś ją widział? I słyszałeś, jak śpiewała? – nie dowierzał Mateusz. – Anom widział i słyszał – zapewniał towarzysz. – Jaki jej głos jest przepiękny, jaki dźwięczny, a jak roznosił się cudnie po puszczy... Rybacy postanowili pewnej nocy zakraść się do źródełka, gdzie jeden z nich widział syrenę, i przyjrzeć się jej wspólnie. Nie byli jednak pewni, czy wypada to robić; czy to aby nie grzech przyglądać się takiej nieochrzczonej zjawie, o której się nic nie wie. Udali się więc po radę do ojca Barnaby – pobożnego, mądrego pustelnika. Był on siwobrodym, łysym, wysokim starcem, odzianym w długą, szarą opończę. Rybacy cenili go za jego mądrość i wiedzieli, że potrafi znaleźć wyjście nawet z najcięższej sytuacji. Bardzo zaciekawiła go opowieść rybaków. Po długim namyśle rzekł do nich: – Kiedy będzie pełnia księżyca, wszyscy trzej udamy się do źródełka. Okryjemy się lipowymi gałązkami, które spowodują, że syrena nie poczuje zapachu ludzkiego, i zaczajeni będziemy na nią czekać. A kiedy się pojawi, porwiemy ją i zawieziemy w darze naszemu księciu panu, aby mu śpiewała na zamku. Po ustaleniu szczegółów rozeszli się. Kiedy nadeszła pełnia księżyca, spotkali się, aby zrealizować swój plan. Była przepiękna, gwiaździsta noc – światło księżyca kładło się blaskiem na tafli wody i oświetlało drzewa oraz rosnącą nad wodą roślinność. Wśród krzewów skradali się odziani gałązkami dwaj rybacy i pustelnik. Z wielkim zniecierpliwieniem oczekiwali na wydarzenia tej nocy. I nagle... z wody wynurzyła się przepiękna postać. Była to pół dziewczyna, pół ryba. Miała długie, czarne włosy otulające jej smukłą i jasną szyję, szafirowe oczy i przepiękną lekko zarumienioną twarzyczkę, z której bił jakiś czarodziejski urok. Najpierw chwilę milczała, patrząc w niebo, jakby liczyła gwiazdy, ale wkrótce zaczęła śpiewać – a śpiew jej rozbrzmiewał po okolicy, jakby ktoś rozrzucił najdelikatniejsze perły. Szymon, Mateusz i Barnaba oniemieli z zachwytu... Ale szybko przypomnieli sobie, po co tak naprawdę tam przyszli. Wyskoczyli z zarośli, schwytali ją i związali sznurem. Jej protesty okazały się zbyteczne – nie pomogły szamotania ani zaklęcia, ani błagania o uwolnienie. Ponieważ nie mogli zawieźć jej swemu panu od razu, zdecydowali, że noc spędzi w oborze, a pilnować jej będzie pastuch Staszek. – Kto to? Co to? Co wy tu robicie? – dziwił się wszystkiemu Staszek, kiedy rybacy i pustelnik wnieśli do obory syrenę. – Toż to syrena! Skąd? Dlaczego? Jaka ona piękna! – Nie gadaj tyle, tylko jej pilnuj! – polecili Staszkowi przybyli. – Całą noc nie spuszczaj jej z oczu. Z samego rana przyjdziemy i ją zabierzemy stąd. Zaskoczony pastuszek obiecał, że przypilnuje syreny, jak mu kazali. Zerkając na nią, myślał, że jeszcze nigdy wcześniej nie widział równie pięknej dziewczyny. Dreszcz go przeszedł po plecach, kiedy ta spojrzała nagle na niego swymi czarodziejskimi – jak mu się zdawało – oczami i zaczęła śpiewać cudną pieśń. Była to pieśń tak niezwykła, że wydawało się, iż słuchały jej zwierzęta w oborze i drzewa na zewnątrz. Staszek był oczarowany głosem syreny i tym wszystkim, co działo się wokół niego. – Rozwiąż mnie – poprosiła syrena, patrząc mu w oczy. Posłuchał jej od razu, a ona wciąż na niego patrząc, rzekła jeszcze: – A teraz otwórz wrota i chodźmy stąd – mówiąc to, pociągnęła go za rekę i razem udali się w kierunku Wisły. Syrena zaczęła znowu śpiewać. I znowu słuchał jej jakby cały świat. Zaczęło świtać, nadchodził poranek. Zdumieni ludzie wychodzili ze swych domów i przyglądali się niespotykanemu zjawisku. Nad brzegiem rzeki syrena zwróciła się do nich: – Kochałam was, ubarwiałam wasze życie moim śpiewem, ale nie chcę być waszą niewolnicą. Dlaczego chcieliście mnie zmuszać do służenia komuś? Znikam więc w wiślanych falach, od teraz przemawiać będę do was tylko szumem rzeki. A szum wiślanych fal będzie wam towarzyszyć w chwilach radości i smutku. Żegnajcie! Nadbiegający od strony wsi Szymon, Mateusz i ojciec Barnaba nie zdążyli jej już złapać. Wskoczyła zwinnie do wody, znikając wśród fal, a wraz z nią Staszek. Choć od tamtych wydarzeń minęły setki lat, syrena do dziś widnieje w herbie Warszawy. Rozmowa na temat legendy ze szczególnym zwróceniem uwagi na niezrozumiałe pojęcia.

2. „Mapa Polski” – praca z mapą Polski.
Dziecko wodzi palcem po mapie wzdłuż Wisły – od Krakowa do następnego miasta.Rodzic czyta nazwy wskazanych przez dzieci miast. Gdy dzieci dochodzą do Warszawy, Rodzic przerywa zabawę i skupia uwagę dzieci na tym mieście.( Internet)

3. „Warszawa” – rozmowa na temat stolicy Polski.
Rodzic prezentuje najbardziej charakterystyczne miejsca i symbole tego miasta, zwraca szczególną uwagę na fakt, że Warszawa jest stolicą Polski. Wyjaśnia dzieciom znaczenie słowa stolica.

4. Praca z K3., 31 – umieszczanie nalepek w odpowiednich miejscach tak, aby powstała mapa Polski. Czytanie globalne słowa mapa. Wskazywanie flagi Polski wśród innych podobnych. Łączenie z konturem mapy symboli kojarzących się z naszym krajem, kolorowanie mapy.

5.  „Rozwijanie zdań i przeliczanie wyrazów” – zabawa dydaktyczna.
Dziecko siedzi na dywanie,  ma 6 / 7 klocków, guzików, kasztanów lub innych liczmanów. Rodzic mówi: Policzcie wyrazy w zdaniu: Warszawa to stolica.; Połóżcie tyle klocków (guzików, kasztanów itp.), ile jest w nim wyrazów. Rodzic jeszcze raz mówi zdanie, mocno akcentując każdy wyraz. Dziecko układają liczmany, pokazują na palcach liczbę wyrazów. Następnie Rodzic mówi: Policz wyrazy w zdaniu: Warszawa to stolica Polski.; Połóż tyle klocków (guzików, kasztanów itp.), ile jest w nim wyrazów. Rodzic jeszcze raz mówi zdanie, mocno akcentując każdy wyraz. Dziecko układają liczmany, pokazują na palcach liczbę wyrazów. Następnie Rodzic prosi dziecko, aby ułożyło zdanie z wyrazem Warszawa. Wspólnie mogą je rozwijać. Za każdym razem dziecko przelicza liczbę wyrazów w zdaniu i pokazują je na palcach.


Pozdrawiamy serdecznie i życzymy miłej zabawy. Wychowawczynie

           

29.04.2020

Temat dnia: Kraków

Zabawy logopedyczne (zestaw z dnia wczorajszego)


• bocian – kle, kle, kle 
• kos – gwizdanie (im więcej prób tym lepszy efekt) 
• gołąb – gruchu, gruchu
• wrona – kra, kra, kra 
• wróbel – ćwir, ćwir, ćwir 
• jaskółka – kiri, kiri, kiri
• gęś – gę, gę, gę 
• kaczka – kwa, kwa, kwa 
• kura – ko, ko, ko
• kukułka – kuku, kuku, kuku 
• indyk – gul, gul, gul 
• dzięcioł – stuku-puku, stuku-puku 
• sowa … uhu, uhu, uhu 
• skowronek – tirli, tirli, tirli


1. „Moje stopy”
Dzieci odrysowują swoje stopy na kartce papieru, zwracają uwagę, by prawa była z prawej strony a lewa z lewej i aby na kartce zmieściły się dwie stopy. Następnie dowolnie ozdabiają swoje stopy.


2. „Mapa Polski” 
Prezentacja mapy konturowej Polski. Rodzic przedstawia regiony Polski, w szczególności Pomorze, pogórze, Śląsk i wskazuje je na mapie. Rodzic objaśnia symbolikę mapy: sposoby zaznaczania wód, dróg, miast itp. Dzieci podejmują próby wyszukiwania wskazanych miejsc.( Internet)

3. „Rzeki Polski” – zabawa dydaktyczna.
Dzieci wyszukują na mapie dwie główne rzeki Polski: Wisłę i Odrę. Mierzą długość rzek za pomocą sznurka. Porównują wynik pomiaru. R. proponuje wycieczkę wzdłuż dłuższej rzeki. Mówi, że wycieczkę rozpoczynamy w górach. Dzieci szukają na mapie źródła Wisły. Następnie wodzą palcem po mapie i wskazują pierwsze duże miasto na drodze Wisły – Kraków.

4. „Kraków”
Prezentacja miejsc i symboli charakterystycznych dla Krakowa. Rodzic prezentuje dostępne ilustracje, plakaty, książki.


5. „O smoku wawelskim” 
Wysłuchanie legendy opracowanej przez E. Wygonik, „ O smoku wawelskim” oprac. Edyta Wygonik.

Zdarzyło się to dawno, dawno temu, w czasach, kiedy Kraków był niewielkim grodem nad Wisłą na wzgórzu Wawel. Władzę w grodzie sprawował książę Krak. Był władcą niezwykle mądrym i słynął ze sprawiedliwych rządów. Czynił wszystko, aby jego poddanym żyło się dobrze i dostatnio. Gród rozwijał się, dobrze funkcjonowały handel i rzemiosło, przybywali z dalekich stron liczni podróżni. Wszyscy z radością patrzyli, jak Kraków staje się piękniejszy. Ale pewnego poranka wszystko się zmieniło. Oto w nocy do jaskini wśród skał wawelskiego wzgórza przybył straszliwy smok – był wielki, ciało jego było pokryte zielonkawą łuską, niesamowicie głośno ryczał, a z jego potężnej paszczy wydobywał się ogień. Na dodatek zjadał ludziom zwierzęta gospodarskie. W grodzie nastała wielka trwoga. Ludzie bali się przechadzać ulicami tak jak dawniej i nie czuli się już tak szczęśliwi, jak przed przybyciem bestii. Zmartwiony król nie wiedział, jak obronić swoich poddanych przed potworem. Radził się mędrców, ale oni nie potrafili pomóc. Król, choć niezwykle odważny, nie czuł się na siłach, aby pokonać smoka w walce. Ogłosił więc, że czeka na śmiałka, który obroni jego gród przed smokiem. Obiecał za to nagrodę – rękę swej córki i połowę majątku. Wielu odważnych stawało do walki, a wraz z przybyciem do Krakowa każdego z nich w sercach mieszkańców budziły się wielkie nadzieje. Przyjeżdżali rycerze z dalekich stron i królewicze z sąsiednich królestw. Ich trud okazywał się daremny. Smok wciąż miał się dobrze, a co więcej – wszyscy bali się go z dnia na dzień jeszcze bardziej. Aż któregoś dnia na dwór Kraka przybył młody szewc Skuba. Pokłonił się nisko i rzekł: – Mój władco, ja pokonam smoka. Nie jestem wprawdzie rycerzem, ale daj mi, proszę, szansę. – Jak tego dokonasz, chłopcze? – zdziwił się władca. – Tylu silniejszym od ciebie nie udało się... No, ale dobrze, skoro chcesz. Szewczyk postanowił zgładzić bestię podstępem. Wypchał skóry owcy i wołu siarką oraz smołą, zaszył je, aby wyglądały jak prawdziwe zwierzęta, a następnie zaniósł w nocy pod smoczą jamę. Był pewny, że żarłoczny smok będzie chciał je zjeść. I nie mylił się. Rzeczywiście, rano smok natychmiast połknął zwierzęta. Ale zaraz po tym poczuł, że w jego brzuchu płonie. Szybko pobiegł nad rzekę Wisłę i zaczął pić wodę. Mieszkańcy z niepokojem obserwowali zachowanie niebezpiecznego potwora, a ten pił, pił, pił... Stawał się przy tym coraz grubszy i grubszy, aż w końcu... pękł. Radosna wieść o pokonaniu smoka szybko rozeszła się po okolicy i oczywiście dotarła do Kraka. Ludzie znów mogli się uśmiechać i żyć bezpiecznie. Krak wynagrodził szewczyka za to, co zrobił. Skuba pojął za żonę jego piękną córkę i otrzymał połowę majątku. Ze skóry smoka wykonał natomiast kilkaset par butów. Od tamtego zdarzenia minęło wiele wieków, a w Krakowie wciąż istnieje jama, w której mieszkał kiedyś ten straszny smok.

6. „Raz, dwa, trzy, smok patrzy” – zabawa ruchowa.
Rodzic lub dziecko jest smokiem. Druga osoba jest ustawiona na linii startu. Jego zadaniem jest dobiegnięcie do linii mety. Może jednak biec tylko wtedy, gdy smok jest odwrócony tyłem do niego. Gdy smok powie słowa wyliczanki i odwróci się przodem, dziecko lub rodzic musi stanąć w bezruchu. Jeżeli dziecko się poruszy, odpada z zabawy.

Życzymy miłej zabawy - Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk


                

28.04.2020

Temat dnia : Godło, flaga, hymn

Wykorzystując zainteresowaniem odgłosami prawdziwych ptaków, można zachęcić dziecko do naśladowania. Na małych karteczkach rodzic wypisuje nazwy ptaków. Wrzućcie je do kapelusza, losujcie i naśladujcie każdego dnia:
• bocian – kle, kle, kle
• kos – gwizdanie (im więcej prób tym lepszy efekt)
• gołąb – gruchu, gruchu
• wrona – kra, kra, kra
• wróbel – ćwir, ćwir, ćwir
• jaskółka – kiri, kiri, kiri
• gęś – gę, gę, gę
• kaczka – kwa, kwa, kwa
• kura – ko, ko, ko
• kukułka – kuku, kuku, kuku
• indyk – gul, gul, gul
• dzięcioł – stuku-puku, stuku-puku
• sowa … uhu, uhu, uhu
• skowronek – tirli, tirli, tirli

1. Film - przypomnienie symboli narodowych. Rozmowa na temat poznanych symboli narodowych. Kiedy flaga Polski jest wywieszana (np. na zawodach sportowych, uroczystościach państwowych) . Film.

2. Tropimy głoskę f - dziecko wyszukuje w domu przedmioty zaczynające się na głoskę f . Praca z Kartą pracy nr 30. czytanie globalne, wyraz podstawowy flaga. Łączenie w pary, obrazków, których nazwy się rymują. Otoczenie pętlą obrazków, które w swoich nazwach mają głoskę f.

3. Zabawy rytmiczne - zabawy.

4. Praca z zeszytem grafomotorycznym str. 46.

5. Wysłuchanie hymnu Polski „Mazurka Dąbrowskiego”.  

                  

27.04.2020


Temat : Kto ty jesteś

Zabawy i ćwiczenia poranne:
1. „Pracowity dzień rolnika” – Rodzic opowiada, jakie czynności wykonuje rolnik w gospodarstwie / na polu. Dziecko naśladuje wszystkie wymieniane czynności, np. sianie zboża, sadzenie warzyw, pielenie grządek, zbieranie owoców, koszenie zboża.
2. „Krówki na wypasie” – Dziecko jest „krową-berkiem”. Rozkłada ramiona na boki i rozszerza palce dłoni. Rodzic zadaje pytanie: Jakiego koloru mleko daje krowa?. Krowa udziela odpowiedzi, wymieniając dowolne kolory. Odpowiedź, że mleko jest koloru białego, stanowi sygnał do ucieczki przed krową. Złapany rodzic zostaje „krową” i zabawa trwa dalej.
3. Marsz przy ulubionej piosence

1. „Katechizm polskiego dziecka” Władysław Bełza.

Kto ty jesteś?
Polak mały.
J
aki znak twój?
Orzeł biały.
Gdzie ty mieszkasz?
Między swemi.
W jakim kraju?
W polskiej ziemi.
Czym ta ziemia?
Mą ojczyzną.
Czym zdobyta?
Krwią i  blizną.
Czy ją kochasz?
Kocham szczerze.
A  w co wierzysz?
W Polskę wierzę.
Coś ty dla niej?
Wdzięczne dziecię.
A coś winien?
Oddać życie.

Wyjaśnienie trudnych pojęć. Omówienie treści wiersza ukierunkowane pytaniami  rodzica.:  Jak nazywa się nasza ojczyzna?; Jak nazywają się ludzie mieszkający w Polsce?;Jak wygląda godło Polski?;  Jak wygląda flaga Polski? ;  Dlaczego należy kochać swój kraj?

2. „Mapa Polski”- prezentacja mapy konturowej Polski, odszukanie i zaznaczenie na mapie Polski swojej miejscowości.

3. „Polska moja ojczyzna”- wykonanie pracy plastycznej dowolną techniką.

4. Wysłuchanie piosenki i przypomnienie słów -
piosenka.
 

                   

24.04.2020 r.

Temat: Robimy ciastka.

1.„Gimnastyka buzi i języka” –  zabawy logopedyczne.

a) „Mruczenie” – ćwiczenia rozluźniające. Dzieci na wydechu mruczą.
b) „Masażyki” – ćwiczenia rozluźniające. Dzieci masują sobie twarz, wydając dźwięki: opukiwanie nad górna wargą: www..., opukiwanie pod dolną wargą: zzz..., opukiwanie klatki piersiowej: żżż...
c) „Wesołe usta” – ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia warg. Dzieci nabierają powietrza i starają się jak najdłużej wypowiadać sylabę: mu na wydechu, mogą przy tym poruszać wargami w prawą stronę i lewą stronę.
d) „Traktory” – ćwiczenia języka. Dzieci czubkiem języka dotykają górnego podniebienia, wprawiając język w drgania – naśladują odgłos wydawany przez traktor.
e) „Kotki piją mleczko” – ćwiczenia języka. Dzieci wysuwają języki (na przemian: szerokie i wąskie; płaskie lub zaostrzone), następnie unoszą lekko brzegi języków do zębów.

2.„Ciasteczka” – wspólne pieczenie ciastek. N. gromadzi wszystkie potrzebne składniki, miski i blachy. Przygotowuje również instrukcję obrazkową z etapami wykonania ciastek. Dzieci samodzielnie odczytują instrukcję obrazkową. Mieszają produkty, ugniatają ciasto, formują kształty lub wyciskają foremkami. N. sam je piecze i przynosi dzieciom gotowy produkt. Dzieci mogą dekorować ciasteczka, obsypywać cukrem pudrem lub czekoladą, smarować powidłami.

Przepis na kruche ciastka:

50 dag mąki
50 dag masła
½ szklanki cukru
6 żółtek
śmietana (w miarę potrzeby)

Wszystko razem wymieszać i na 2 godziny włożyć do lodówki. Następnie rozwałkować i wykrawać ciastka za pomocą foremek lub szklanki. Piec na złoty kolor.

3. Wspólna degustacja ciastek.

Życzymy smacznego. Wychowawczynie.

              

23.04.2020 r.

Temat: Jak powstaje chleb?

Witamy serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „Słoneczka” i zapraszamy do zabawy.

1.Zabawa ruchowa, ortofoniczna przy piosence  "Stary Donald farmę miał”.

2. "Chleb" – słuchanie opowiadania czytanego przez R. 

Olga Masiuk

– Dlaczego kanapki wciąż się je z chlebem? – zapytała w poniedziałek Marta.
– A z czym chciałabyś jeść? – Tomek się roześmiał.
– Nie wiem, ale tylko chleb, chleb i chleb. „Czy kupiłeś chleb?” „Nie mamy już chleba!” – Marta naśladowała zdania, które chyba każdemu dziecku były znane, bo wszystkie kiwały głowami.

– Chleb ma duże znaczenie – powiedziała pani. – Nie tylko jako pokarm, ale także jako tradycja. Kiedyś wierzono, że piec do pieczenia chleba jest miejscem, które zamieszkują duchy opiekuńcze – krasne ludki, czyli krasnoludki, ładne ludziki. Jest jeszcze wiele wierzeń, które mają związek z chlebem. Ludzie od zawsze robili chleb, był podstawowym posiłkiem. Uważali go za święty. Na przykład nie kroili nożem pierwszego wyjętego z pieca bochenka, żeby nie zranić chleba.
– Przecież chleb jest taki... zwykły – zdziwił się Staś.
– Jest zwykły i niezwykły jednocześnie. – Pani się uśmiechnęła.
W tym momencie weszła z kuchni pani Asia, niosąc jabłka w koszyku.
– Upieczmy swój chleb! – wykrzyknęła Marysia na jej widok.
– To nie jest takie proste. – Pani Asia spojrzała tak srogo, że wszystkich przeszedł dreszcz. – Będzie trwało wiele dni. Najpierw trzeba zrobić zakwas: trzeba mieć dobrą mąkę, a potem dosypywać ją i dolewać wodę każdego dnia, a po tygodniu powinien zrobić się zakwas. Ale mogę kupić taką mąkę i jeśli chcecie, jutro możemy zacząć robić chleb. Może się uda. – Dokończyła, o dziwo, bardzo łagodnie.
Oczywiście, że chcieliśmy! Pani Asia powiedziała, że zakwas to taka podstawa chleba i jest dobry, kiedy w naczyniu, w którym powstaje, pojawiają się bąbelki. I rzeczywiście zaczęliśmy robić zakwas.
Każdego dnia dolewaliśmy odrobinę wody i dosypywaliśmy mąkę. Było to bardzo proste, ale
wyglądało na jakieś magiczne działanie. Wciąż ktoś zaglądał do kuchni, by sprawdzić, czy są już bąbelki, a nawet rodzice pytali panią Asię, jak się miewa nasz zakwas. Ja muszę przyznać, że w nocy też zakradałem się kilka razy, żeby nie przegapić tego momentu. Aż pewnego ranka Jacek wybiegł z kuchni, krzycząc:
– Są! Są bąbelki! Polecieliśmy tam wszyscy. Pani Asia, która w normalnych okolicznościach
wyrzuciłaby nas z kuchni z wielkim hukiem, teraz podsuwała każdemu pod nos zakwas do
powąchania i cieszyła się, kiedy krzywiliśmy buzie.
– Fuj! To jakieś kwaśne! – wykrzyknął Witek. – Z tego ma być chleb?!
– Jutro zrobimy zaczyn – powiedziała pani Asia. – Jeszcze dużo roboty przed nami.
– Jak to?! – wykrzyknął Tomek. – Znowu będziemy czekać?
– Ale już teraz trochę krócej. Zaczyn będzie rósł kilka godzin. Ale to jutro, a teraz uciekajcie i nie przeszkadzajcie mi, muszę się zająć obiadem – wróciła dawna, sroga pani Asia. Następnego dnia zakwas wymieszaliśmy w wielkiej misce z wodą i mąką. I przykryliśmy ściereczką. 
– Będzie rosło kilka godzin, więc możecie iść się bawić – powiedziała pani Asia.
Ale zabawy toczyły się niemrawo. Najpierw wszystkie jakoś tak same zaczęły się rozgrywać pod drzwiami kuchni, żeby co chwila można było włożyć tam głowę i zapytać o zaczyn. A w końcu przestaliśmy się bawić, bo nikt nie mógł się skupić, i siedzieliśmy po prostu pod drzwiami, czekając. Pani Asia miała już dość naszego chleba, bo, jak twierdziła, barykadujemy jej drzwi. Ale zaczyn rzeczywiście rósł. Pod koniec dnia wypełniał całą wielką miskę i niemal się wylewał. Wtedy pani Asia zawołała nas do kuchni. W miseczkach stały różne rzeczy – ziarna słonecznika i dyni, sezam i trochę rodzynek. Nasz zaczyn wylał się na wielki stół. Pani Asia znów dodała mąkę i wodę, i trochę soli. My mogliśmy z miseczek wsypać te różne rzeczy. Nie wiem dlaczego, ale byłem bardzo zdenerwowany, gdy wrzuciłem kilka rodzynek. 
– A jeśli się nie uda? – Jacek był przerażony.
– To trudno, nie zawsze wszystko się udaje. – Pani Asia wzruszyła ramionami.
Ale nikt jej nie uwierzył. Wiedzieliśmy, że jeśli się nie uda, w przedszkolu zapanuje smutek.
Gdy chlebowe ciasto zostało wstawione do pieca, nikt z nas nie chciał opuścić kuchni. Siedzieliśmy, wpatrując się w okienko piekarnika.
– Widzisz krasnoludki? – zapytał Staś.
– Chyba tak – odpowiedziała Marta.
Zaczęli się schodzić rodzice, bo skończyli już pracę, ale nikt z nas nie mógł opuścić kuchni, a pani Asia ogłosiła, że musi się piec jeszcze z pół godziny. Rodzice więc czekali w sali i czasem ktoś zaglądał do kuchni, w której cudownie pachniało. W końcu pani Asia wyciągnęła chleb.
– Ale możemy zjeść dopiero jutro na śniadanie – powiedziała.
– Musi porządnie ostygnąć.
Wszystkie dzieci spojrzały na mnie w tej samej chwili.
– Paku, musisz przysiąc, że go nie tkniesz przed nami – powiedział Jacek.
– Albo pójdziesz z kimś z nas do domu.
Więc przysiągłem, chociaż tak pachniało, że całą noc trudno mi było dotrzymać obietnicy.
Rano pani Asia pokroiła grube pajdy. Siedzieliśmy w kuchni. Jacek wąchał swoją kromkę, a Marta wydłubywała ze swojej rodzynki.
– Nazwiemy go „zaczekaj”. Zakwas, zaczyn i zaczekaj – powiedział Tomek.
– Może być, ale już nie czekajmy.
I na „trzy, cztery” każdy z nas wgryzł się w swoją kromkę. Ale pyyycha!

Rozmowa dotycząca treści opowiadania kierowana przez R., który zadaje pytania: O czym
rozmawiały dzieci w przedszkolu?; Co pani mówiła na temat chleba, w co dawniej wierzyli ludzie, jak postępowali z chlebem?; Czy chleb jest zwykły, czy niezwykły?; Co postanowiły dzieci?; Kto im pomagał w przygotowaniu i upieczeniu chleba?; Czy cały ten proces trwał krótko, czy długo?; Jakich składników używały dzieci?; Jak pachniał zakwas?; Co dzieci dosypały na końcu, by chleb był smaczniejszy?; Czy warto było czekać – czy chleb wyszedł pyszny, smakował dzieciom?

3.„Produkty ze zboża” – pokaz różnych produktów pochodzących ze zboża, np. mąka, kasza jęczmienna, kasza manna, płatki kukurydziane i owsiane, kasza jaglana. Czy znacie te produkty? Które produkty wykorzystuje wasza mama w kuchni?

4.„Rysujemy znaczki” – zabawy rozwijające małą motorykę. R. wysypuje na płaskie miseczki ww. produkty (na każdej inny rodzaj). Prosi dzieci, aby wybrały sobie jedną miseczkę i na wysypanym produkcie narysowały swój znaczek lub wybrany wzór. Następnie dzieci zamieniają się miseczkami tak, aby każdy mógł pisać na różnych produktach. Dzieci mogą określać, na czym pisało się im najlepiej, co było przyjemne, a co nie.

5. „Nosimy worki” – zabawa ruchowa twórcza. Dzieci mają zadanie naśladować przenoszenie worków 
z jednej strony sali na drugą. R. za każdym razem zmienia polecenie: lekkie worki – ciężkie worki. Dzieci starają się pokazać swoim ruchem przenoszony ciężar.

Życzymy udanej zabawy. Wychowawczynie
        

                 

22.04.2020r.

Temat dnia: Od buraka do lizaka.

Witamy serdecznie nasze kochane „ Słoneczka”i zapraszamy do zabawy.

1.Zestaw ćwiczeń porannych.
- „Pracowity dzień rolnika” – dzieci rozbiegają się po całej sali. R. opowiada, jakie czynności wykonuje rolnik w gospodarstwie / na polu. Dzieci naśladują wszystkie wymieniane czynności, np. sianie zboża, sadzenie warzyw, pielenie grządek, zbieranie owoców, koszenie zboża.
- „Krówki na wypasie” – R. wybiera jedną osobę, która jest krową-berkiem. Krowa rozkłada ramiona na boki i rozszerza palce dłoni. Pozostałe dzieci chwytają za palce i ramiona krowy i zadają pytanie: Jakiego koloru mleko daje krowa?. Krowa udziela odpowiedzi, wymieniając dowolne kolory. Odpowiedź, że mleko jest koloru białego, stanowi sygnał do ucieczki przed krową. Złapana osoba zostaje krową i zabawa trwa dalej.
-  „Wyrabianie ciasta” – każdy uczestnik siedzi na krzesełku na bosaka, a przed nim na podłodze leży szarfa. Dzieci wyobrażają sobie, że szarfa to ciasto, i za pomocą bosych stóp ugniatają je, wałkują itp.

2. „Od buraka do lizaka” – układanie historyjki składającej się z 4 obrazków:
a). Rolnik na polu zbiera buraki cukrowe.
b). Transport buraków traktorem do cukrowni.
c). Praca na linii produkcyjnej w cukrowni.
d). Sklep ze słodyczami.
R. pokazuje dzieciom pomieszane obrazki. Prosi, aby dzieci uważnie im się przyjrzały, 
a następnie ułożyły w odpowiedniej kolejności. Dzieci opowiadają historyjkę. Posługują się pojęciami: na początku, później, następnie, na końcu. ( można pokazać na monitorze).

3.Rozmowa dotycząca znajomości różnych rodzajów buraków: Czy ze wszystkich buraków można zrobić cukier?; Do czego służą buraki pastewne?; Do czego służą buraki czerwone?

4. „Ułóż dalej” – zabawa dydaktyczna. Układanie rytmów. R. przygotowuje bardzo dużo
liczmanów w trzech kolorach: białym (buraki cukrowe), czerwonym (buraki czerwone),
zielonym (buraki pastewne). N. układa wzór, np.: b b c c z z b b c c z z; b b c z z b b c z z, dzieci mają go dokończyć. Następnie dzieci same mogą układać wzory w parach – jedno układa, a drugie kończy i na odwrót.

5.„Policz i przynieś tyle, ile oczek jest na dwóch kostkach” – 
zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa. R. ma przygotowane kartoniki z oczkami takimi jak na kostce do gry. Dzieci poruszają się po całej sali zgodnie z rytmem podanym przez R. Podczas przerwy w muzyce R. pokazuje dwa kartoniki. I prosi dzieci, aby przyniosły tyle wskazanych przez R. przedmiotów (np. klocków, piłek, kamieni), ile jest razem oczek na obu kartonikach.

6. „Czy jedzenie słodyczy jest zdrowe?” – rozmowa dotycząca szkodliwości jedzenia dużej
ilości słodyczy. Zwrócenie uwagi na wiele chorób, które są wywołane przez nadmierne
spożywanie słodyczy, np. choroby zębów, otyłość.

7. „Prawda czy fałsz” – zabawa dydaktyczna. Dzieci siedzą w kole, R. mówi zdanie. Jeżeli jest ono prawdziwe, dzieci klaszczą w ręce, jeżeli jest fałszywe – wstają i tupią. Przykładowe
fałszywe zdania: Wieś jest większa od miasta.; Zimą zbieramy z pola zboże.; Siano to polskie zboże.; Krowy jedzą cukierki i ciasto.; Traktor to maszyna do robienia naleśników.; Jabłka rosną na grządce.

8. „Lizak”- praca plastyczna według pomysłu dziecka.

Życzymy miłej pracy. Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk.

              
 
21.04.2020 r.


Temat dnia: Maszyny w gospodarstwie.

Zabawy i ćwiczenia poranne:

1. „Pracowity dzień rolnika” – Rodzic  opowiada, jakie czynności wykonuje rolnik w gospodarstwie / na polu. Dziecko naśladuje wszystkie wymieniane czynności, np. sianie zboża, sadzenie warzyw, pielenie grządek, zbieranie owoców, koszenie zboża.

2. „Krówki na wypasie” – Dziecko jest  „krową-berkiem”. Rozkłada ramiona na boki i rozszerza palce dłoni. Rodzic zadaje pytanie:  Jakiego koloru mleko daje krowa?. Krowa udziela odpowiedzi, wymieniając dowolne kolory. Odpowiedź, że mleko jest koloru białego, stanowi sygnał do ucieczki przed krową. Złapany rodzic zostaje „krową” i zabawa trwa dalej.

3. Dowolna zabawa przy piosence pt. Jawor, jawor”.

1. "Siano" - uważne słuchanie wiersza D. Gellnerowej.
"Siano" - Danuta Gellnerowa

Ładujemy sianem wóz-
jak trzeba-
wysoko, wysoko,
prawie do nieba,
I wchodzimy na siano pachnące,
I nad głową,
mamy złote słońce.
Wiatr za wozem
biegnie szybko w ślad,
a my z siana,
dzisiaj z góry
patrzymy na świat,
I jedziemy,
i jedziemy
gościńcem wesołym,
i wieziemy całą łąkę
do naszej stodoły.

 Rozmowa dotycząca treści wiersza. R. pyta:
Co wieziono do stodoły?;
Co to jest siano?;
Czym przywieziono do stodoły siano?;
Jakie znacie urządzenia lub maszyny, które wykorzystuje rolnik w swojej pracy?

2. "Dawniej i dziś" - zabawa dydaktyczna. R. gromadzi zdjęcia i obrazki przedstawiając różne urządzenia, maszyny, narzędzia i zwierzęta służące do pracy w rolnictwie dawniej i dziś. Dziecko z pomocą R. podaje ich nazwy, określa, do czego służą lub do czego służyły. Następnie dobiera pary (dawne i współczesne) ze względu na ten sam typ wykonywanych prac: konie – traktor; motyka (kopaczka) do kartofli – kombajn do zbierania kartofli; kosiarka, młockarnia lub cepy – kombajn do zbierania zboża.

3. „Taczki” – zabawa ruchowa. Dziecko dobiera się w parę z rodzicem. przyjmuje pozycję klęku podpartego obiema rękami, R. staje za nim i chwyta je za nogi – tak powstają taczki. Na sygnał R. dziecko chodzi z taczkami po mieszkaniu. Następnie zamieniają się rolami w parach. Jak da radę.

4. Zeszyt grafomotoryczny ZG s. 44 ćwiczenie małej motoryki. Rysowanie traktora po śladzie oraz dowolne kolorowanie pojazdu.

5. "Maszyny rolnicze"- zabawa słowna „Maszyny rolnicze” – zabawy słownikowe. R. ma przygotowane obrazki przedstawiające różne maszyny, narzędzia i urządzenia służące rolnikowi do pracy: traktor, kombajn, siewnik, motykę, grabie, łopatę, widły itp. Dzieci dzielą ich nazwy na sylaby, a później na głoski. R. razem z dzieckiem dobiera napisy do obrazków.

„Gimnastyka buzi i języka” – zabawy logopedyczne.
a) „Mruczenie” – ćwiczenia rozluźniające. Dziecko na wydechu mruczy.
b) „Masażyki” – ćwiczenia rozluźniające. Dziecko masuje sobie twarz, wydając dźwięki: opukiwanie nad górna wargą: www..., opukiwanie pod dolną wargą: zzz..., opukiwanie klatki piersiowej: żżż...
c) „Wesołe usta” – ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia warg. Dziecko nabiera powietrza i stara się jak najdłużej wypowiadać sylabę: mu na wydechu, może przy tym poruszać wargami w prawą stronę i lewą stronę.
d) „Traktory” – ćwiczenia języka. Dziecko czubkiem języka dotyka górnego podniebienia, wprawiając język w drgania – naśladuje odgłos wydawany przez traktor.
e) „Kotki piją mleczko” – ćwiczenia języka. Dziecko wysuwa język (na przemian: szerokie i wąskie; płaskie lub zaostrzone), następnie unosi lekko brzegi języka do zębów.

             

20.04.2020 r.

Temat dnia: Pracowity dzień rolnika

Zabawy i ćwiczenia poranne:
1. „Pracowity dzień rolnika” – Rodzic opowiada, jakie czynności wykonuje rolnik w gospodarstwie / na polu. Dziecko naśladuje wszystkie wymieniane czynności, np. sianie zboża, sadzenie warzyw, pielenie grządek, zbieranie owoców, koszenie zboża. 2. „Krówki na wypasie” – Dziecko jest „krową-berkiem”. Rozkłada ramiona na boki i rozszerza palce dłoni. Rodzic zadaje pytanie: Jakiego koloru mleko daje krowa?. Krowa udziela odpowiedzi, wymieniając dowolne kolory. Odpowiedź, że mleko jest koloru białego, stanowi sygnał do ucieczki przed krową.
3. Marsz przy ulubionej piosence.
   

1."Wspólna praca" – słuchanie wiersza L. Wiszniewskiego.

Wspólna praca Ludwik Wiszniewski Kwaknął kaczor raz i drugi: – Na podwórku widzę pługi... Kwa, kwa! Wróbel siedzi na stodole: – Już gospodarz jedzie w pole... Ćwir, ćwir! Zając przysiadł na ugorze: – Już gospodarz w polu orze... Hop, hop! Na płoteczku kogut pieje: – Już gospodarz w polu sieje... Ko, ko! Na topoli kraczą wrony: – Już koniki ciągną brony... Kra, kra! Teraz krzyczą wszyscy razem: – Oraliśmy z gospodarzem... Hej, hej!
2. Rozmowa dotycząca wiersza. Wyjaśnienie trudnych pojęć: pług, brony, orka. N. zadaje pytania: Jakie zwierzęta występowały w wierszu?; O czym opowiadały zwierzęta?; Jakie prace polowe wykonywał gospodarz?; Czy wiesz, jakie inne prace wykonuje rolnik?. Jeżeli dziecko było i wie jak wygląda zagroda wiejska , wówczas R. odwołuje się do jego spostrzeżeń. R. może wykorzystać ilustracje. Dziecko ma dojść do wniosku, że rolnik produkuje żywność: hoduje zwierzęta i uprawia rośliny.

3. „Orzemy pole” – zabawa ruchowa z oporowaniem. Dziecko jest rolnikiem i prowadzi traktor,w pasie ma przełożoną np.szarfę lub hula-hoop. R. stoi z tyłu za dzieckiem - rolnikiem i jest pługiem – trzyma obiema rękami szarfę lub hula-hoop. Na sygnał R. – Rolnik, ! dziecko-rolnik maszeruje po sali, a rodzic-pług idzie wolniej i stawia opór. Zamiana ról.

„Dzień rolnika” – R. przygotowuje karton, kartoniki i mazaki. Na kartonie może umieścić napisy bądź symbole.

 

 

rolnik

Dzieci w przedszkolu lub w domu

świt

 

 

ranek

 

 

południe

 

 

popołudnie

 

 

zmierzch

 

 

wieczór

 

 

R. zadaje dziecku pytanie: Jakie czynności w zagrodzie i na polu wykonuje rolnik?. Wszystkie odpowiedzi zapisuje na małych karteczkach. Następnie zadaje pytanie: Jakie czynności w ciągu dnia wykonują dzieci?. Tutaj zamiast pisać odpowiedzi, może rysować ich treść we właściwych miejscach w tabelce. Celem zabawy jest utrwalenie nazw pór dnia: świt, ranek, południe, popołudnie, zmierzch, wieczór; porównanie czynności wykonywanych przez rolnika z czynnościami dzieci w przedszkolu lub w domu.

4. „Praca rolnika” – zabawa naśladowcza. R. opowiada historię, dziecko zaś ma zadanie naśladować wszystkie czynności opisane w opowiadaniu. W wiejskiej zagrodzie praca wre już od świtu. Gospodarz wcześnie wstał, by zająć się zwierzętami. Najpierw wszedł do chlewika, gdzie w wielkich kotłach mieszał paszę dla świń, nalewał wodę do zbiorników i poideł. Wielkimi widłami poprzenosił do boksów belki słomy i siana. Następnie poszedł do stajni, gdzie wsypał owies dla koni i oczywiście nalał wodę do zbiorników. Naniósł również z kopy obok świeżego siana. Na koniec poszedł do obory, gdzie już czekały na niego krowy. Stały i muczały, a on najpierw je nakarmił, a potem zabrał się do dojenia. Podchodził do każdej z nich i siadał obok na małym stołeczku. Obiema rękoma chwytał wymiona i doił krowę. Do wiaderka płynęło ciepłe mleko. Po oporządzeniu zwierząt gospodarz zjadł szybko śniadanie i wyprowadził z garażu traktor. Doczepił do niego pług i wyruszył w pole. Tam zaorał i zbronował całe pole, równiutko, rządek przy rządku. Następnie wsypał ziarno do wielkiego wiadra i zaczął siać – chodząc po polu w jedną i drugą stronę. Przyjechał do domu, zjadł obiad i wyszedł do stodoły, gdzie musiał poprzestawiać bardzo ciężkie worki z paszą dla zwierząt. Zaczęło zmierzchać, znowu doglądał swój dobytek: krowy, konie, świnie, kury oraz kaczki. Wieczorem, po kolacji, mógł nareszcie odpocząć.

5. „Praca rolnika” – zabawa dydaktyczna. R. przygotowuje sylwety potrzebne do zabawy. Dziecko manipuluje nimi, dokłada, odkłada i rozwiązuje zadania: 1. W zagrodzie są 3 świnki, 2 krowy i 2 kozy. Ile zwierząt jest w zagrodzie? 2. W oborze są 4 cielątka i 5 krów. Ile zwierząt mieszka w oborze? 3. Na podwórku stoi 1 traktor, 4 przyczepy i 2 kombajny. Ile maszyn jest na podwórku?

6. 
Język angielski "Rolnik"
                    

17.04.2020

Temat dnia: Nabiał - produkt zdrowy 

Witamy serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka” i zapraszamy do zabawy.

   Ćwiczenia poranne.
-Klęk podparty, dziecko wykonuje ruch do tyłu, opierając pośladki o stopy, równocześnie chowa
  głowę między ramiona. Powraca do klęku podpartego. (+/- 10 ruchów);
-Małe żabki: skacze do przodu obunóż z głębokiego przysiadu (10 żabich skoków);
-Mała miękka piłka lub woreczki z grochem lub balonik: podrzuca i chwyta, ale po każdym
  podrzucie robi obrót: raz w lewo, raz w prawo;
 -Dziecko siada. Na ustalony znak jak najszybciej podrywa się z podłogi   i klaszcze;
 -Ćwiczenie uspokajające . Maszeruje przy ulubionej piosence.

1.Wysłuchanie wiersza.Tylko nic nie mówcie krowie Halina Szayerowa
Nabiał – produkt
smaczny, zdrowy.
Dostajemy go od krowy.
Tylko nic nie mówcie krowie!
Jak się krowa o tym dowie,
to się jej przewróci w głowie
i gotowa narozrabiać...
I przestanie nabiał dawać,
czyli masło,
mleko,
sery
i śmietanę – na desery!
No i jajka.
Co ja baję!
Przecież jajka kura daje.
Tylko nic nie mówcie kurze!
Niech je znosi jak najdłużej!
Bo jak o tym się rozgłosi...
to przestanie jajka znosić!

Rozmowa na temat wiersza: Co to jest nabiał?; Jakie produkty były wymienione w wierszu?;
Od jakich zwierząt pochodzi mleko?; Czy wszyscy ludzie mogą pić mleko?
(nie);
Czy jajka też są wytwarzane z mleka?; Dlaczego jajka też są nabiałem?.

Film " Produkty mleczne"  

2. "Produkty spożywcze" - dziecko wycina ze starych gazet, reklam: np. karton mleka,
ser, jogurt, serek, chleb, bułki, makaron, kasze, ziemniaki, pomidory, ogórki, jabłka,
banany itp.
Na kartce A4 rodzic rysuje trzy półki. Dziecko przykleja na pierwszej półce produkty
nabiałowe,  na drugiej zbożowe a na trzeciej warzywa i owoce.

3. "Spróbuj i rozpoznaj co jesz"- (Zabawa przeznaczona dla dziecka które nie jest
uczulone na produkty mleczne)
Rodzic przygotowuje malutkie porcje różnych dostępnych produktów mlecznych,
np. twarogu, jogurtu, żółtego sera, kefiru, śmietany. Za spróbowanie wszystkich
produktów dziecko dostaje medal mlecznego łasucha.

4. Karta pracy K3 s. 27,

5. " Mleko pijemy w górę rośniemy" - praca plastyczna.
Wykonanie plakatu technika dowolna.

 6. Zabawy z jezykiem niemieckim
"Ein großer ein runder ein roter Luftballon"- Piosenka o baloniku 


              Życzymy miłego dnia i udanej zabawy. Wychowawczynie


                      

16.04.2020

Temat dnia: Od jajka do kury

Ćwiczenia poranne.
-Klęk podparty, dziecko wykonuje ruch do tyłu, opierając pośladki o stopy, równocześnie chowa
  głowę między ramiona. Powraca do klęku podpartego. (+/- 10 ruchów).
-Małe żabki: skacze do przodu obunóż z głębokiego przysiadu (10 żabich skoków).
-Mała miękka piłka lub woreczki z grochem lub balonik: podrzuca i chwyta, ale po każdym
  podrzucie robi obrót: raz w lewo, raz w prawo.
-Dziecko siada. Na ustalony znak jak najszybciej podrywa się z podłogi i klaszcze.
-Ćwiczenie uspokajające . Maszeruje przy ulubionej piosence.

1. Wysłuchanie wiersza "Jajko"- Jan Brzechwa

Było sobie raz jajko mądrzejsze od kury.
Kura wyłazi ze skóry,
Prosi, błaga, namawia: „Bądź głupsze!”
 Lecz co można poradzić, kiedy się ktoś uprze?
Kura martwi się bardzo i nad jajkiem gdacze.
A ono powiada, że jest kacze.
Kura prosi serdecznie i szczerze:
„Nie trzęś się, bo będziesz nieświeże”.
A ono właśnie się trzęsie
I mówi, że jest gęsie.
Kura do niego zwraca się z nauką.
Że jajka łatwo się tłuką.
A ono powiada, że to bajka.
Bo w wapnie trzyma się jajka.
Kura czule namawia:
„Chodź, to cię wysiedzę”.
A ono ucieka za miedzę,
Kładzie się na grządkę pustą
I oświadcza, że będzie kapustą.
Kura powiada:
„Nie chodź na ulicę,
Bo zrobią z ciebie jajecznicę”.
A jajko na to najbezczelniej:
„Na ulicy nie ma patelni”.
Kura mówi: „Ostrożnie!
To gorąca woda!”, A jajko na to:
„Zimna woda! Szkoda!”.
Wskoczyło do ukropu z miną bardzo hardą
I ugotowało się na twardo.

Rozmowa dotycząca treści wiersza.
Kto występował w wierszu?;
Dlaczego kura pouczała jajko?;
Czy jajko było mądrzejsze od kury?;
Co stało się z jajkiem?;
Dlaczego należy słuchać dorosłych?;
Czy znacie innych mieszkańców wiejskiego podwórka, którzy wykluwają się z jajek?.

2. " Tropimy głoskę j" - dziecko wyszukuje w domu lub wymyśla przedmioty/ zwierzęta/owoce/warzywa których nazwy zaczynają się głoską j.
( Zwrócenie uwagi na prawidłową wymowę głoski" j" - krótko, gdyż jest to spółgłoska)

3. Karta pracy K3., 26 - czytanie globalne wyrazu jajo.

4. "Stary Donald farmę miał" - dziecko naśladuje zwierzęta ruchem i gestem. 

5." Na wsi" - zeszyt grafomotoryczny s.43. Rysowanie w tunelu.

6. Zabawy z językiem niemieckim



                 
15.04.2020

Dzień dobry, "Słoneczka" zapraszamy Was dzisiaj do zabawy.

Blok tematyczny: Na wsi

Temat dnia: Zwierzęta w gospodarstwie

Ćwiczenia poranne.
-Klęk podparty, dziecko wykonuje ruch do tyłu, opierając pośladki o stopy, równocześnie chowa głowę między ramiona. Powraca do klęku podpartego. (+/- 10 ruchów).
-Małe żabki: skacze do przodu obunóż z głębokiego przysiadu (10 żabich skoków).
-Mała miękka piłka lub woreczki z grochem lub balonik: podrzuca i chwyta, ale po każdym podrzucie robi obrót: raz w lewo, raz w prawo
-Dziecko siada. Na ustalony znak jak najszybciej podrywa się z podłogi i klaszcze.
-Ćwiczenie uspokajające . Maszeruje przy ulubionej piosence.

1. "Domy zwierząt" - rozmowa dotycząca nazw budynków gospodarczych ( obora, stajnia, kurnik, chlew) w których mieszkają poszczególne zwierzęta.

2. "Stary Donald farmę miał"- zabawa ruchowa przy piosence. Dziecko wymienia występujące w piosence zwierzęta naśladuje je ruchem i gestem.

Stary Donald farmę miał sł. i muz. tradycyjne
           I. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
              A na tej farmie krowę miał ija, ija o!
              Krowa mu – mu - mu, mu, mu.

        II. ... świnkę miał ija, ija o!
             Świnka chrum – chrum – chrum, chrum, chrum;
             krowa mu – mu – mu, mu, mu.

      III. ... pieska miał, ija, ija o!
            Piesek hau – hau - hau, hau, hau;
            świnka chrum – chrum – chrum, chrum, chrum;
            krowa mu – mu - mu, mu, mu;

      IV. ... kury miał, ija, ija o!
            Kury ko – ko – ko, ko, ko; ...

       V. ... gąskę miał, ija, ija o!
           Gąska gę – gę – gę, gę, gę; ...

     VI. ... kaczkę miał, ija, ija o!
           Kaczka kwa – kwa – kwa, kwa, kwa; ....

   VII. ... owce miał, ija, ija o!
         Owce be – be – be, be, be; …

   VIII. ... kotka miał, ija, ija o!
            Kotek miau – miau – miau, miau, miau;
            owce be – be – be, be, be;
            kaczka kwa – kwa – kwa, kwa, kwa;
            gąska gę – gę – gę, gę, gę;
            kury ko – ko – ko, ko, ko;
            piesek hau- hau- hau, hau, hau;
            świnka chrum – chrum – chrum, chrum, chrum;
            Krowa mu – mu - mu, mu, mu.

IX. Stary Donald farmę miał ija, ija o! Ija, ija o!

3. "Wiejska zagroda" - budowanie z klocków zagrody dla zwierząt.

4. Zwierzęta dookoła" - R. przygotowuje sylwety potrzebne do zabawy ( można wykorzystać klocki, figurki).
Dziecko manipuluje nimi, dokłada, odkłada i rozwiązuje zadania: - W zagrodzie są 2 świnki, 2 krowy i 3 kozy.
Ile zwierząt jest w zagrodzie? - W chlewiku są 4 świnki i 4 prosiaki. Ile zwierząt mieszka w chlewiku?
- Po podwórku chodzi 7 kaczek i 1 kurczak. Ile ptaków jest na podwórku?


5. Praca z K3, s.25- Wprowadzenie liczebnika głównego i porządkowego 8. .

6.Zabawy z językiem niemieckim "Grün grün grün sind alle meine Kleider"- Moje wszystkie sukienki są w kolorze - utrwalenie kolorów .

                                     

14.04. 2020r.

1. Rodzic czyta wiersz "Na podwórku koło bramy"-  Hanna Łochocka i zadaje dziecku pytanie: o czym będziemy mówić w tym tygodniu?.

Na podwórku koło bramy
     Hanna Łochocka
 
Na podwórku koło bramy
wiodą spory cztery mamy.
Każda woła, że jej dziecię
najładniejsze jest na świecie.
Mówi krowa: cielątko!
Mówi owca: jagniątko!
Mówi świnka: prosiątko!
A kobyłka: źrebiątko!
Lecz tymczasem dziatek czwórka
już wymknęła się z podwórka
i na łączce sobie hasa
w lewo, w prawo, hej hopsasa!
Podskakuje cielątko,
a tuż za nim jagniątko,
podryguje prosiaczek,
biega w kółko źrebaczek.
A z pobliskiej biegł zagrody
hałaśliwy kundel młody
i ogonem raźnie machał,
poszczekując: hau, hau, hau, hau.
Oj, umyka cielątko,
oj, umyka jagniątko,
oj, umyka źrebaczek,
a na końcu prosiaczek.

2. Omówienie ilustracji  "Wiejskie podwórko" 
Jakie zwierzęta można spotkać na wiejskim podwórku?; Jak wyglądają te zwierzęta?;
Które zwierzęta mają dwie, a które cztery nogi?; Jak poruszają się ptaki?; Jak inne zwierzęta?;
Jakie zwierzęta żyjące na wiejskim podwórku można spotkać w mieście?;
Kto dba o zwierzęta mieszkające na wiejskim podwórku?; Jak wygląda praca gospodarza?.

3. Karta pracy K3, s. 24. 

4."Na wiejskim podwórku"zagadki słuchowe.

 
5. Zeszyt grafomotoryczny,  s.42.

                      

Życzenia dla Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka”

Niech te Święta Wielkanocne będą pełne nadziei i wiary,

Niech Chrystus Zmartwychwstały przyniesie


wiosenne kwiaty radości, miłości, spokoju i szczęścia.


Ciepłych, pełnych radosnej nadziei Świąt Zmartwychwstania Pańskiego,


rodzinnego ciepła oraz smacznego święconego jajka


życzy: Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk

                  

10.04.2020r.

Witamy kochane „Słoneczka „ w ten pogodny Wielki Piątek. Mamy dla Was dzisiaj wiersz, który swoją treścią wprowadzi Was w świąteczny nastrój.

1. Wiersz „Wielkanocny stół” E. Skarżyńska
Nasz stół wielkanocny
haftowany w kwiaty.
W borówkowej zieleni
listeczków skrzydlatych
lukrowana baba
rozpycha się na nim,
a przy babie –
mazurek w owoce przybrany.
Palmy pachną jak łąka
w samym środku lata.
Siada mama przy stole,
A przy mamie tata.
I my.
Wiosna na nas
zza firanek zerka,
a pstrokate pisanki
chcą tańczyć oberka.

Rozmowa dotycząca treści wiersz. Rodzic zadaje pytania: Jak wyglądał wielkanocny stół?; Co stało na 
tym stole?; Kto przy nim usiadł?; Jakie nazwy utworów muzycznych były wymienione w wierszu?

Zapraszamy do gimnastyki. Pamiętajcie, że ćwiczyć możecie codziennie -gimnastyka.

Zadanie ostatnie: pomagamy mamie w kuchni w przygotowaniu świątecznych potraw.

Życzymy miłej 
pracy. Wychowawczynie

                  

09.04.2020 r. 

Serdecznie witam i mam dla was zabawy na dzisiaj.

1. „Wielkanocne zagadki”- rozwiązywanie zagadek.

Kurze depczą wciąż po piętach.
Skubią ziarna te małe, żółte....  (kurczęta)

Gdy pogoda jest ponura,
Na swej grzędzie stroszy pióra.
Z koleżanką ciągle gdacze:
„Kiedy pisklę swe zobaczę?”  (kura)

2. „Wielki gwar w kurniku”- zabawa dydaktyczna (do zabawy mogą posłużyć klocki, małe samochodziki itp.) Dzieci manipulują nimi według instrukcji rodzica:
a. W kurniku mieszka 7 kur i 1 kogut. Ile ptaków mieszka w kurniku?
b. W kurniku po prawej stronie są 4 grzędy, po lewej stronie też są 4 grzędy. Ile grzęd jest w kurniku?
c. W kurniku było 8 kur. Nagle wpadł do kurnika lis. 5 kur wybiegło z kurnika. Ile kur zostało w kurniku?

3. Przypomnienie piosenki - piosenka.

4. „Zgadnij co pokazuję”- zabawa ruchowa. Rodzic lub dziecko przygotowuje karteczki z rysunkami związanymi ze świętami wielkanocnymi (koszyczek, kurczak, baranek, jajko, zajączek) , karteczki składamy i na zmianę losujemy. Zadaniem dziecka i rodzica jest pokazanie przedmiotu który wylosował
za pomocą gestów. Pozdrawiamy serdecznie.

                   

08.04.2020


Witam serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „Słoneczka”.  Mamy dla Was na dzisiaj kolejne zadania.

1. „Wielkanoc”- Danuta Gellnerowa

                                          Obudziły się pisanki

                                          Wielkanocnym rankiem
                                          i wołają:
                                       
           -Patrzcie tu na stole
                                                    Same niespodzianki!
                                          Bazie srebrno-białe
                                          i baranek mały.
                                          Ten baranek ma talerzyk
                                          skubie z niego owies świeży.
                                          A baby pękate
                                          w cukrowych fartuchach
                                          śmieją się wesoło
                                          od ucha do ucha!

 Rozmowa na temat wiersza:Kto występował w wierszu?Jakie niespodzianki kryły się na wielkanocnym stole?
 Co robił baranek? Co robiły baby wielkanocne?
Dziecko może się nauczyć wiersza na pamięć.

2.„Gra w zielone”- zabawa orientacyjno -porządkowa. Dziecko maszeruje, podskakuje bądź biega w zależności od rytmu jaki wyklaskuje rodzic.Podczas przerwy w wyklaskiwanym rytmie Rodzic głośno podaje nazwę koloru wtedy dziecko musi odnaleźć dany kolor w pomieszczeniu.

3.Kurczaczek w trawie- praca plastyczna można wykonać z dowolnych materiałów
i według 
własnej wyobraźni.

 

 Miłej zabawy życzą: Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk.

                                  

07.04.2020

Witamy serdecznie Rodziców i kochane „ Słoneczka”. Myślimy , że jesteście dobrze wyspane i gotowe na zabawy.

1. Wysłuchanie tekstu piosenki czytanego przez Rodzica.

„Pisanki”
Pisanki, pisanki,
jajka malowane
     nie ma Wielkanocy
            bez barwnych pisanek.
Pisanki, pisanki
jajka kolorowe,
    na nich malowane
   bajki pisankowe.
      Na jednej kogucik,
      a na drugiej słońce,
        śmieją się na trzeciej
  laleczki tańczące.
             Na czwartej kwiatuszki,
       a na piątej gwiazdki.
   na każdej pisance
     piękne opowiastki.

Omówienie treści piosenki. Rodzic zadaje pytania do tekstu:
Co było namalowane na pierwszej pisance?;
Co było namalowane na drugiej pisance?;
Co było namalowane na trzeciej pisance?;Co było namalowane na czwartej pisance?;
Co było namalowane na piątej pisance?

2.„Wyścig z pisankami”.Rodzic wyznacza trasę przejścia w pokoju,którą trzeba
pokonać 
trzymając w ręku łyżkę a na niej ugotowane jajko lub piłeczkę pingpongową.
Dziecko ma przejść 
starając się  nie upuścić jajka.

3. Wykonanie kart pracy str.23

4.„Liczymy pisanki”- zabawa dydaktyczna. Rodzic przygotowuje szablony 8 jajek
(zamiast jajek 
mogą być klocki) i koszyczek lub tacka. Dzieci operują, manipulują liczmanami 
i rozwiązują 
zadania.
Zadanie 1. Ola do koszyka włożyła 3 pisanki. Zosia dołożyła jeszcze 2.Ile pisanek jest w koszyku?
Zadanie2.Kasia włożyła do koszyka 2 pisanki. Zosia włożyła 3 pisanki. Przyszedł Staś i też włożył 3 pisanki. Ile jest pisanek w koszyku?
Zadanie 3. Mama pomalowała 3 pisanki. Tata pomalował 4 pisanki. Ich synek pomalował tylko 1.Ile pisanek pomalowali razem?
Zadanie 4.W koszyku było 8 jajek. Przyszedł Krzyś i potłukł 3 jajka.Ile jajek pozostało w koszyku?

5. „Łowicka pisanka”- praca w zeszycie grafomotorycznym str. 41.


Życzymy udanej i miłej zabawy .Pozdrawiamy serdecznie: Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk

                             

06.04.2020

Witamy Was „ Słoneczka w ten piękny poniedziałkowy dzień.Mamy nadzieję, że jesteście w dobrym humorku.
Dziś porozmawiamy o tradycjach Świąt Wielkanocnych.

1.Zabawa w kojarzenia- poddajcie jak najwięcej słów, które kojarzą się
Wam z nazwą Świąt 
Wielkanocnych ( baranek, jajko, pisanki, Śmigus-dyngus)

2. Tradycje Wielkanocne - filmik .

3.„Co to jest tradycja?” – rozmowa na temat wielkanocnych zwyczajów.
Rodzic zadaje dzieciom 
pytanie: Co to jest tradycja?. Dzieci wypowiadają się. Rodzic  pomaga w wyjaśnieniu pojęcia tradycji (zasady postępowania, poglądy,
wiadomości przekazywane z pokolenia na pokolenie, np. tradycje 
rodzinne,narodowe, regionalne). Rodzic tłumaczy, że w różnych regionach Polski są różne tradycje 
związane z obchodzeniem Świąt Wielkanocnych. Dlatego teraz zapozna dzieci z kilkoma tradycjami związanymi z Łowiczem, Śląskiem i Podhalem.Rodzic pokazuje zgromadzone materiały,zawierające łowickie motywy ludowe
(mogą to być oryginalne stroje,wycinanki, hafty, zdjęcia, 
obrazki w książkach,materiały promocyjne). Rodzic wyjaśnia, że Łowicz i jego okolice to takie miejsce,gdzie
do dnia dzisiejszego wszyscy przywiązują bardzo dużą wagę do tradycji 
regionalnej.W trakcie różnych świąt,państwowych i kościelnych, na ulicy pojawiają się ludzie 
w regionalnych strojach ludowych.
W obecnych czasach chodzenie w stroju ludowym na pewno 
nie byłoby wygodne, dlatego Łowiczanie często mają tylko pewne elementy stroju ludowego, np. dziewczyny – kolczyki; chłopcy – krawaty...
Do tradycji regionalnych należą również zwyczaje 
świąteczne. Wielkanoc to taki czas, kiedy Łowiczanie dobrze się bawią, śpiewają i tańczą. ( można pokazać w Internecie).

4.Od Łowicza grają gracze – zapoznanie z przyśpiewką ludową.Omówienie niezrozumiałych słów. Zabawy rytmiczne z tekstem:wyklaskiwanie,wystukiwanie rytmu, mówienie tekstu przyśpiewki w rytmie.

               Od Łowicza grają gracze sł. i muz. tradycyjne
                      Od Łowicza grają gracze,
                      pod Łowiczem Pieter skacze.
                      Czemżeś, Pietrze, taki mocny?
                      Bom zjadł placek wielkanocny!

5.„Wyścig z pisankami”- zabawa ruchowa.Dziecko ma w ręku łyżkę a na łyżce położone jajko (najlepiej ugotowane na twardo) lub jakąś piłeczkę. Zadaniem dziecka jest przejście przejście trasy wyznaczonej przez
Rodzica tak żeby jajko nie spadło z łyżki.

6.Narysujcie z Waszymi rodzicami zajączka i wyklejcie go materiałem przypominając futerko.

Pozdrawiamy.

                                    

03.04.2020 

 Witam serdecznie Rodziców i dzieci z grupy „ Słoneczka”. Pozdrawiamy cieplutko i zapraszamy do zabawy.

1."Bociany"- zdobywanie wiedzy przyrodniczej. Rozmowa na temat ptaków przylatujących do Polski na wiosnę. Omawianie kolejnych zdjęć przedstawiających budowanie gniazda,
 składanie jaj,wykluwanie piskląt,zdobywanie pokarmu przez ptasich rodziców, dorastanie młodych ptaków, nauka latania.

2.Przyjrzyj się obrazkom.Otocz czerwoną pętla to, co lata. Czy wiesz który obrazek przedstawia ptaka? Otocz go zieloną pętlą. (Karta pracy s.20).

3."Zielona żabka
Bożena Forma
Zielona żabka nad stawem mieszkała. Codziennie na olbrzymim liściu siadała i rozmyślała. – Ach, jaka jestem brzydka, zielona jak trawa, jak glony w stawie. Nie wyglądam wcale ciekawie.Kto taką brzydką zechce mieć za żonę.Dlaczego wszystko mam takie zielone! Nagle w pobliżu ważka usiadła. A żabka rzecze: – Jaka powabna. Wszyscy uwagę na nią zwracają, wciąż jej barwami się zachwycają. W trawie biedronka się pojawiła. – Czemu się smucisz, sąsiadko miła? – Biedronko, piękna twoja sukienka. Ciągle zazdrośnie na nią ktoś zerka. Jam nieszczęśliwa w swojej zieleni, kolor mójnigdy już się nie zmieni. Wtem dumnie bocian przez łąkę kroczy. Otwiera mocno swe bystre oczy. – Tak tu zielono, moi kochani,że aż się w głowie kręci czasami. Serduszko żabce mocno zabiło. –Kiedy mnie ujrzy, nie będzie miło.Muszę czym prędzej schować się w trawie. Tymczasem bocian zerka ciekawie. Ponieważ jednak zielona była,to przed bocianem dobrze się skryła. Właśnie dla żabki jest przeznaczona świeża, soczysta barwa zielona.

Rozmowa dotycząc opowiadania: Kto jest głównym bohaterem opowiadania?;Kogo żabka spotkała na łące?; Jaki problem miała żabka?;Dlaczego bocian nie upolował żaby?;
Jak zwierzęta dostosowują się do warunków zewnętrznych?.

4."Gdzie co jest"- zabawa dydaktyczna.Orientacja w przestrzeni. Rodzic w różnych miejscach umieszcza zabawki, np.: misia na półce; lalkę - w wózku;samochód - obok garażu; bączek - na stole; grę - obok misia. Następnie prosi dziecko, aby przyjrzało się uważnie wskazanym zabawkom i powiedziało,gdzie się znajdują. Dziecko może układać wybrane zabawki w różnych miejscachi zadawać pytania.
Za każdym razem należy akcentować określenie położenia: na, w, obok, za, przed.


5. "Zielony obrazek"- malowanie farbami.

6. "Mój zielony obrazek" - ćwiczenie w wypowiadaniu się na temat swojej pracy.

Życzymy miłej zabawy; Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk

          

25.03.2020 r.

Witamy nasze kochane „Słoneczka i Waszych Rodziców. Myślimy, że jesteście zdrowe i gotowe na zabawy.

1.,,Nasze kwiaty"-rozmowa na podstawie wiersza M.Konopnickiej

„Nasze kwiaty”Maria Konopnicka
          Jeszcze śnieżek prószy,
          Jeszcze chłodny ranek,
          A już w cichym lesie
          Zakwita sasanek.
          A za nim przylaszczka
          Wychyla się z pączka
          I mleczem się żółtym
          Złoci cała łączka.
          I dłużej już dzionka,
          I bliżej słoneczka...
          A w polu się gwieździ
          Biała stokroteczka.
          A dalej fiołki,
          Wskroś trawy, pod rosą,
          W świeżych swych czareczkach
          Woń przesłodką niosą.
          (...)
         Oj, ziemio ty droga,
         Ty boży zielniku!
         I w polach, i w łąkach
         Masz kwiecia bez liku.

Rozmowa kierowana pytania na temat wiersza:O jakich kwiatach jest mowa w wierszu? Posłuchajcie jeszcze raz i powiedzcie,  który kwiatek zakwitł jako pierwszy, który jako drugi (trzeci, czwarty),
 a który jako piąty? Następnie dziecko: dzieli nazwy kwiatów na sylaby z jednoczesnym wyklaskiwaniem; wyróżniając pierwszą głoskę w każdej nazwie (s-asanka, p-rzylaszczka, m-lecz, s-tokrotka, f-iołek).

2.„Kwiaty rosną – kwiaty więdną” – zabawa ruchowa. Dzieci reagują na polecenia Rodzica. Dzieci swobodnie chodzą bądź biegają na hasło: Kwiaty rosną ! – dzieci stają na palcach jak najwyżej i wyciągają ręce do słońca; Kwiaty więdną! – dzieci kulą się i przykucają.

3.„Tulipany” – uzupełnij sekwencje tulipanów kolorując je odpowiednim kolorem kredki lub farby (załącznik 1).

4. „Łapiemy kolory” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dziecko maszeruje, podskakuje bądź biega, w zależności od rytmu podawanego przez Rodzica.Na przerwę w akompaniamencie Rodzic głośno podaje nazwę jakiegoś koloru, np. żółty. Wówczas dziecko musi odszukać podany kolor w najbliższym otoczeniu i dotknąć przedmiotu w tym kolorze.

5."Umiem liczyć" -  zabawa z uwzględnieniem czynności dokładania i odkładania w zakresie 6.Dziecko przynosi 6 zabawek. Dziecko układa przyniesione zabawki w wyznaczonym miejscu- jedna obok drugiej,podaje ich nazwy i mówi która z kolei jest dana zabawka. Rodzic zadaje pytanie co stoi jako pierwsze z lewej strony?, co stoi jako pierwsze z prawej strony?, Co stoi jako trzecie po lewej stronie itd.

Życzymy miłej 
zabawy. Pozdrawiają: Ilona Kubacka i Krystyna Prokopczyk

             

                         KWIECIEŃ

1.Pracowita pani Wiosna
    2.Święta Wielkanocne
    3.Na wsi 
    4.Praca rolnika

Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym w związku ze zmianą pory roku.
Zapamiętanie cech typowych dla wczesnej wiosny: zmienna pogoda, pierwsze kwiaty, pąki liściowe
na drzewach.

Wdrażanie do opieki nad hodowlą w kąciku przyrody, systematycznej obserwacji
i wyciągania wniosków na podstawie jej wyników.

Poznanie wielkanocnych zwyczajów-wyjaśnienie pojęcia tradycja.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Propagowanie postawy proekologicznej.
Poznawanie pojęć związanych z ekologią: recykling, segregacja śmieci, środowisko przyrodnicze, faunaflora.
Kształtowanie umiejętności porównywania długości; operowania pojęciami: najkrótszynajdłuższy.
Kształtowanie umiejętności globalnego czytania wyrazów: ekologiafaunafloragodłoflaga.
Zachęcanie do codziennego spożywania mleka i przetworów mlecznych, przełamywanie ewentualnej niechęci.
Rozwijanie percepcji wzrokowej na materiale symbolicznym.
Rozwijanie sprawności grafomotorycznej ręki wiodącej.
Rozwijanie umiejętności właściwego reagowania na przegraną, znoszenie porażek.
Wdrażanie do właściwego zachowania się przy stole i używania zwrotów: proszędziękuję.
Rozbudzanie zainteresowania mniej znanymi zawodami: piekarz, młynarz.
Rozbudzanie zainteresowania historią techniki.
Zachęcanie do codziennych spacerów i zabaw na świeżym powietrzu.
Doskonalenie percepcji słuchowej – wyróżnianie głosek w wyrazach i kolejne ich wymawianie.
Doskonalenie percepcji wzrokowej podczas układania według wzoru i wskazywania
takich samych znaków i symboli.

Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego – ustalanie kolejności zdarzeń
i porządkowanie obrazków w historyjkach obrazkowych.

Doskonalenie umiejętności dodawania i odejmowania.
Posługiwanie się liczebnikami głównymi i porządkowymi.

                               
          Wielkanoc Danuta Gellnerowa
               Obudziły się pisanki.
               Wielkanocnym rankiem.
               I wołają:
               - Patrzcie! Tu na stole
               Same niespodzianki!
               Bazie srebrno- białe.
               I baranek mały.
               Ten baranek ma talerzyk,
               skubie z niego owies świeży.
               A baby pękate
               W cukrowych fartuchach.
               Śmieją się wesoło od ucha do ucha.

       

                 

Zabawy z językiem angielskim
Poznajemy litery

   
Marcowe wierszyki

          Wiosna
Przyszła do nas pani wiosna,

cała w sukni z kwiatów.
Uśmiechnięta i radosna,
wśród lecących ptaków.
Powróciły z nią bociany,
z dalekiej Afryki.
Żaby w stawie się zbudziły
,misie i jeżyki.

W krzewach słychać
śpiew skowronka,

słonko mocniej grzeje.
Na listeczku śpi biedronka,
wiatr leciutko wieje.
Witaj wiosno! Piekna pani.
Cieszy nas twój powrót.
Zieleń liści, świerszczy granie,
kwiatów pełen ogród.

         Zające
Przystanął zając na łace-

i patrzy na kwiaty pachnące.
Na trawę zieloną dokoła,
i już rodzinę swą woła! 
Chodźcie prędko rodacy! 
Musimy wziąć się do pracy! 
Trawa chrupiąca , soczysta, 
od rosy porannej czysta.
Tak długo się objadały,
że brzuchy je rozbolały.
I podnieść się nie umiały-
tak się napracowały"               

      
   
                  MARZEC
    1.Oznaki Wiosny
    2.Wszystko rośnie
    3.Pracowita wiosna

Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Wdrażanie do właściwego ubierania się podczas wczesnej wiosny.
Zachęcanie do zabaw na świeżym powietrzu jako warunku zdrowia i odporności.
Uświadamianie następstwa dni tygodnia.
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym w związku ze zmianą pory roku.
Zapamiętanie cech typowych dla wczesnej wiosny: zmienna pogoda, pierwsze kwiaty,
pąki liściowe na drzewach.
Wdrażanie do opieki nad hodowlą w kąciku przyrody, systematycznej obserwacji
i wyciągania wniosków na podstawie jej wyników.
Wdrażanie do bezpiecznej zabawy z wykorzystaniem sprzętu jordanowskiego
w ogrodzie przedszkolnym.
Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów.
Rozwijanie percepcji słuchowej na materiale symbolicznym.
Kształtowanie umiejętności odczytywania instrukcji obrazkowej – kolejność czynności.
Rozwijanie zainteresowania punktami usługowymi funkcjonującymi w otoczeniu.
Rozwijanie słownika czynnego dziecka.
Doskonalenie sprawności grafomotorycznej.
Zachęcanie do tworzenia własnych kompozycji i prac plastycznych.
Rozwijanie umiejętności właściwego reagowania na przegraną, znoszenie porażek.
Wdrażanie do właściwego zachowania się przy stole i używania zwrotów: proszę, dziękuję.
Rozbudzanie zainteresowania mniej znanymi zawodami: piekarz, młynarz.
Rozbudzanie zainteresowania historią techniki.
Zachęcanie do codziennych spacerów i zabaw na świeżym powietrzu.
Doskonalenie percepcji słuchowej – wyróżnianie głosek w wyrazach i kolejne ich wymawianie.
Doskonalenie percepcji wzrokowej podczas układania według wzoru i wskazywania
takich samych znaków i symboli.
Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego – ustalanie kolejności zdarzeń
i porządkowanie obrazków w historyjkach obrazkowych.
Doskonalenie umiejętności dodawania i odejmowania.
Posługiwanie się liczbami dla zaznaczania liczby elementów w zbiorze.

                              

                            LUTY 

1.Nasze ulubione baśnie.
    
2.Karnawał.
    3.W dawnych czasach.
   4.Kiedy patrzę w niebo.
 

Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Rozwijanie czynnego słownika dziecka.
Rozwijanie koncentracji uwagi i szybkości reakcji w zabawach ruchowych.
Rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowo-wzrokowej, pamięci ruchowej.
Rozwijanie pamięci wzrokowej.
Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej głoskowej, dzielenie wyrazów na głoski.
Rozwijanie umiejętności poprawnego przeliczania, porządkowania, porównywania liczebności.
Wdrażanie do wydzielania części wspólnej zbiorów.
Rozwijanie umiejętności dodawania na zbiorach.
Kształtowanie odporności na porażki poprzez wprowadzanie do zabaw elementów rywalizacji.
Wykonywanie poleceń według instrukcji słownej lub obrazkowej.
Rozwijanie umiejętności improwizowania.
Rozwijanie umiejętności twórczych podczas rysowania i malowania.
Kształtowanie umiejętności planowania kolejnych etapów pracy.
Rozwijanie sprawności grafomotorycznej ręki wiodącej.
Wdrażanie do rozumienia następstw czasowych podczas układania sekwencji czasowych;
posługiwanie się pojęciami: najpierw, potem, na końcu.
Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazów: nuta, smok, rakieta.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głoski
 n, s, r w wyrazach.
Rozwijanie umiejętności współdziałania w małym zespole.
Dawanie możliwości swobodnego wypowiadania się słowem, ruchem, rysunkiem
oraz zachęcanie do uzasadniania swojego zdania w swobodnych rozmowach.
Zachęcanie do prezentowania siebie, swoich upodobań oraz osiągnięć przed grupą,
przezwyciężanie nieśmiałości.
Zachęcanie do tworzenia ciekawych i niebanalnych strojów karnawałowych.
Stwarzanie atmosfery zabawy i radości podczas wspólnych tańców.
 
                 


                          STYCZEŃ

1.Skok w Nowy Rok
   2.Wszędzie biało
   3.Babcia i Dziadek
   4.Zimowe zabawyOgólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Wdrażanie do właściwego ubierania się podczas zimy.
Zachęcanie do zabaw na świeżym powietrzu jako warunku zdrowia i odporności.
Uświadamianie następstwa dni tygodnia, miesięcy, pór roku.
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym w związku
ze zmianą pory roku.
Zapamiętanie cech typowych dla zimy.
Kształtowanie nawyku pomagania zwierzętom w przetrwaniu zimy.
Wdrażanie do opieki nad hodowlą w kąciku przyrody, systematycznej obserwacji
i wyciągania wniosków na podstawie jej wyników.
Wdrażanie do bezpiecznej zabawy z wykorzystaniem sprzętu jordanowskiego
w ogrodzie przedszkolnym.
Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów.
Rozwijanie umiejętności dodawania podczas zabaw z kostką.
Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej.
Rozwijanie percepcji słuchowej na materiale symbolicznym.
Kształtowanie umiejętności odczytywania instrukcji obrazkowej – kolejność czynności.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazów: Pak, lody, balon.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głosek
p, y, b w wyrazach.
Nauka piosenek i pląsów.
Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.
Wdrażanie do pamiętania o najbliższych przy różnych okazjach, np. Dzień Babci i Dziadka.     

                

                            GRUDZIEŃ 
1.Świąteczne pocztówki
    2.Dekoracje choinkowe
    3.Ubieramy choinkę
    4.Bożonarodzeniowe przysmaki 
    5.Nakrywamy do stołu

Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Wdrażanie do właściwego ubierania się zgodnego z porą roku,
Zachęcanie do zabaw na świeżym powietrzu jako warunku zdrowia i odporności.
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym w związku ze zmianą pory roku.
Zapamiętanie cech typowych dla zimy: śnieg, mróz, zawierucha.
Wdrażanie do opieki nad zwierzętami, regularne dokarmianie zwierząt.
Wdrażanie do bezpiecznej zabawy z wykorzystaniem sprzętu jordanowskiego w ogrodzie przedszkolnym.
Kształtowanie przywiązania do tradycji związanych ze świętami Bożego Narodzenia.
Zachęcanie do udziału w różnego rodzaju akcjach charytatywnych na rzecz innych osób lub zwierząt.
Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów.
Rozwijanie umiejętności dodawania podczas zabaw z kostką.
Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej.
Rozwijanie percepcji słuchowej na materiale symbolicznym.
Kształtowanie umiejętności odczytywania instrukcji obrazkowej – kolejność czynności.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazów: kopertaul.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głosek k, u w wyrazach
Nauka piosenek i pląsów.
Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.
                                              

                                               LISTOPAD 
 1.Jesienna muzyka
    2.Kto Ty jesteś?
    3.Mali artyści
    4.Ciepło i miłoOgólne cele dydaktyczno-wychowawcze:

Wdrażanie do ubierania się zgodnie z porą roku.
Zachęcanie do zabaw na świeżym powietrzu jako warunku zdrowia i odporności.
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym w związku ze zmianą pory roku.
Zapamiętanie cech typowych dla późnej jesieni: szarugi jesienne, słota.
Wdrażanie do opieki nad ptakami podczas zbliżającej się zimy.
Wdrażanie do bezpiecznej zabawy z wykorzystaniem sprzętu jordanowskiego w ogrodzie przedszkolnym.
Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów.
Rozwijanie umiejętności dodawania podczas zabaw z kostką.
Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej.
Rozwijanie percepcji słuchowej na materiale symbolicznym.
Kształtowanie umiejętności odczytywania instrukcji obrazkowej – kolejność czynności.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Kształtowanie umiejętności globalnego czytania wyrazów: ekran, tamburyn, deska, igła.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głosek: e, t, d, i w wyrazach.
Nauka piosenek i pląsów.
Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.

                             
                                                             PAŹDZIERNIK

1.W zdrowym ciele zdrowy duch
2.Jesienią w parku
3.Jesienią w lesie
4.Przygotowania do zimy
Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Przestrzeganie zasad panujących w przedszkolu.
Przestrzegani podstawowych zasad korzystania z placu zabaw.
Poznanie funkcji instytucji niosących pomoc: 
Odbieranie otaczającego świata poprzez różne zmysły.
Poznawanie zmian zachodzących w przyrodzie związanych z jesienią – w parku, w lesie, w gospodarstwie domowym.
Kształtowanie umiejętności sprawnego przeliczania w granicach możliwości dzieci.
Wprowadzenie wzoru graficznego liczby 1.
Kształtowanie umiejętności klasyfikowania według jednej cechy.
Kształtowanie umiejętności rozróżniania i podawania nazw podstawowych figur geometrycznych.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazów: aparat, las, mama.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głosek alm w wyrazach.
Nauka piosenek i pląsów.
Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.
 WRZESIEŃ1.W przedszkolu
    2.Moja miejscowość
    3.Ja,ty i środowisko
    4.Dary jesieni na talerzu
Ogólne cele dydaktyczno-wychowawcze:
Integrowanie się z grupą rówieśniczą.
Poznanie topografii przedszkola.
Ustalenie i przestrzeganie zasad panujących w przedszkolu.
Poznawanie podstawowych zasad korzystania z placu zabaw.
Poznawanie podstawowych zasad ruchu drogowego.
Poznanie funkcji instytucji niosących pomoc: policja, straż pożarna, pogotowie ratunkowe.
Poznanie numerów alarmowych do tych instytucji.
Poznanie budowy własnego ciała, nazywanie poszczególnych części ciała.
Poznanie zmysłów, jakimi odbieramy otaczający nas świat.
Poznawanie zmian zachodzących w przyrodzie związanych z jesienią.
Poznawanie zmian zachodzących w przyrodzie związanych z jesienią w sadzie.
Kształtowanie umiejętności nazywania prac w sadzie.
Kształtowanie umiejętności nazywania prac w ogródkach warzywnych lub na polach jesienią.
Kształtowanie umiejętności sprawnego przeliczania w granicach możliwości dzieci.
Kształtowanie umiejętności klasyfikowania według jednej cechy.
Kształtowanie umiejętności rozróżniania i nazywania podstawowych figur geometrycznych.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.
Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazu: owoce.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwania głoski o w wyrazach.
Nauka piosenek i pląsów.
Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.

                    

Temat dnia: Pracowity dzień rolnika – 20.04.2020r. I Zabawy i ćwiczenia poranne 1. „Pracowity dzień rolnika” – Rodzic opowiada, jakie czynności wykonuje rolnik w gospodarstwie / na polu. Dziecko naśladuje wszystkie wymieniane czynności, np. sianie zboża, sadzenie warzyw, pielenie grządek, zbieranie owoców, koszenie zboża. 2. „Krówki na wypasie” – Dziecko jest „krową-berkiem”. Rozkłada ramiona na boki i rozszerza palce dłoni. Rodzic zadaje pytanie: Jakiego koloru mleko daje krowa?. Krowa udziela odpowiedzi, wymieniając dowolne kolory. Odpowiedź, że mleko jest koloru białego, stanowi sygnał do ucieczki przed krową. Złapany rodzic zostaje „krow” i zabawa trwa dalej. 3. Marsz przy ulubionej piosence2. Paulinka dla mamy – rozmowa na podstawie wiersza B. Formy. Paulinka dla mamy Bożena Forma Ja Paulinka się nazywam, po obiedzie często zmywam. Ścieram kurze i podłogę, śmieci także wynieść mogę. Bardzo w tym pomagam mamie, bo ją kocham niesłychanie. Mamo, mamo weź me serce, bo ja kocham Cię najwięcej. Przyjmij piękny bukiet kwiatów i życzenia przedszkolaków.
 
 
 
Temat dnia: Gdy jest nam nudno